Enes ibn Nadhar

Enes ibn Nadhar (Arabisht: أنس بن النضر) ishte një nga shokët e profetit Muhammed. Ai i përkiste fisit Banu Hazraxh të Ensarive dhe ishte axha i Enes ibn Malikut.^[1] Ai nuk mundi të shkoj në Betejën e Bedrit dhe u pikëllua për këtë.

"O i Dërguari i Allahut! Isha larg nga beteja e parë që luftove kundër paganëve. (në emër të Allahut) nëse Allahu më jep mundësinë për të luftuar paganët, pa dyshim. Allahu do të shohë se si me guxim do të luftoj".

— Sahih Buhariu, Libri i Xhihadit, 2805 dhe 2806

Ai luftoi kundër idhujtarëve në Betejën e Uhudit deri sa ra dëshmorë. Trupi i tij u gjet me më shumë se tetëdhjetë plagë prej shpatave dhe shigjetave. Vetëm motra e tij mund ta njihte atë përmes gishtave të tij.^[2][3] (Rijadus Salihin)^[4] Vargu i mëposhtëm i Kur'anit u shpall për të dhe për burra të tjerë të këtij lloji:

"Prej besimtarëve kishte burra që vërtetuan bsën e dhënë All-llahut, e disa prej tyre e realizuan premtimin duke dhënë jetën, dhe ka prej tyre që janë duke pritur (ta zbatojnë) dhe ashtu nuk bënë kurrfarë ndryshimi.".^[5]

— Surja Ahzab, 33:23