Anafora
Anafora në gjuhësi, (greqishte e lashtë, ἀναφορά, ta bartësh me vete; rimarrje) është përdorimi i një shprehie interpretimi i së cilës bëhet në varësi të një tjetër shprehie në kontekst (paraprijëse apo pasuese). Në një kuptim më të ngushtë, anafora është një shprehi që varet specifikisht nga shprehia pararendëse e kësodore është e anasjellta e kataforës. Anafora është po ashtu një figurë stilistike që formohet duke përsëritur të njëjtin element në fillim të dy a më shumë vargjeve ose frazave, për t'i dhënë forcë shprehjes:[1]
- Më humbi shokë, më humbi,
- Më humbi gushëpëllumbi,
- Humbi e s'duket gjëkund
Shih edhe
Referime
- ↑ F. Leka, F. Podgorica, S. Hoxha (1972). Fjalor shpjegues i termave të letërsisë. Tiranë: Universiteti Shtetëror i Tiranës, Instituti i Historisë dhe i Gjuhësisë. fq. 14.
{{cite book}}: Mungon ose është bosh parametri|language=(Ndihmë!)