Bülent Ecevit

Bülent Ecevit
Kryeministri i 16-të i Turqisë
Në detyrë
11 janar 1999  18 nëntor 2002
PresidentiSylejman Demirel
Ahmet Nexhdet Sezer
ZëvendësDevlet Bahçeli
Hüsamettin Özkan
Şükrü Sina Gürel
Mesut Yılmaz
Hikmet Uluğbay
Paraprirë ngaMesut Jëllmaz
Pasuar ngaAbdullah Gyl
Në detyrë
5 janar 1978  12 nëntor 1979
PresidentiFahri Korutyrk
ZëvendësOrhan Eyüboğlu
Turhan Feyzioğlu
Hikmet Çetin
Faruk Sükan
Paraprirë ngaSylejman Demirel
Pasuar ngaSylejman Demirel
Në detyrë
21 qershor 1977  21 korrik 1977
PresidentiFahri Korutyrk
ZëvendësOrhan Eyüboğlu
Paraprirë ngaSylejman Demirel
Pasuar ngaSylejman Demirel
Në detyrë
26 janar 1974  17 nëntor 1974
PresidentiFahri Korutyrk
ZëvendësNexhmetin Erbakan
Paraprirë ngaNaim Talu
Pasuar ngaSadi Irmak
Zëvendëskryeministri i Turqisë
Në detyrë
30 qershor 1997  11 janar 1999
KryeministriMesut Jëllmaz
Shërbeu meİsmet Sezgin
Paraprirë ngaTansu Çiller
Pasuar ngaHikmet Uluğbay
Kryetari i Partisë së Majtë Demokratike
Në detyrë
15 janar 1989  25 korrik 2004
Paraprirë ngaNexhdet Karababa (në detyrë)
Pasuar ngaZeki Sezer
Në detyrë
13 shtator 1987  7 mars 1988
Paraprirë ngaRahşan Ecevit
Pasuar ngaNecdet Karababa
Kryetari i Partisë Republikane Popullore
Në detyrë
14 maj 1972  30 tetor 1980
Paraprirë ngaIsmet Inony
Pasuar ngaDeniz Baykal (1992)
Të dhëna vetjake
U lind më28 maj 1925
Stamboll, Turqi
Vdiq më5 nëntor 2006 (81 vjet)
Ankara, Turqi
Vendi i prehjesVarrezat e Shtetit Turk, Ankara
Partia politikePartia Republikane Popullore
(1957–1980)
Partia e Majtë Demokratike
(1989–2006)
Bashkëshortja/etRahşan Ecevit (m. 1946)
MarrëdhënietNazlı Ecevit (nënë)
ShkollimiRobert College
Shkolla e Studimeve Orientale dhe Afrikane
Nënshkrimi

Mustafa Bülent Ecevit (28 maj 1925 – 5 nëntor 2006) ishte një politikan, burrë shteti, poet, shkrimtar, studiues dhe gazetar turk, i cili shërbeu si Kryeministër i Turqisë katër herë midis 1974 dhe 2002. Ai shërbeu si kryeministër në vitet 1974, 1977, 1978–79, dhe 1999–2002. Ecevit ishte kryetari i Partisë Republikane Popullore (CHP) midis 1972 dhe 1980, dhe në 1989 ai u bë kryetar i Partisë së Majtë Demokratike (DSP). Atij i njihet merita për futjen e politikës socialdemokratike në Turqi duke sintetizuar Qemalizmin me socialdemokracinë, duke e bërë kështu demokracinë sociale një parim thelbësor në ideologjinë moderne e Mustafa Qemal Ataturkut.

Mustafa Bülent lindi në Stamboll tek një familje e klasës së mesme. Babai i tij, Fahri Ecevit ishte profesor i Universitetit të Ankarasë, ndërsa nëna e tij Nazlı Ecevit ishte ndër gratë e para në Turqi që pikturoi profesionalisht. Ecevit tha se nëna e tij ishte me prejardhje boshnjake dhe gjyshi i tij nga babai ishte ndoshta një kurd.

Ecevit e filloi karrierën e tij politike kur u zgjodh deputet nga CHP në zgjedhjet e vitit 1957 dhe u bë i njohur si Ministër i Punës në kabinetet e Ismet Inony dhe përfaqësoi fraksionin e majtë në rritje të CHP, të udhëhequr nga Inony. Ecevit do të bëhej përfundimisht kryetari i CHP-së në vitin 1972; Udhëheqja e tij e rinovoi partinë duke iu drejtuar votuesve të klasës punëtore dhe duke e çimentuar partinë si "e majta e qendrës". Ecevit u bë kryeministër në vitin 1974, gjatë së cilës ai tërhoqi ndalimin e kultivimit të opiumit dhe pushtoi Qipron. Ai formoi dy qeveri të tjera në 1977 dhe 1978-79, të cilat u shënuan nga polarizimi në rritje, ngërçi dhe dhuna politike që përfundoi me grushtin e shtetit të vitit 1980.

Pas grushtit të shtetit të vitit 1980, Ecevit, së bashku me personalitetet e të gjitha partive të tjera, u ndalua nga politika për 10 vjet. Gjatë ndalimit, Partia e Majtë Demokratike (DSP) u krijua nën kryesimin e gruas së tij, Rahşan Ecevit. Kur ndalimi politik u hoq me një referendum të mbajtur në vitin 1987, ai u bë kreu i DSP-së. Ndërsa drejtonte një qeveri të përkohshme për zgjedhjet e vitit 1999, udhëheqësi i PKK Abdullah Oxhalan u kap në Kenia, duke e katapultuar DSP në vendin e parë në zgjedhje. Koalicioni DSP-MHP-ANAP (1999–2002) prezantoi reforma të rëndësishme politike dhe ekonomike, si dhe filloi antarësimin e Turqisë në Bashkimin Evropian. Tërheqja e MHP-së nga koalicioni çoi në rrëzimin e qeverisë dhe në zgjedhjet e parakohshme pasuese të 2002-shit, DSP u përjashtua nga parlamenti për shkak të paaftësisë për të pastruar pragun elektoral. Ecevit dha dorëheqjen nga kryesia e partisë në vitin 2004. Ai vdiq të dielën, më 5 nëntor 2006, si pasojë e dështimit të qarkullimit të gjakut dhe frymëmarrjes.