Chester Bennington

Chester Bennington
Bennington performing më 2014
Lindi
Chester Charles Bennington

20 mars 1976
Phoenix, Arizona, SHBA
Vdiq20 korrik 2017 (41 vjet)
Palos Verdes Estates, California, SHBA
Profesioni
  • Këngëtar
  • kantautor
  • aktor
Vite aktiviteti1992–2017
Bashkëshorti/ja
  • Samantha Olit
    ​
    ​
    (m. 1996; div. 2005)​
  • Talinda Bentley
    ​
    (m. 2005)​
Fëmijë6[1]
Karriera muzikore
Zhanret
InstrumentiVokal
Ish-anëtar
  • Linkin Park
  • Dead by Sunrise
  • Grey Daze
  • Kings of Chaos
  • Stone Temple Pilots
Nënshkrimi

Chester Charles Bennington (20 mars 1976 – 20 korrik 2017) ishte një këngëtar amerikan i cili ishte vokalisti kryesor i grupit rock Linkin Park. Ai ishte gjithashtu vokalisti kryesor i Grey Daze, Dead by Sunrise, dhe Stone Temple Pilots në pika të ndryshme të karrierës së tij.

Bennington fitoi famë si vokalist pas publikimit të albumit debutues të Linkin Park, Hybrid Theory (2000), i cili pati një sukses komercial në mbarë botën. Albumi u certifikua si Diamond nga Recording Industry Association of America në vitin 2005, duke e bërë atë albumin debutues më të shitur të dekadës, si dhe një nga albumet e pakta që arriti ndonjëherë kaq shumë shitje.[2] Ai vazhdoi si vokalisti kryesor i grupit për gjashtë albumet e tyre të ardhshme në studio, nga Meteora (2003) deri te One More Light (2017), me secilin prej tyre që u rendit brenda tre vendeve të para të Billboard 200.[3][4]

Bennington formoi grupin e tij, Dead by Sunrise, si një projekt anësor në vitin 2005. Albumi debutues i grupit, Out of Ashes, u publikua më 13 tetor 2009. Ai u bë këngëtari kryesor i Stone Temple Pilots në vitin 2013 për të publikuar albumin extended play High Rise më 8 tetor 2013, nëpërmjet shtëpisë së tyre diskografike, Play Pen, por u largua në vitin 2015 për t'u përqendruar vetëm te Linkin Park. Si aktor, ai u shfaq në filma të tillë si Crank (2006), Crank: High Voltage (2009), dhe Saw 3D (2010).

Bennington luftoi me depresionin dhe abuzimin me substanca për pjesën më të madhe të jetës së tij, duke filluar që në fëmijëri. Më 20 korrik 2017, ai u gjet i vdekur në shtëpinë e tij në Palos Verdes Estates, California. Mjeku ligjor arriti në përfundimin se vdekja e tij ishte rezultat i vetëvrasjes me varje. Revista Hit Parader e vendosi Bennington në numrin 46 në listën e tyre të "100 Vokalistëve më të Mirë Metal të të Gjitha Kohërave".[5] Bennington është renditur nga disa botime si një nga vokalistët më të mëdhenj të rokut të gjeneratës së tij.[6] Duke shkruar për Billboard, Dan Weiss deklaroi se Bennington "u bë nu-metal universal".[7]

Jeta e hershme

Chester Charles Bennington lindi në Phoenix, Arizona, më 20 mars 1976,[8] nga një nënë që punonte si infermiere dhe një baba që hetonte rastet e abuzimit seksual të fëmijëve[9] si detektiv policie. Ai kishte dy motra dhe një vëlla më të madh.[10] Bennington u interesua për muzikën në moshë të re, duke përmendur grupet Depeche Mode dhe Stone Temple Pilots si frymëzimet e tij të para.[11] Ai ëndërronte të bëhej anëtar i Stone Temple Pilots dhe më vonë do të bëhej këngëtari i tyre kryesor për një kohë.[12]

Karriera

Bennington duke performuar në vitin 1994

Bennington filloi të këndonte për herë të parë me një grup të quajtur Sean Dowdell and His Friends?, dhe së bashku ata publikuan një kasetë me tre këngë me të njëjtin emër në vitin 1993. Më vonë, Dowdell dhe Bennington vazhduan për të formuar një grup post-grunge të quajtur Grey Daze. Grupi regjistroi një demo në vitin 1993 dhe dy albume: Wake Me në vitin 1994, dhe ...No Sun Today në vitin 1997. Bennington u largua nga Grey Daze në vitin 1998.[13]

Linkin Park

Bennington duke performuar me Linkin Park në Sonisphere Festival në vitin 2009

Bennington ishte i frustruar dhe gati sa nuk e la fare karrierën e tij muzikore derisa Jeff Blue, nënkryetari i A&R në Zomba Music në Los Angeles, i ofroi një audicion me anëtarët e ardhshëm të Linkin Park (i njohur atëherë si Xero).[13] Ai la punën e tij të përditshme në një firmë shërbimesh dixhitale[10] dhe udhëtoi për në Kaliforni për audicionin, në të cilin fitoi me sukses një vend në grup. Ai u largua herët nga festa e tij e ditëlindjes për të regjistruar audicionin e tij.[14] Bennington dhe Mike Shinoda, vokalisti tjetër i grupit, bënë përparim të konsiderueshëm së bashku, por nuk arritën të gjenin një marrëveshje regjistrimi dhe u përballën me refuzime të shumta.[13] Blue, i cili që atëherë ishte bërë nënkryetar i A&R në Warner Records,[13] ndërhyri përsëri për të ndihmuar grupin të nënshkruante me labelin.

Më 24 tetor 2000, Linkin Park publikuan albumin e tyre debutues, Hybrid Theory, përmes Warner Records. Bennington dhe Shinoda shkruan tekstet e këngës Hybrid Theory bazuar në disa materiale të hershme.[9] Shinoda i karakterizoi tekstet si interpretime të ndjenjave, emocioneve dhe përvojave universale, dhe si "emocione të përditshme për të cilat flet dhe mendon".[15][16] Bennington më vonë e përshkroi përvojën e shkrimit të këngëve për revistën Rolling Stone në fillim të vitit 2002, "Është e lehtë të biesh në atë gjë - 'i varfër, i varfër unë', prej andej vijnë këngë si 'Crawling': Nuk mund ta duroj veten. Por ajo këngë ka të bëjë me marrjen e përgjegjësisë për veprimet e tua. Unë nuk them 'ti' në asnjë moment. Ka të bëjë me mënyrën se si unë jam arsyeja që ndihem kështu. Ka diçka brenda meje që më tërheq poshtë."[9]

Bennington ishte vokalisti kryesor i Linkin Park, por herë pas here e ndante rolin me Shinoda. All Music Guide e përshkroi vokalin e Bennington si "me ton më të lartë" dhe "emocional", në kontrast me interpretimin në stilin hip-hop të Shinoda.[11] Të dy anëtarët punuan gjithashtu së bashku për të shkruar tekste për këngët e grupit.[17]

Hybrid Theory (2000) u certifikua si diamond nga RIAA në vitin 2005.[18] Albumi i dytë i grupit, Meteora (2003), arriti numrin një në listën e albumeve Billboard 200,[19] ashtu si edhe albumi i tyre i tretë, Minutes to Midnight (2007),[20] Linkin Park ka shitur më shumë se 70 milionë albume dhe 30 milionë këngë në të gjithë botën.[21] Në vitin 2003, MTV2 e emëroi Linkin Park grupin e gjashtë më të madh të epokës së videove muzikore dhe të tretin më të mirë të mijëvjeçarit të ri.[22] Billboard e renditi Linkin Park në vendin e 19-të në listën e Artistëve më të Mirë të Dekadës.[23] Në vitin 2012, grupi u votua si artisti më i madh i viteve 2000 në një sondazh të Bracket Madness në VH1.[24]

Dead by Sunrise

Bennington duke performuar me Dead by Sunrise në vitin 2009

Në vitin 2005, Bennington bashkëthemeloi Dead by Sunrise, një grup electronic rock nga Los Angeles, Kaliforni, me anëtarët e Orgy dhe Julien-K, Amir Derakh dhe Ryan Shuck.[25][26] Dead by Sunrise debutuan live në maj 2008, duke performuar në festën e 13-vjetorit për Club Tattoo në Tempe, Arizona.[27]

Grupi publikoi albumin e tyre të vetëm, Out of Ashes, më 13 tetor 2009.[28]

Stone Temple Pilots

Në shkurt të vitit 2013, Stone Temple Pilots u nda nga vokalistin kryesor Scott Weiland. Grupi rekrutoi Bennington për të zëvendësuar Weiland në maj të vitit 2013. Më 18 maj 2013, Bennington doli në skenë në KROQ's Weenie Roast me grupin. Lista përfshinte këngë origjinale të Stone Temple Pilots, si dhe këngën e tyre të parë me Bennington në vokal të quajtur"Out of Time", e cila debutoi më 19 maj dhe ishte e disponueshme për shkarkim falas nëpërmjet faqes së tyre zyrtare të internetit. Më vonë, Bennington dhe grupi u njoftuan në një intervistë ekskluzive me KROQ se ai ishte zyrtarisht frontmani i ri i Stone Temple Pilots dhe diskutuan mundësinë e një albumi dhe turneu të ri. Kënga "Out of Time" është pjesë e EP-së së tyre High Rise, e cila u publikua më 8 tetor 2013.[29]

Bennington reflektoi mbi bashkimin me Stone Temple Pilots, duke deklaruar: "Çdo grup ka llojin e vet të atmosferës. Stone Temple Pilots ka këtë ndjesi më seksi dhe më klasike rock. Linkin Park është një lloj grupi shumë modern, shumë i fokusuar në teknologji. U rrita duke i dëgjuar këta djem. Kur iu dha kjo mundësi, ishte tamam diçka e qartë." Bennington deklaroi në intervista se të kënduarit vokal kryesor në Stone Temple Pilots ishte ëndrra e tij e përjetshme. Ai u largua nga grupi në marrëdhënie të mira për shkak të angazhimeve të tij me Linkin Park në vitin 2015 dhe u zëvendësua dy vjet më vonë nga Jeff Gutt.[12][30][31]

Vepra të tjera

Në vitin 2005, Bennington u shfaq në "Walking Dead", kënga kryesore nga albumi debutues i turntablistit Z-Trip, Shifting Gears. Bennington gjithashtu bëri një paraqitje surprizë si i ftuar gjatë performancës së Z-Trip në Coachella Valley Music and Arts Festival në vitin 2005.[32] Bennington riregjistroi këngën e Mötley Crüe "Home Sweet Home" si duet me grupin si një këngë bamirësie për viktimat e Uraganit Katrina në vjeshtën e vitit 2005.[33] Ai gjithashtu iu bashkua Alice in Chains dhe performoi këngën "Man in the Box" në Inland Invasion Festival të KROQ në vitin 2006.[34][35] Bennington performoi me [Kings of Chaos (band)|Kings of Chaos]] gjatë turneut të tyre të koncerteve me gjashtë shfaqje në vitin 2016.[36]

Në vitin 2007, ai u shfaq në këngën "Slow Ya Roll" të Young Buck nga albumi i tij Buck The World.[37] Bennington regjistroi një këngë për albumin e parë solo të Slash në vitin 2010 me të njëjtin emër, të titulluar "Crazy", por publikimi i saj u bllokua për shkak të angazhimeve të tij me Linkin Park, me Slash që deklaroi se grupi "nuk po e pranonte". Slash e riregjistroi atë me Lemmy në vokal dhe në vend të kësaj u shtua kënga e riemëruar "Doctor Alibi". Në maj 2021, një fragment i këngës origjinale të Bennington u publikua më në fund.[38]

Stili muzikor dhe ndikimet

Bennington u përshkrua si një "tenor i ngrohtë",[39] me zërin e tij që tregonte "qëndrueshmëri të jashtëzakonshme" gjatë gjithë karrierës së tij.[40] Althea Legaspi e Rolling Stone shkroi: "Zëri i Bennington mishëroi ankthin dhe emocionet e gjera të teksteve, nga kapja e momenteve të cenueshme të jetës deri te tërbimi dhe katarsisi që gjendeshin në britmat e tij të ngjeshura, të cilat ai shpesh i ndërronte me një monedhë."[39][41]

Bennington deklaroi se ai u ndikua nga Stone Temple Pilots, Alice in Chains, Arcade Fire, Circle Jerks, Descendents, Deftones, Jane's Addiction, Metallica, Fugazi, Refused, Ministry, Minor Threat, Misfits, the Naked and Famous, Nine Inch Nails, Nirvana, Pearl Jam, Skinny Puppy, Soundgarden, dhe A Tribe Called Quest.[42][43] Bennington gjithashtu e konsideronte veten si "një fans i madh i Madonnës", duke i dhënë asaj meritën për faktin se e bëri të rritej duke dashur të bëhej muzikant.[44]

Diskografia

Me Linkin Park

  • Hybrid Theory (2000)
  • Meteora (2003)
  • Minutes to Midnight (2007)
  • A Thousand Suns (2010)
  • Living Things (2012)
  • The Hunting Party (2014)
  • One More Light (2017)

Filmografia

Bennington bëri një paraqitje të shkurtër në filmin e vitit 2006 Crank si klient në një farmaci. Më vonë ai u shfaq si spektator i një piste kuajsh në vazhdimin e filmit të vitit 2009, Crank: High Voltage. Bennington luajti gjithashtu rolin e racistit të pafat Evan në filmin e vitit 2010 Saw 3D, Ai ishte një nga disa muzikantë roku që folën për industrinë në dokumentarin e Jared Leto të vitit 2012, Artifact.

Bennington po punonte me Church për zhvillimin e një shfaqjeje televizive të ardhshme, Mayor of the World, me producentin ekzekutiv Trip Taylor. Bennington u shfaq gjithashtu në episodin pilot të serialit My Dad Rocks, i cili paraqiste yllin e rokut Dad.

Referime

  1. ↑ Tracy, Brianne (20 korrik 2021). "Chester Bennington's Widow Recalls How He 'Always Made Everything Better' on 4-Year Anniversary of His Death". People (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 29 gusht 2024. Marrë më 29 gusht 2024. Talinda then went on to say that she and their kids, 9-year-old twins Lily and Lila and son Tyler, 15, miss Chester "every second of every day." (Chester also had children Jaime, Isaiah and Draven from previous relationships.)
  2. ↑ White, Adam (16 shkurt 2002). "Dido, Linkin Park Lead the Global 20 of 2001". Billboard (në anglisht). Vëll. 114 no. 7. fq. 42. ISSN 0006-2510. Marrë më 13 maj 2022.
  3. ↑ McIntyre, Hugh (7 gusht 2017). "Linkin Park Makes History By Placing 23 Songs On The Rock Chart Simultaneously". Forbes (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 29 korrik 2023. Marrë më 29 korrik 2023.
  4. ↑ Caulfield, Keith (21 korrik 2017). "Linkin Park's U.S. Music Sales Rise 5,332% After Death of Chester Bennington". Billboard (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 29 korrik 2023. Marrë më 29 korrik 2023.
  5. ↑ Bucher, Chris (20 korrik 2017). "Chester Bennington Dead: Top Linkin Park Songs & Albums" (në anglisht). Heavy. Arkivuar nga origjinali më 23 shtator 2020. Marrë më 29 korrik 2017.
  6. ↑ Gabim citimi: Etiketë <ref> e pavlefshme; asnjë tekst nuk u dha për refs e quajtura ":2"
  7. ↑ Gabim citimi: Etiketë <ref> e pavlefshme; asnjë tekst nuk u dha për refs e quajtura ":1"
  8. ↑ Shaw, Phil (25 korrik 2017). "Chester Bennington: Lead singer of Linkin Park remembered". The Independent (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 31 korrik 2017. Marrë më 8 nëntor 2019.
  9. 1 2 3 Fricke, David. "Rap Metal Rulers" Arkivuar 2005-12-24 tek Wayback Machine, Rolling Stone No. 891, 14 mars 2002
  10. 1 2 Bryant, Tom (23 janar 2008). "Linkin Park, Kerrang!". Kerrang! (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 9 korrik 2018. Marrë më 28 nëntor 2012.
  11. 1 2 Gabim citimi: Etiketë <ref> e pavlefshme; asnjë tekst nuk u dha për refs e quajtura "mtv1"
  12. 1 2 "Celebrará Chester Bennington cumpleaños 35 con nuevo sencillo". El Porvenir (në spanjisht). 19 mars 2011. Arkivuar nga origjinali më 2 tetor 2013. Marrë më 28 nëntor 2012.
  13. 1 2 3 4 Rolling Stone Magazine, Linkin Park – Biography Arkivuar 24 dhjetor 2005 tek Wayback Machine (March 14, 2002), The Linkin Park Times; retrieved on June 24, 2007.
  14. ↑ Morton, Luke (9 tetor 2020). "Chester Bennington Left His Own Birthday Party To Record Linkin Park's Lost Track, Pictureboard". Kerrang! (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 31 dhjetor 2021. Marrë më 31 dhjetor 2021.
  15. ↑ BBC Radio 1, Evening Session Interview with Steve Lamacq, June 13, 2001
  16. ↑ "BBC Session Interview" (në anglisht). LP Times. Arkivuar nga origjinali më 23 janar 2008. Marrë më 19 shtator 2007.
  17. ↑ Soghomonian, Talia (maj 2003). "interview with Mike Shinoda of Linkin Park". NY Rock (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më tetor 4, 2008. Marrë më shtator 30, 2008.
  18. ↑ Recording Industry Association of America, RIAA Record Sales Arkivuar 25 korrik 2013 tek Wayback Machine. Retrieved June 13, 2007
  19. ↑ Zahlaway, Jon (2 prill 2003). "Linkin Park's 'Meteora' shoots to the top". Soundspike: Album Chart (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 4 maj 2009. Marrë më 14 qershor 2013.
  20. ↑ Billboard.com, Linkin Park Scores Year's Best Debut With 'Midnight' Arkivuar 6 korrik 2017 tek Wayback Machine. Retrieved May 28, 2007
  21. ↑ Shaw, Phil (25 korrik 2017). "Chester Bennington: Lead singer of Linkin Park remembered". The Independent (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 31 korrik 2017. Marrë më 8 gusht 2017.
  22. ↑ Negri, Andrea (10 tetor 2003). "22 greatest bands? Something 2 argue about". Houston Chronicle (në anglisht).
  23. ↑ Billboard Artists Of The Decade, Arkivuar 10 korrik 2012 tek Wayback Machine. Retrieved August 15, 2011.
  24. ↑ "BRACKET MADNESS: Linkin Park Is The Greatest Artist Of The 00s" (në anglisht). 6 shtator 2012. Marrë më 28 qershor 2017.{{cite web}}: Mirëmbajtja CS1: Shërbim arkivimi i vjetruar (lidhja)
  25. ↑ "Dead By Sunrise Release New Video". Soundsphere magazine (në anglisht). SoundSphere Mag. 8 shtator 2009. Arkivuar nga origjinali më 16 janar 2017. Marrë më 18 janar 2018.
  26. ↑ Heaney, Gregory. "Dead By Sunrise Bio". AllMusic (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 19 janar 2018. Marrë më 18 janar 2018.
  27. ↑ Fuoco, Christina (12 maj 2008). "Chester Bennington Talks New Band Dead by Sunrise, Next Linkin Park Album". Rolling Stone (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 30 korrik 2017. Marrë më 20 korrik 2017.
  28. ↑ Graff, Gary. "Linkin Park's Bennington Talks New Band, Debut". Billboard (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 9 shtator 2017. Marrë më 20 korrik 2017.
  29. ↑ Hartmann, Graham (2 tetor 2013). "Linkin Park DJ Joe Hahn Cool With Chester Bennington's Stone Temple Pilots Gig". Loudwire (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 5 tetor 2016. Marrë më 20 korrik 2017.
  30. ↑ Stanisci, Grace (23 maj 2014). "Stone Temple Pilots fans bash new lead singer, Linkin Park's Chester Bennington". Sound Check (në anglisht). Yahoo! Music. Arkivuar nga origjinali më 9 qershor 2013. Marrë më 27 shtator 2014.
  31. ↑ Young, Alex (15 nëntor 2017). "Stone Temple Pilots debut new singer Jeff Gutt with new single "Meadow": Stream". Consequence of Sound (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 18 tetor 2021. Marrë më 21 shtator 2019.
  32. ↑ Lewis, Don (2 maj 2005). "Live at Coachella '05". LA Weekly (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 20 korrik 2017. Marrë më 20 korrik 2017.
  33. ↑ "Motley Crue to Donate All Proceeds From 'Home Sweet Home' Remake to Charity". Blabbermouth (në anglisht). 27 shtator 2005. Arkivuar nga origjinali më 26 dhjetor 2019. Marrë më 12 korrik 2020.
  34. ↑ "Guns N' Roses Take On Aguilera, Chester Bennington Joins Alice In Chains At Inland Invasion". MTV (në anglisht). 25 shtator 2006. Arkivuar nga origjinali më 22 tetor 2014. Marrë më 28 korrik 2017.
  35. ↑ Archived at Ghostarchive and the Wayback Machine: "Chester rockin with Alice in Chains". YouTube (në anglisht). 11 tetor 2006. Marrë më 28 korrik 2017.
  36. ↑ "Linkin Park's Chester Bennington: Don't Call Kings Of Chaos a 'Supergroup'". Blabbermouth.net (në anglisht). 1 dhjetor 2016. Arkivuar nga origjinali më 2 dhjetor 2016. Marrë më 2 dhjetor 2016.
  37. ↑ Jeffries, David (2006). "Buck the World Review by David Jeffries" (në anglisht). AllMusic. Arkivuar nga origjinali më 10 tetor 2023. Marrë më 10 tetor 2023.
  38. ↑ Hadusek, Jon (21 maj 2021). "Previously Unreleased Slash Song "Crazy" Featuring the Late Chester Bennington Has Been Unearthed: Stream". Consequence of Sound (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 21 maj 2021. Marrë më 21 maj 2021.
  39. 1 2 Legaspi, Althea (21 korrik 2017). "Flashback: Chester Bennington Sings Adele's 'Rolling in the Deep'". Rolling Stone (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 14 dhjetor 2017. Marrë më 3 korrik 2021. warm tenor's impressive vocal range and agility
  40. ↑ Nelson, Brad (26 korrik 2017). "Remembering Chester Bennington Through His Most Important Musical Moments". Spin (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 25 shkurt 2021. Marrë më 3 korrik 2021.
  41. ↑ Linkin Park (12 korrik 2011). "Rolling In The Deep Cover [Live from iTunes Festival 2011]" (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 4 tetor 2017. Marrë më 26 tetor 2022 – nëpërmjet YouTube.
  42. ↑ Farrier, David (28 prill 2014). "Chester Bennington talks Linkin Park's The Hunting Party". 3 News (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 30 korrik 2017. Marrë më 20 korrik 2017.
  43. ↑ Oswald, Derek (12 mars 2015). "Chester Bennington – 'We'll Be Playing Some Songs That We Haven't Played Before...'". AltWire (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 17 mars 2015. Marrë më 20 korrik 2017.
  44. ↑ "Remembering Our Time with Chester Bennington". Elvis Duran and the Morning Show (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 1 shtator 2017. Marrë më 1 shtator 2017.
Ky artikull është botuar nga Wikipedia. Teksti licencohet sipar Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Mbi kartelat media mund të ketë kushte shtesë.