Marlon Brando 24 vjeçarë si Stanley Kowalski në set të versionit skenik të A Streetcar Named Desire, fotografuar nga Carl Van Vechten në vitin 1948.Brando si Emiliano apata në filmin e vitit 1952, Viva Zapata!.
Marlon Brando (1924 – 2004) ishte një aktor amerikan dhe konsiderohet si një nga aktorët më me ndikim të shekullit të 20-të.[1]
Duke studiuar me Stella Adler në vitet 1940, ai njihet si një nga aktorët e parë që solli sistemin e aktrimit Stanislavski dhe aktrimin metodik tek audienca kryesore. Ai u vlerësua për rolin e tij si Stanley Kowalski në përshtatjen filmike të vitit 1951 të Tennessee WilliamsA Streetcar Named Desire, një rol që e krijoi me sukses në Broadway.[2] Ai mori lëvdata të mëtejshme dhe një çmim të parë Oscar dhe një Golden Globe Award për performancën e tij si Terry Malloy në On the Waterfront, dhe portretizimi i tij i udhëheqësit të bandës rebele të motoçikletave Johnny Strabler në The Wild One dëshmoi të ishte një imazh i qëndrueshëm në kulturën popullore.[3] Brando mori nominime për çmimin Oscar për interpretimin e Emiliano Zapata në Viva Zapata! (1952); Mark Antony në përshtatjen filmike të Joseph L. Mankiewicz të vitit 1953 të Julius Caesar të Shakespeare; dhe Majori i Forcave Ajrore Lloyd Gruver në Sayonara (1957), një përshtatje e romanit të James A. Michener të vitit 1954.
Vitet 1960 panë karrierën e Brandos të pësonte një rënie komerciale dhe kritike. Ai drejtoi dhe luajti në filmin kult perëndimor One-Eyed Jacks, një dështim kritik dhe komercial, pas të cilit ai solli një sërë dështimesh të dukshme në kinema, duke filluar me Mutiny on the Bounty (1962). Pas dhjetë vitesh me rezultate të dobëta, ai pranoi të bënte një provë ekrani si Vito Corleone në filmin e Francis Ford CoppolaThe Godfather (1972). The Godfather u bë filmi me fitimet më të larta të bëra ndonjëherë, dhe së bashku me performancën e tij të nominuar për çmimin Oscar në Last Tango in Paris (1972), Brando u rivendos në radhët e yjeve më të mirë të kinemave. Pas një pauze në fillim të viteve 1970, Brando u shfaq në role dytësore si Jor-El in Superman (1978), Colonel Kurtz në Apocalypse Now (1979), dhe Adam Steiffel në The Formula (1980), përpara se të merrte një pushim nëntëvjeçar nga filmat.
↑"Television". The Brooklyn Daily Eagle. April 18, 1950.
↑Mann, William J.. The Contender: The Story of Marlon Brando. First edition. New York, NY: Harper, an imprint of Harper Collins Publishers, 2019. Print.
↑Brando, Marlon, and Lindsey, Robert. Brando: Songs My Mother Taught Me. United Kingdom, Random House, 1994.
.jpg)