Kuvendi i Junikut (1877)
Kuvendi i Junikut i vitit 1877 ishte një tubim i rëndësishëm i prijësve shqiptarë të viseve të ndryshme të Kosovës dhe Shqipërisë së Veriut, i cili u zhvillua në Junik, në rrethinën e Gjakovës. Ky kuvend u mbajt në rrethana të veçanta historike, kur Perandoria Osmane po përballej me sulmet e shteteve ballkanike dhe me presionet e Fuqive të Mëdha, ndërsa popullsia shqiptare rrezikonte të copëtohej dhe të humbiste territore të tëra.[1]
Në këtë kuvend u diskutuan mënyrat e organizimit të qëndresës kundër rrezikut të pushtimeve të huaja dhe u hodhën bazat e bashkimit politik e ushtarak të shqiptarëve. Delegatët e Junikut ranë dakord për nevojën e një fronti të përbashkët dhe për organizimin e mbrojtjes së trevave shqiptare, duke theksuar rëndësinë e vetëqeverisjes vendore dhe të ruajtjes së tokave etnike. Vendimet e këtij kuvendi shërbyen si një hap që i parapriu Lidhjes Shqiptare të Prizrenit (1878), duke e forcuar idenë e bashkimit kombëtar dhe të organizimit politik të shqiptarëve përballë ndryshimeve të mëdha gjeopolitike në Ballkan.
Pra, Kuvendi i Junikut i vitit 1877 konsiderohet një nga ngjarjet pararendëse më të rëndësishme të Lëvizjes Kombëtare Shqiptare, që i dha shtysë formimit të Lidhjes së Prizrenit dhe lëvizjes për mbrojtjen e tërësisë territoriale e të drejtave kombëtare të shqiptarëve.
Shih edhe
Referime
- ↑ Bajrami, Xhemajl (2010). Xhemajl Abria, pleqnar i Kosovës: monografi. Koha. ISBN 978-9951-417-14-3.