Jugosllavia Federale Demokratike

Jugosllavia Federale Demokratike Demokratska Federativna Jugoslavija Демократска Федеративна Југославија Demokratična federativna Jugoslavija
1943–1945
Flamuri Emblema
Himni: "Hej, Slaveni"
Jugosllavia Federale Demokratike në vitin 1945
Statusi	Qeveri e dominuar nga Partia Komuniste e Jugosllavisë
Kryeqyteti dhe qyteti më i madh	Beogradi
Gjuhët zyrtare	Serbokroatishtja Sllovenishtja Maqedonishtja[1][2]
Shkrimi zyrtar	Cirilik  • Latin
Demonim(et)	Jugosllav
Qeverisja	Qeveria e përkohshme federale –Komiteti Kombëtar (1943–45) –Monarkia kushtetuese (1943–1945, de jure)
Kryetari i Presidiumit të AVNOJ-it
• 1943–45	Ivan Ribar
Mbreti
• 1943–45	Peter II
Kryeministri
• 1943–45	Josip Broz Tito
Legjislatura	Asambleja Kombëtare e Përkohshme
Epoka historike	Lufta e Dytë Botërore
• Sesioni i Dytë i AVNOJ-it	29 nëntor 1943
• Marrëveshja Tito-Shubashiq	16 qershor 1944
• Qeveria e përkohshme u krijua	7 mars 1945
• U pranua në Kombet e Bashkuara	24 tetor 1945
• Zgjedhjet	11 nëntor 1945
• Monarkia u hoq	29 nëntor 1945
Sipërfaqja
• Gjithsej	255,804 km2 (98,766 sq mi)
Valuta	Të ndryshme (1943–44): Dinari serb, Kuna e NDH, Levi bullgar, Lira italiane, Reichsmark (1944–45): Dinari jugosllav
Zona kohore	UTC+1 (CET)
Prefiksi telefonik	38
Paraprirë nga Pasuar nga Shteti i Pavarur i Kroacisë Territori i Komandantit Ushtarak në Serbi Territori i Malit të Zi i pushtuar nga Gjermania Mbretëria e Bullgarisë Republika Sociale Italiane Gjermania Naziste Mbretëria e Hungarisë Mbretëria Shqiptare Qeveria jugosllave në mërgim Republika Socialiste Federative e Jugosllavisë

Jugosllavia Federale Demokratike ishte një shtet i përkohshëm i krijuar gjatë Luftës së Dytë Botërore më 29 nëntor 1943, përmes Sesionit të Dytë të Këshillit Antifashist për Çlirimin Kombëtar të Jugosllavisë (AVNOJ). Komiteti Kombëtar për Çlirimin e Jugosllavisë (NKOJ) ishte organi i tij origjinal ekzekutiv. Gjatë gjithë ekzistencës së saj ajo u qeveris nga Marshalli Josip Broz Tito si kryeministër.

Ajo u njoh nga Aleatët në Konferencën e Teheranit, së bashku me AVNOJ-in si organi i saj konsultativ. Qeveria jugosllave në mërgim e mbretit Peter II në Londër, pjesërisht për shkak të presionit nga Mbretëria e Bashkuar,^[3] njohu qeverinë e AVNOJ-it me Traktatin e Visit, të nënshkruar më 16 qershor 1944 midis kryeministrit të qeverisë në mërgim, Ivan Shubashiq, dhe Titos.^[3] Me Traktatin e Visit, qeveria në mërgim dhe NKOJ ranë dakord të bashkohen në një qeveri të përkohshme sa më shpejt të jetë e mundur. Për formën e qeverisë së re u ra dakord në një marrëveshje të dytë Tito-Shubashiq të nënshkruar më 1 nëntor 1944 në kryeqytetin jugosllav të çliruar së fundmi, Beograd. Jugosllavia u bë një nga anëtarët themelues të Kombeve të Bashkuara pas nënshkrimit të Kartës së Kombeve të Bashkuara në tetor 1945.

Shteti u formua për të bashkuar lëvizjen e rezistencës jugosllave gjatë pushtimit të Jugosllavisë nga Fuqitë e Boshtit. Marrëveshja la të pavendosur qëllimisht çështjen nëse shteti do të ishte monarki apo republikë deri pas përfundimit të luftës, kështu që pozita e kreut të shtetit mbeti vakante. Pas shkrirjes së qeverive, shteti u reformua në Republikën Federale Popullore të Jugosllavisë, një shtet njëpartiak me Josip Broz Tito si kryeministër dhe Ivan Shubashiq si ministër të punëve të jashtme.