Elf (film)

Elf
RegjiaJon Favreau
Shkruar ngaDavid Berenbaum
Producentë
  • Jon Berg
  • Todd Komarnicki
  • Shauna Robertson
Në role kryesore
KinematografiaGreg Gardiner
MontazhiDan Lebental
MuzikaJohn Debney
Prodhuar nga
  • Guy Walks Into a Bar
Shpërndarë ngaNew Line Cinema
Premiera7 nëntor 2003
Kohëzgjatja97 minuta
GjuhaAnglisht
Buxheti$33 million[1]
Fitimi$228.9 million[1]

Elf është një film komedi për Krishtlindje amerikan i vitit 2003, me regji nga Jon Favreau dhe skenar nga David Berenbaum. Në të luajnë Will Ferrell si Buddy Elf, një njeri i rritur nga elfët e Babadimrit, i cili mëson për origjinën e tij dhe shkon në New York City për të takuar babanë e tij biologjik. James Caan, Zooey Deschanel, Mary Steenburgen, Ed Asner dhe Bob Newhart shfaqen në role mbështetëse.

Elf u publikua në Shtetet e Bashkuara më 7 nëntor 2003 nga New Line Cinema. Ai u bë një sukses i madh kritik dhe komercial, duke fituar 228.9 milionë dollarë në të gjithë botën kundrejt një buxheti prej 33 milionë dollarësh. Interpretimi i Ferrell si Buddy, në veçanti, u vlerësua nga kritikët. Filmi frymëzoi muzikalin e Broadway të vitit 2010, Elf: The Musical, dhe specialen televizive të animuar me stop motion të NBC-së në vitin 2014, Elf: Buddy's Musical Christmas. Është cilësuar nga shumë si një klasik modern dhe shpesh renditet si një nga filmat më të mirë të Krishtlindjeve të të gjitha kohërave.[2][3][4]

Përmbajtja

Një natë Krishtlindjesh, një foshnjë nga një jetimore futet në thesin e Babadimrit dhe pa dashje kthehet në Polin e Veriut. Kur foshnja zbulohet në punishten e Babadimrit, elfët e quajnë Buddy, sipas markës së pelenës së tij, dhe Babai Elf e birëson. Duke u rritur, Buddy beson se është një elf, por zbulon në moshën 30 vjeç se në të vërtetë është një njeri. Babai Elf i thotë Buddy se prindërit e tij biologjikë janë Walter Hobbs dhe Susan Wells, kjo e fundit e kishte dhënë për birësim para vdekjes së saj. Walter tani punon si botues librash për fëmijë në Empire State Building në New York City, pa e ditur ekzistencën e Buddy.

Buddy udhëton për në New York dhe e gjen Walterin në vendin e tij të punës, por Walter e ngatërron atë me një lajmëtar të Krishtlindjeve dhe e nxjerr jashtë. Buddy më pas viziton një dyqan Gimbels dhe bie në dashuri me një punonjëse të pandjeshme të quajtur Jovie. Duke dëgjuar se Babadimri do të vizitojë dyqanin të nesërmen, Buddy e ridekoron dyqanin brenda natës. Megjithatë, kur ai kupton se Babadimri i dyqanit është një burrë me kostum, ai shkakton një përleshje dhe arrestohet.

Walter me ngurrim e nxjerr Buddy-n me kusht nga burgu dhe e çon për një test ADN-je, i cili konfirmon se ai është djali i tij. Doktori spekulon se Buddy është bllokuar në një gjendje varësie fëmijërore dhe sugjeron që Walter ta çojë në shtëpi për të takuar njerkën e tij Emily dhe gjysmëvëllanë Michael. Walter dhe Michael janë të shqetësuar nga sjellja e Buddy, por Emily këmbëngul që ata të kujdesen për të derisa të "shërohet" nga mendësia e tij aktuale. Pasi Buddy mund një bandë ngacmuesish në një luftë me topa dëbore, Michael krijon një lidhje me të dhe e ndihmon atë të ftojë Jovie në një takim.

Ndërkohë, kompania botuese e Walter po vuan pas dështimit të librit të saj të fundit. Shefi i Walter, Fulton Greenway, pret që ai të ketë një libër të ri gati deri në prag të Krishtlindjeve. Walter dhe bashkëpunëtorët e tij organizojnë një takim me shkrimtarin fantazmë Miles Finch, por Buddy ndërpret takimin dhe pa dashje ofendon Finch duke e ngatërruar atë me një elf për shkak të xhuxhizmit të tij. Finch reagon dhunshëm dhe largohet nga takimi, duke bërë që Walter të mohojë me zemërim Buddy. Me zemër të thyer, Buddy shkruan një letër faljeje në një Etch A Sketch dhe largohet nga rezidenca e Hobbs.

Kur Michael e informon Walterin për largimin e Buddy, Walter lë punën e tij për të gjetur Buddy. Ndërkohë, Buddy takon Babadimrin në Central Park pasi saja e Babagjyshit humbet motorin dhe rrëzohet për shkak të rënies së frymës së Krishtlindjeve. Buddy gjen motorin dhe ribashkohet me Walterin dhe Michaelin; Walter kërkon falje për shpërthimin e tij dhe e pranon atë si djalin e tij, ndërsa Michael zbulon ekzistencën e Babadimrit në televizionin e drejtpërdrejtë. Ndërsa Buddy dhe Babadimri ndiqen nga Rojet e Central Park, Jovie, duke kujtuar deklaratën e Buddy-t se këndimi mund të përhapë gëzimin e Krishtlindjeve, udhëheq një turmë njerëzish duke kënduar "Santa Claus Is Comin' to Town", duke gjeneruar mjaftueshëm frymë Krishtlindjesh për të furnizuar me energji sajën pa motor.

Walter dhe Buddy më vonë krijojnë një shtëpi botuese të pavarur, me bestseller-in e tyre të parë që është një libër për fëmijë bazuar në shfrytëzimet e Buddy. Buddy gjithashtu martohet me Jovie-n dhe ka një vajzë me të.

Rolet

  • Will Ferrell si Buddy Hobbs
    • Max Favreau si Buddy i ri
  • James Caan si Walter Hobbs
  • Bob Newhart si Papa Elf
  • Ed Asner (kredituar si Edward Asner) si Babadimri
  • Zooey Deschanel si Jovie
  • Mary Steenburgen si Emily Hobbs
  • Daniel Tay si Michael Hobbs

Faizon Love portretizon Wanda, menaxherin w Gimbels dhe shefi i Jovie. Peter Dinklage portretizon autoren e librave për fëmijë Miles Finch. Amy Sedaris luan rolin e asistentes ekzekutive të Walterit, Deb. Michael Lerner portretizon Fulton Greenway, CEO-n e Greenway Press dhe shefin kontrollues dhe të pakujdesshëm të Walterit, si dhe zuzarin kryesor të filmit. Andy Richter dhe Kyle Gass luajnë përkatësisht dy shkrimtarët e Walterit, Morris dhe Eugene.

Artie Lange luan rolin e Babadimrit të dyqanit me të cilin Buddy zihet. Vëllai i Will Ferrell, Patrick, shfaqet me Patrick McCartney si dy roje sigurie të Empire State Building. Mark Acheson portretizon punonjësin e postës i cili ndan pijet e tij alkoolike me Buddy. Favreau bën një paraqitje të shkurtër si mjekja e familjes së Walter, e cila bën një test ADN-je për Buddy-n. Lydia Lawson-Baird portretizon Carolyn Reynolds, një vajzë të vogël të cilën Buddy e takon në sallën e pritjes dhe ka kërkuar një kukull "Suzy Talks-A-Lot" për Krishtlindje. Claire Lautier luan rolin e Charlotte Denon, një gazetare e NY1 që mbulon aksidentin në Central Park, dhe Matt Walsh shfaqet përkrah Lautier si një dëshmitar okular.

Pritja

Box office

Elf fitoi 178 milionë dollarë në Shtetet e Bashkuara dhe Kanada, dhe 50.4 milionë dollarë në territore të tjera, për një total prej 228.9 milionë dollarësh në të gjithë botën, kundrejt një buxheti prodhimi prej 33 milionë dollarësh.[1]

Filmi u hap në vendin e dytë në biletaritë në Shtetet e Bashkuara me 31.1 milionë dollarë, duke u renditur pas The Matrix Revolutions, gjithashtu në javën e parë.[5] Ai kryesoi biletaritë në javën e dytë të publikimit, duke mposhtur Master and Commander: The Far Side of the World dhe duke fituar 26.3 milionë dollarë.[6][7] Përveç kësaj, Elf vazhdoi të konkurronte kundër një filmi tjetër të orientuar drejt familjes, Brother Bear.[8] Në Mbretërinë e Bashkuar, ai u hap në vendin e dytë, pas Love Actually.[9]

Përgjigje kritike

Në Rotten Tomatoes, Elf mban një vlerësim miratimi prej 86%, bazuar në 203 recensione, dhe një vlerësim mesatar prej 7.1/10. Konsensusi kritik i faqes së internetit thotë: "Një film plot me gëzimin e Krishtlindjeve, Elf është një komedi familjare plot gjallëri dhe mirëdashëse, dhe përfiton shumë nga performanca qesharake dhe simpatike e Will Ferrell si një nga ndihmësit më të mëdhenj të Babadimrit."[10] Në Metacritic, filmi ka një rezultat mesatar të ponderuar prej 66 nga 100, bazuar në 39 kritikë, duke treguar recensione "përgjithësisht të favorshme".[11]

Roger Ebert i Chicago Sun-Times i dha tre yje nga katër, duke e quajtur "një nga ato komeditë e rralla të Krishtlindjeve që ka zemër, tru dhe një sens humori të lig, dhe i magjeps të gjithë që nga oxhaku".[12]

Duke shkruar për Rolling Stone, Peter Travers i dha filmit dy yje nga katër, duke thënë: "Ferrell e bën këtë gjë të mallkuar të funksionojë. Edhe pse nuk mund të zhvishet ose të përdorë fjalë të këqija, ka një djall komedie te Ferrell, dhe ai e lëshon atë të luajë. Regjisori Jon Favreau ka mendjen e shëndoshë për t'i qëndruar larg rrugës."[13]

Michael Rechtshaffen i The Hollywood Reporter i dha filmit një vlerësim pozitiv, duke thënë: "Ndërsa fjalët 'klasik i menjëhershëm i festave' mund ta shtyjnë atë, Elf është të paktën një kënaqësi familjare argëtuese, me aktorë të përsosur."[14]

A. O. Scott i [[The New York Times}] gjithashtu i dha filmit një vlerësim pozitiv, duke thënë: "Elf është një film simpatik dhe qesharak familjar i Krishtlindjeve, që ka më shumë gjasa të përhapë gëzim të vërtetë sesa migrena, dispepsia dhe shoku i sheqerit. Filmi ka sukses sepse menjëherë frenon gëzimin e tij të mirë ngjitës dhe të butë dhe e tepron me të madhe."[15]

Anna Smith e Empire i dha filmit tre yje nga pesë, dhe tha: "Fëmija mashkull i Ferrell ngjall simpati dhe të qeshura, duke e bërë këtë film zbavitës pavarësisht disa intrigave të dobëta. Shakatë me pamje dhe një histori me qendër Babagjyshin duhet t'i mbajnë fëmijët të lumtur gjithashtu."[16]

Plugged In i dha filmit një vlerësim pozitiv, duke shkruar: "Buddy si elf ka një zemër aq të madhe sa veriu arktik. A i përshtatet filmi i tij kësaj?"[17]

Referime

  1. 1 2 3 "Elf (2003)" (në anglisht). Box Office Mojo. Arkivuar nga origjinali më 7 dhjetor 2020. Marrë më 6 dhjetor 2020.
  2. ↑ "Top Ten Christmas Movies Of All Time". TheTopTens.com (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 4 janar 2021. Marrë më 11 dhjetor 2018.
  3. ↑ "The 50 Best Christmas Movies of All Time" (në anglisht). Rotten Tomatoes. Arkivuar nga origjinali më 4 janar 2021. Marrë më 11 dhjetor 2018.
  4. ↑ Jackson, Dan (22 dhjetor 2017). "The 50 Best Christmas Movies of All Time". Thrillist (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 9 tetor 2017. Marrë më 11 dhjetor 2018.
  5. ↑ "AT THE BOX OFFICE" (në anglisht). 12 nëntor 2003. Arkivuar nga origjinali më 22 nëntor 2022. Marrë më 22 nëntor 2022.
  6. ↑ "'Elf' a giant at the box office". Los Angeles Times (në anglisht). 17 nëntor 2003. Arkivuar nga origjinali më 13 tetor 2022. Marrë më 13 tetor 2022.
  7. ↑ "Elf beats Crowe at US box office". BBC News (në anglisht). BBC. 16 nëntor 2003. Arkivuar nga origjinali më 1 korrik 2004. Marrë më 24 dhjetor 2011.
  8. ↑ Holson, Laura (10 nëntor 2003). "An Elf and a Bear Trip Up the Final 'Matrix'". The New York Times (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 9 korrik 2015. Marrë më 6 korrik 2015.
  9. ↑ "Historical Box Office 28th November 2003". saltypopcorn.co.uk (në anglisht). Salty Popcorn. 28 nëntor 2003. Marrë më 18 dhjetor 2023.
  10. ↑ "Elf (2003)". Rotten Tomatoes (në anglisht). Fandango. Arkivuar nga origjinali më 12 dhjetor 2016. Marrë më 7 dhjetor 2023.Stampa:RT data
  11. ↑ "Elf reviews" (në anglisht). Metacritic. Arkivuar nga origjinali më 16 dhjetor 2023. Marrë më 23 dhjetor 2023.
  12. ↑ Ebert, Roger (7 nëntor 2003). "Elf Movie Review & Film Summary (2003)". Chicago Sun-Times (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 22 shkurt 2014. Marrë më 21 shkurt 2014.
  13. ↑ Travers, Peter (7 nëntor 2003). "'Elf' review". Rolling Stone (në anglisht). Marrë më 3 dhjetor 2017.
  14. ↑ "'Elf': THR's 2003 Review". The Hollywood Reporter (në anglisht). 24 dhjetor 2015. Arkivuar nga origjinali më 6 prill 2020. Marrë më 30 prill 2020.
  15. ↑ Scott, A. O. (2003-11-07). "Film Review; For One Lad, Pointy Shoes Turn Out to Be Hard to Fill". The New York Times (në anglisht). ISSN 0362-4331. Marrë më 2020-07-04.
  16. ↑ Smith, Anna (2000-01-01). "Elf". Empire (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 12 shkurt 2020. Marrë më 2020-07-04.
  17. ↑ "Elf". Plugged In (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 30 korrik 2020. Marrë më 2020-07-04.

Lidhje të jashtme

Ky artikull është botuar nga Wikipedia. Teksti licencohet sipar Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Mbi kartelat media mund të ketë kushte shtesë.