J. Edgar
| J. Edgar | |
|---|---|
Theatrical release poster | |
| Regjia | Clint Eastwood |
| Shkruar nga | Dustin Lance Black |
| Producentë |
|
| Në role kryesore |
|
| Kinematografia | Tom Stern |
| Montazhi |
|
| Muzika | Clint Eastwood |
| Prodhuar nga |
|
| Shpërndarë nga | Warner Bros. Pictures |
| Premiera | 3 nëntor 2011 (AFI Film Festival) 9 nëntor 2011 (Shtetet e Bashkuara) |
| Kohëzgjatja | 137 minuta[1] |
| Gjuha | Anglisht |
| Buxheti | $35 million[2] |
| Fitimi | $84.9 million[3] |
J. Edgar është një film dramë biografik amerikan i vitit 2011, i bazuar në karrierën e regjisorit të FBI-së, J. Edgar Hoover, me regji, prodhim dhe muzikë nga Clint Eastwood. Filmi përqendrohet në jetën e Hoover që nga bastisjet Palmer të vitit 1919 e tutje. Në film luajnë Leonardo DiCaprio në rolin kryesor së bashku me Armie Hammer, Naomi Watts, Josh Lucas, dhe Judi Dench, dhe paraqet Adam Driver në debutimin e tij në film.
J. Edgar hapi AFI Fest 2011 në Los Angeles më 3 nëntor 2011 dhe pati një publikim të kufizuar më 9 nëntor 2011, i ndjekur nga publikimi i gjerë më 11 nëntor. Filmi mori vlerësime të përziera nga kritikët, megjithëse performanca e DiCaprio u vlerësua gjerësisht dhe fitoi 84 milionë dollarë në të gjithë botën. Filmi u zgjodh nga National Board of Review dhe American Film Institute si një nga dhjetë filmat më të mirë të vitit 2011, ndërsa DiCaprio fitoi një nominim për Golden Globe Award dhe si ai ashtu edhe Hammer fituan nominime për Screen Actors Guild Award (Hammer u nominua për Performancë të Jashtëzakonshme nga një Aktor Mashkull në një Rol Mbështetës).
Përmbajtja
Filmi përdor një rrëfim jolinear, duke alternuar midis rolit të J. Edgar Hoover në themelimin e Byrosë Federale të Hetimit (FBI) dhe viteve të tij të mëvonshme duke u përpjekur ta mbronte atë nga kërcënimet e perceptuara. Si një frame story, Hoover i moshuar rrëfen ngjarjet e viteve të para të Byrosë për një seri agjentësh që ai i ka caktuar për të shkruar një libër rreth saj.
Në vitin 1919, Prokurori i Përgjithshëm A. Mitchell Palmer i mbijeton një atentati nga anarkistët dhe cakton punonjësin e Departamentit të Drejtësisë Hoover në një divizion të dedikuar për spastrimin e radikalëve. Helen Gandy i hedh poshtë propozimet e çuditshme të Hoover, por bëhet sekretarja dhe shoqja e tij personale e besuar. Duke u marrë vesh që anarkistja Emma Goldman të jetë e pranueshme për deportim, Hoover krijon precedent ligjor për të deportuar shumë radikalë të tjerë. Pas bastisjeve të Palmer, Palmer humbet punën e tij dhe pasardhësi i tij, Harlan F. Stone, emëron Hoover si drejtor të Byrosë së Hetimit të departamentit. Hoover i kërkon Gandy të krijojë një dosje konfidenciale në të cilën ai mbledh informacione inkriminuese mbi njerëzit në pushtet.
Me mbarimin e Frikës së Parë të Kuqe, Hoover e përqendron Byronë në luftën kundër gangsterëve. Kur rrëmbimi i Lindbergh tërheq vëmendjen kombëtare në vitin 1932, ai nxit miratimin e Aktit Federal të Rrëmbimeve, duke rritur pushtetin e Byrosë. Ai krijon Laboratorin e FBI-së, duke aplikuar teknika të shkencës ligjore në hetim, dhe monitoron numrat e regjistrimit në faturat e shpërblimit. Megjithëse Charles Lindbergh Jr. gjendet i vdekur, këto teknika çojnë në arrestimin dhe dënimin e Bruno Richard Hauptmann për krimin.
Në moshë të rritur, Hoover vazhdon të jetojë me nënën e tij, e cila është udhërrëfyesja e tij morale. Ai punëson Clyde Tolson në Byro në vitin 1930; të dy zhvillojnë një marrëdhënie të ngushtë personale, dhe Hoover e promovon Tolson në Drejtor të Asociuar. Kur Hoover i rrëfen nënës së tij se nuk ndihet rehat në situata romantike me gratë, ajo thotë se do të preferonte që ai të ishte i vdekur sesa homoseksual. Kur Tolson i thotë Hoover se e do, Hoover panikohet dhe pretendon se dëshiron të martohet me aktoren Dorothy Lamour. Tolson tërbohet dhe të dy zihen, duke kulmuar me Tolson që puth Hoover dhe duke kërcënuar se do t'i japë fund lidhjes së tyre nëse Hoover flet përsëri për një grua tjetër. Nëna e Hooverit vdes dhe ai është i pikëlluar.
Pas një serie pyetjesh të sikletshme nga kryetari i Komitetit të Buxhetit të Senatit, Kenneth McKellar, në vitin 1933, Hoover bëhet gjithnjë e më hakmarrës ndaj atyre që sfidojnë reputacionin e tij dhe të Byrosë. Ai përdor pajisje të fshehta përgjimi për të mbledhur informacione kompromentuese të cilat i përdor për të shantazhuar figurat kryesore politike gjatë viteve, përfshirë Presidentin Franklin D. Roosevelt dhe Prokurorin e Përgjithshëm Robert F. Kennedy, duke mbrojtur pozicionin e tij dhe duke rritur fuqinë e Byrosë. Ai fillon një program të paligjshëm kundërzbulimi për të luftuar atë që ai e percepton si një valë të re radikalësh, duke kulmuar në përpjekjen e tij të pasuksesshme për të shantazhuar Martin Luther King Jr. që të refuzonte Çmimin Nobel për Paqen në vitin 1964 nëpërmjet letrës vetëvrasëse FBI-King.
Tolson pëson një goditje në tru dhe forca e Hooverit bie me moshën. I frikësuar se Presidenti Richard Nixon do të marrë dosjet e tij konfidenciale dhe do t'i përdorë ato për të prishur reputacionin e FBI-së, ai i kërkon Gandy t'i mbajë ato larg duarve të Nixon. Tolson i kërkon Hooverit të dalë në pension dhe e akuzon atë për ekzagjerim të përfshirjes së tij në ngjarje kyçe në historinë e Byrosë. Hoover pranon ndjenjat e tij për Tolsonin para se të vdiste në shtëpi. Gandy shkatërron dosjet e Hooverit përpara se njerëzit e Nixon të mund t'i sekuestrojnë ato.
Rolet
- Leonardo DiCaprio si J. Edgar Hoover
- Armie Hammer si Clyde Tolson
- Naomi Watts si Helen Gandy
- Josh Lucas si Charles Lindbergh
- Judi Dench si Annie Hoover, nëna e Hoover
- Dermot Mulroney si mbikëqyrës i New Jersey State Police Norman Schwarzkopf Sr.
- Jeffrey Donovan si Robert F. Kennedy
- Denis O'Hare si ekspert dokumentesh Albert S. Osborn
- Stephen Root si ekspert i drurit Arthur Koehler
- Damon Herriman si Bruno Richard Hauptmann
- Lea Thompson si Lela E. Rogers, nëna e aktores Ginger Rogers
- Ken Howard si Harlan F. Stone
- Josh Hamilton si Robert Irwin
- Jessica Hecht si Emma Goldman
- Geoff Pierson si A. Mitchell Palmer
- Michael O'Neill si Kenneth McKellar
- Josh Stamberg si Agjenti Stokes
- Zach Grenier si John Condon, ndërmjetës në rrëmbimin e Lindbergh
- Christopher Shyer si Richard Nixon
- Ed Westwick, Michael Rady, Miles Fisher, dhe Ary Katz si shkrimtarë fantazmë të Hoover (respektivisht, Agjentër Smith, Jones, Garrison, dhe Owens)
J. Edgar shënoi debutimin e Adam Driver në filmin artistik, si menaxheri i stacionit të benzinës Walter Lyle. Djali i Eastwood, Kyle Eastwood, i cili kompozoi disa muzikë për filmin, shfaqet si anëtar i grupit Stork Club së bashku me trompetistin Kye Palmer, në një skenë me Michael Gladis si pronarin e klubit dhe Amanda Schull si aktoren Anita Colby. Gunner Wright dhe David A. Cooper shfaqen shkurtimisht si presidentët e ardhshëm Dwight D. Eisenhower dhe Franklin D. Roosevelt, përkatësisht, pas atentatit ndaj A. Mitchell Palmer.
Role të tjera dytësore u luajtën nga Kaitlyn Dever si vajza e Palmer; Jack Donner si babai i Hoover; Jordan Bridges si avokat i Departamentit të Punës; Christian Clemenson si Inspektori i Imigracionit Schell; Geoff Stults si Agjenti Special Raymond Caffrey; Sadie Calvano si mbesa e Hoover; Ryan McPartlin si Lawrence Richey, sekretar i Presidentit Herbert Hoover; Kahil Dotay si Shefi i Njësisë së Inteligjencës së IRS-së Elmer Lincoln Irey; David Clennon si Senatori Friendly i Komitetit të Buxhetit; Manu Intiraymi si gangsteri Alvin Karpis; Emily Alyn Lind si aktorja Shirley Temple; Gerald Downey si një agjent i FBI-së; Austin Basis si arkëtar banke; Eric Matheny si doktori i Hoover; Aaron Lazar si David T. Wilentz, prokuror në gjurmët e Hauptmann; dhe Maxine Weldon si shërbëtorja e Hoover.
Çmimet
| Çmimi | Kategoria | Marrësi | Rezultati |
|---|---|---|---|
| AACTA Awards[4] | Aktori më i Mirë – Ndërkombëtar | Leonardo DiCaprio | Kandidat/e |
| American Film Institute[5] | 10 Filmat më të Mirë | J. Edgar | Fitues/e |
| Broadcast Film Critics Association[6] | Aktori më i Mirë | Leonardo DiCaprio | Kandidat/e |
| Golden Globe Awards[7] | Aktori më i Mirë – Film Dramë | Kandidat/e | |
| National Board of Review[8] | Top Ten Films | J. Edgar | Fitues/e |
| Satellite Awards[9] | Aktori më i Mirë – Film Dramë | Leonardo DiCaprio | Kandidat/e |
| Screen Actors Guild Awards[10] | Performancë të Jashtëzakonshme nga një Aktor Mashkull në Rol Kryesor | Kandidat/e | |
| Performancë të Jashtëzakonshme nga një Aktor Mashkull në Rol Mbështetës | Armie Hammer | Kandidat/e |
Referime
- ↑ "J. Edgar (15)". British Board of Film Classification (në anglisht). 2011-11-16. Marrë më 2011-12-10.
{{cite web}}: Mirëmbajtja CS1: Shërbim arkivimi i vjetruar (lidhja) - ↑ Kaufman, Amy (10 nëntor 2011). "Movie Projector: 'Immortals' poised to conquer box office". Los Angeles Times (në anglisht). Marrë më 10 nëntor 2011.
- ↑ "J. Edgar (2011)". Box Office Mojo (në anglisht). IMDb. Marrë më 2012-03-09.
- ↑ "AACTA - Winners and Nominees - 2011" (në anglisht). Australian Academy of Cinema and Television Arts (AACTA). Marrë më 1 prill 2012.
- ↑ "'Bridesmaids,' 'Tree of Life,' 'Hugo' in AFI's top 10 films of 2011". Los Angeles Times (në anglisht). 11 dhjetor 2011. Marrë më 11 dhjetor 2011.
- ↑ "2012 Critics' Choice Movie Awards Noms: Hugo And The Artist Dominate The Field". The Fab Life (në anglisht). dhjetor 13, 2011. Arkivuar nga origjinali më janar 19, 2012. Marrë më dhjetor 13, 2011.
- ↑ Fuller, Bonnie (dhjetor 15, 2011). "69th Annual Golden Globe Awards — Full List Of Nominees". Hollywood Life (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më janar 18, 2012. Marrë më dhjetor 15, 2011.
- ↑ "National Board of Review Announces 2011 Awards; HUGO Takes Top Prize". WeAreMovieGeeks.com. Retrieved December 6, 2011.
- ↑ "From WAR HORSE to THE MYSTERIES OF LISBON: Satellite Award Nominations 2011". Alt Film Guide. Retrieved December 6, 2011.
- ↑ O'Connell, Sean (December 14, 2011). "Screen Actors Guild nominations revealed". HollywoodNews.com. Retrieved 2011-12-14.