Lista e mbretërve frankë

Frankët, popull gjermanik që pushtoi Perandorinë Perëndimore Romake në shekullin e V, fillimisht drejtoheshin nga individë të quajtur dukë dhe reguli. Grupi më i hershëm i frankëve që u ngrit për tu shquar mbi të tjerët ishin merovingët salianë, që pushtuan shumicën e Galisë Romake, ashtu dhe territorin e Mbretërisë Visigote, duke pasuar Betejën e Vouillé-së në vitin 507 të e.s..

Bijtë e Klovisit I, mbreti i parë i frankëve, pushtoi mbretëritë e burgundëve dhe alamanëve. Ata pushtuan Provencën dhe vijuan ti bënin fiset bavare dhe thuringe, klientët e tyre. Merovingët më vonë u zëvendësuan nga dinastia e re e Karolingëve në shekullin e VIII. Nga fundi i shekullit të X, vetë Karolingët u zëvendësuan përgjatë shumë prej mbretërisë së tyre nga dinasti të tjera.

Një kronologji e sunduesve frankë është e vështirë për tu gjurmuar pasi mbretëria, sipas praktikës së vjetër gjermanike, ndahej shpesh midis bijve të një mbreti pas vdekjes së tij. Megjithatë, territoret në vijim ribashkoheshin përmes martesave, traktateve ose pushtimeve. Shpesh kishte mbretër të shumëfishtë frankë, që sundonin territore të ndryshme dhe ndarjet e territoreve, gjatë historisë, nuk ishin shumë konsistente.

Pasi traditat e trashëgimisë ndryshuan përgjatë kohës, ndarjet e Frankisë (tokat e frankëve) filluan të bëhen mbretëri që ishin më permanente. Frankia Perëndimore formoi zemrën e asaj të do të bëhej Mbretëria e Francës; Frankia Lindore evoluoi në Mbretërinë e Gjermanisë; ndërsa Frankia e Mesme do të bëhej Mbretëria e Lotharingias në veri, Mbretëria e Italisë në jug dhe Mbretëria e Provencës në perëndim. Frankia Perëndimore dhe Lindore shpejtë e ndanë zonën e Frankisë së Mesme.

Idea e një "Mbreti të Frankëve" (Rex Francorum) u zhduk gradualisht. Titulli "Mbret i Frankëve" dëshmohet në Mbretërinë e Frankës deri në vitin 1190, ai i "Mbretëreshës së Frankëve" (për bashkëshortet e mbretërve) deri në vitin 1227. Ajo përfaqësonte një zhvendosje në mendësinë rreth monarkisë nga aiu i një monarku popullor, prijësi i një populli, ndonjëherë pa një territor të përcaktuar për tu sunduar, në atë të një monarku të lidhur me një territor specifik.

Prijësit e hershëm frakë

Orthouad (shekulli I?)

Genobaud (shekulli III?)
Merogais dhe Ascaric (shekulli IV)
Marcomer (shekulli IV), dux
Sunno (shekulli IV), dux
Genobaud (shekulli IV), dux
Mallobaudes (shekulli IV)
Theodemer (shekulli V)
Ragnachar (vdekur rreth vitit 509), i vrarë nga Klovisi
Chararic (vdekur rreth vitit 509), i vrarë nga Klovisi

Frankët Salianë

Chlodio (shekulli V)
Merovech (rreth viteve 450–457), ndoshta një djalë i Chlodio-s
Childeric I (rreth viteve 457–481), i biri i Merovech-it
Klovisi I (rreth viteve 481–511), mbreti i parë meroving, që në vitin 509, do të bashkonte të gjithë frankët.

Frankët Ripuarianë

Childebert (shekulli V)
Sigoberti Çalash (i vdekur rreth vitit 509), i vrarë me nxitjen e Klovisit
Chlodoric Atvrasësi (vdekur rreth vitit 509), i biri i Sigobertit, i vrarë nga Klovisi.

Dinastia Merovinge

Mbretërit e hershëm të frankëve (509–613)

Klovisi I do ti bashkonte të gjitha mbretëritë e vogla franke, ashtu si dhe shumicën e Galisë Romake nën sundimin e tij, duke pushtuar zotërimet e Soissons të gjeneralit romak, Syagrius, ashtu dhe Mbretërinë Visigote të Tuluzës (Akuitania). Ai e mori selinë e tij në Paris, e cila bashkë me Soissons, Reims, Metz dhe Orléans u bënë rezidencat kryesore. Pas vdekjes së tij, katër bijtë e tij – dhe më vonë nipërit e tij – e ndanë mbretërinë ndërmjet tyre. Secili prej bijve mori një pjesë të territorit origjinal frank si dhe një pjesë të Akuitanisë së sapo fituar.^[1]

Linjat e Theuderic I dhe Sigibert I (mbretër në Reims/Metz (Austrazia) dhe më vonë në Burgundi)
Chlodomer dhe Guntram (mbretër në Orleans dhe Burgundi)
Childebert I dhe Charibert I (mbretër në Paris)
Linjat e Clothar I dhe Chilperic I (mbretër në Soissons)

Emri Mbretërimi	Lindja	Martesa(t) Fëmijët	Vdekja	Shënime
Klovisi I 509 – 27 nëntor 511	rr. v. 466 Turnai Biri i Childeric I dhe Basinës së Thuringisë	1. grua e panjohur: 1 djalë 2. Clotilde, 493: 4 fëmijë	27 nëntor 511 në moshën 44/45 Paris	Mbreti i frankëve salianë që nga viti 481; bashkoi të gjithë frankët nën sundimin e tij, që nga viti 509
Theuderic I^[1]^{[Shpjeg 1]} 27 nëntor 511 – fillimi i v. 534	Rr. v. 487 Paris Biri i Klovisit I dhe një gruaje të hershme: Evochildis e Këlnit	1. Suavegotha, v. 510: pa fëmijë 2. Mjaft konkubina: të paktën 2 djemë	Fillimi i v. 534 Mosha 46/47	Qëndronte në Reims
Chlodomer^[1] 27 nëntor 511 – 524	Rr. v. 495 Reims Biri i Klovisit I dhe Clotilde	Guntheuc, v. 510: 3 bijë	524 Mosha 28/29 Vézeronce	Qëndronte në Orleans, pushtoi Burgundinë
Childebert I^[1] 27 nëntor 511 – 13 dhjetor 558	Rr. v. 496 Reims Biri i Klovisit I dhe Clotilde	Ultragotha, v. 510: 2 vajza	13 dhjetor 558 Mosha 61/62 Paris	Qëndronte në Paris
Chlothar I^[1] 27 nëntor 511 – 29 nëntor 561	Rr. v. 497 Paris Biri i Klovisit I dhe Clotilde-s	1. Guntheuc, 524: pa fëmijë 2. Radegund, 538: pa fëmijë 3. Ingund, 532: 4 fëmijë 4. Aregund, 536: 1 djalë 5. Chunsina: 1 djalë	29 nëntor 561 Mosha 63/64 Compiègne	Qëndronte në Soissons Ribashkoi mbretërinë në v. 558
Theudebert I'^[1] Fillimi i v. 534 – Rr. v. 548	Rr. v. 503 Metz Biri i Theuderic I dhe një konkubine (me gjasa)	1. Deuteria, 534: 1 djalë 2. Visigard, 540: pa fëmijë 3. Grua e panjohur, v. 540: 1 djalë	Rr. v. 548 Mosha 44/45	Qëndronte në Reims
Theudebald^[1] Rr. v. 548 – Rr. v. 555	Rr. v. 535 Biri i Theudebertit I dhe Deuterias	Valdrada, v. 540: pa fëmijë	Rr. v. 555 Mosha 19/20	Qëndronte në Reims
Charibert I^[1] 29 nëntor 561 – dhjetor 567	Rr. v. 517 Paris Biri i Chlothar-it I dhe Ingundit	Ingoberga, 537: 4 fëmijë	Dhjetor 567 mosha 49/50 Paris	Qëndronte në Paris
Guntram^[1] 29 nëntor 561 – 28 mars 592	Rr. v. 534 Soissons biri i Chlothar-it I dhe Ingundit	1. Veneranda: 1 djalë 2. Marcatrude: 1 djalë 3. Austregilde: 2 djemë	28 mars 592 mosha 59/60 Chalon-sur-Saône	Qëndronte në Orleans dhe Chalon-sur-Saône, sundoi Burgundinë adoptoi Childebert-in II
Sigebert I^[1] 29 nëntor 561 – rr. v. 575	Rr. v. 535 biri i Chlothar-it I dhe Ingundit	Brunhilda 567 3 fëmijë	Rr. v. 575 mosha 39/40 Vitry-en-Artois	Qëndroi në Reims dhe Metz
Chilperic I^[1] 29 nëntor 561 – shtator 584	Rr. v. 539 Paris biri i Chlothar-it I dhe Aregundit	1. Audovera, v. 540: 5 fëmijë 2. Galsvintha, 567: pa fëmijë 2. Fredegund, 568: 7 fëmijë	Shtator 584 mosha 44/45 Chelles	Qëndronte në Soissons
Childebert II rr. v. 575 – mars 595	Rr. v. 570 biri i Sigebertit I dhe Brunhildës	Faileuba: 4 fëmijë	Mars 595 mosha 24/25	Qëndronte në Metz Nëna e tij, Brunhilda veproi si regjente në vitet e tij të hershme. Trashëgoi Burgundinë nga Guntrami
Chlothar II^[1] shtator 584 – 18 tetor 629	Rr. v. 584 Paris biri i Chilperic-ut I dhe Fredegundit	1. Haldetrude: 1 djalë 2. Bertrude, 613: pa fëmijë 3. Sichilde, 618: 1 djalë	18 tetor 629 mosha 44/45	Qëndronte në Soissons Nëna e tij, Fredegunde, veproi si regjente në vitet e tij të hershme. Ribashkoi mbretërinë.
Theudebert II mars 595 – 612	586 biri i Childebert-it II dhe Faileubës	1. Bilichilde, 608: 2 fëmijë 2. Teodechilde, 610 1 djalë.	612 mosha 25/26	Djali i parë i Childebert-it II qëndroi në Metz Gjyshja e tij, Brunhilda, veproi si regjente në vitet e tij të hershme.
Theuderic II 612 – 613	587 Soissons biri i Childebert-it II dhe Faileubës	Mjaft të dashura: 4 bijë	613 mosha 25/26 Metz	Biri i dytë i Childebert-it II Sundoi Burgundinë (me gjyshen e tij, Brunhildën), pushtoi Austrazinë
Sigebert II 613 – fundi i v. 613	601 biri i Theuderic-ut II dhe Ermenberges	I pamartuar	613 mosha 11/12	Biri i paligjshëm i Theuderic-ut II sundoi Burgundinë dhe Austrazinë me stërgjyshen e tij, Brunhildën si regjente.

Mbretër në Neustri dhe Burgundi (613–679)

Chlothar-i II mundi Brunhildën dhe stërnipin e saj, Sigibertin II, ribashkoi mbretërinë. Nga ajo kohë mbretëritë e Neustrisë, Burgundisë dhe Austrazisë kishin zhvilluar identitete rajonale. Në mënyrë që të qetësonte fisnikërinë vendore, Austrazia zakonisht sundohej nga një mbret i veçantë, shpesh një bir ose vëlla i mbretit që sundonte në Neustri dhe Burgundi. Një organizim i ngjashëm për Akuitanët qe jetë-shkurtër.

Emri mbretërimi	Lindja	Martesa(t) fëmijët	Vdekja	Shënime
Chlothar II^[1] shtator 584 – 18 tetor 629	Rr. v. 584 Paris biri i Chilperic-ut I dhe Fredegundit	1. Haldetrude: 1 djalë 2. Bertrude, 613: pa fëmijë 3. Sichilde, 618: 1 djalë	18 tetor 629 mosha 44/45	Ribashkoi mbretërinë
Dagobert I 18 tetor 629 – 19 janar 639	603^[2] Paris biri i Chlothar-it II dhe Haldetrudes	1. Gormatrude: pa fëmijë 2. Nanthild, para-629: 1 djalë 3. Vulfegundis; pa fëmijë 4. Berchildis: pa fëmijë	19 janar 639 mosha 33/34 Épinay-sur-Seine	Biri i Chlothar-it II mbret në Austrazi 623–634
Charibert II tetor 629 – 8 prill 632	607/617 Paris biri i Chlothar-it II dhe Sichildes	Gisela, bija e Amandit, sundues i Gascons 629 Chilperic	8 prill 632 mosha 15/25 Blaye, Gironde	Biri i Chlothar-it II sundoi Akuitanën
Klovisi II 19 janar 639 – 27 nëntor 657	633^[3] Paris biri i Dagobertit I dhe Nanthildës	Balthild, v. 640: 3 bijë	27 nëntor 657 mosha 23/24	Biri i Dagobertit I
Chlothar III 27 nëntor 657 – pranverë 673	652^[4] Paris biri i Klovisit II dhe Balthildës	E dashur e panjohur: me gjasa 1 djalë	Pranverë 673 mosha 20/21	Djali i parë i Klovisit II
Theuderic III pranverë 673	654 Paris biri i Klovisit II dhe Balthildës	1. Chrothildis, para-675: 2 djemë 2. Amalberga e Maubeuges, 674: 1 vajzë 3. Mjaft konkubina: të paktën 3 fëmijë	12 prill [[691[[ mosha 36/37	Biri i tretë i Klovisit II
Klovisi (III) shtator 675 – qershor 676	Rr. v. 670 biri i Chlothar-it III dhe një të dashure të panjohur	I pamartuar	Rr. v. 676 mosha 5/6	Bir i paligjshëm i Chlothar-it III mbret në Austrazi, pretendoi edhe Neustrinë dhe Burgundinë
Childeric II pranverë 673 – vjeshtë 675	653^[4] Paris biri i Klovisit II dhe Balthildës	Bilichild, 662: 2 djemë	Vjeshtë 675 mosha 21/22	Djali i dytë i Klovisit II mbret në Austrazi 662–675
Theuderic III vjeshtë 675 – 12 prill 691	654 Paris biri i Klovisit II dhe Balthildës	1. Chrothildis, para-675: 2 djemë 2. Amalberga e Maubeuges, 674: 1 vajzë 3. Mjaft konkubina: Të paktën 3 fëmijë	12 prill 691 mosha 36/37	Djali i tretë i Klovisit II gjithashtu mbret në Austrazi pas v. 679

Mbretër në Austrazi (623–679)

Chlothar-i II kishte ribashkuar mbretërinë në vitin 613. Në atë kohë mbretëritë e Neustrisë, Burgundisë dhe Austrazisë kishin zhvilluar identitete rajonale. Në mënyrë që të qetësonte fisnikërinë vendore, Clothar-i e bëri birin e tij, Dagobertin I, mbret të Austrazisë. Austrazia zakonisht sundohej nga një mbret i veçant, shpesh një djalë ose vëlla i mbretit që sundonte në Neustri dhe Burgundi, për dekadat në vijim.

Emri Mbretërimi	Lindja	Martesa(t) Fëmijët	Vdekja	Shënime
Dagoberti I 623 – 634	605 Paris Biri i Chlothar-it II dhe Haldetrudes	1. Gormatrude: pa fëmijë 2. Nanthild, para-629: 1 djalë 3. Vulfegundis; pa fëmijë 4. Berchildis: pa fëmijë	19 janar 639 Mosha 34/35 Épinay-sur-Seine	Biri i Chlothar-it II Pas v. 629 gjithashtu mbret në Neustri dhe Burgundi
Sigeberti III 634 – 1 shkurt 656	630 Biri i Dagobertit I dhe Ragnertrudes (konkubinë)	Chimnechild e Burgundisë 651 2 fëmijë	1 shkurt 656 Mosha 25/26	Biri i Dagobertit I
Childebert I Adoptuar 1 shkurt 656 – 661	V. 640 Biri i Grimoaldit dhe Itës së Metzit	I pamartuar	661 Mosha te të 20-at	Biri i adoptuar i Sigebertit III
Chlothar III 661 – 662	649 Paris Biri i Klovisit II dhe Balthildës	E dashur e panjohur: me gjasa 1 djalë	Pranverë 673 Mosha 23/24	Djali i parë i Klovisit II Gjithashtu mbret në Neustri dhe Burgundi
Childeric II 662 – vjeshë 675	654 Paris Biri i Klovisit II dhe Balthildës	Bilichild, 662: 2 djemë	Dimër 691 Mosha 21/22	Biri i dytë i Klovisit II Pas v. 673 gjithashtu mbret në Neustri dhe Burgundi
Klovisi (III) Shtato 675 – qershor 676	Rr. v. 670 Biri i Chlothar-it III dhe një të dashure të panjohur	I pamartuar	Rr. v. 676 Mosha 5/6	Biri i paligjshëm i Chlothar-it III Pretendoi gjithashtu sundimin në Neustri dhe Burgundi
Dagoberti II Rr. v. 676 – 23 dhjetor 679	Rr. v. 650 Biri i Sigebertit III dhe Chimnechild-ës së Burgundisë	Grua e panjohur	23 dhjetor 679 Mosha 28/29 Stenay	Biri i Sigebertit III

Mbretër të vonë të frankëve (679–751)

Theuderic-u III u njoh si mbret i të gjithë frankëve në vitin 679. Nga atëherë e në vijim, mbretëria e frankëve mund të konsiderohet prapë si një njësi, por për një periudhë shumë të shkurtër lufte civile. Kjo është periudha e roi fainéant, "mbretërve që s'bënin gjë", të cilët u lanë gjithmonë e më shumë në hije nga mazhordomët e tyre të pallatit.

Emri Mbretërimi	Lindja	Martesa(t) Fëmijë	Vdekja	Shënime
Theuderic III Vjeshtë 675 – 12 prill 691	654 Paris Biri i Klovisit II dhe Balthildës	1. Chrothildis, para-675: 2 djemë 2. Amalberga e Maubeuges, 674: 1 vajzë 3. Mjaft konkubina: Të paktën 3 fëmijë	12 prill 691 Mosha 36/37	I njohur si mbreti i gjithë frankëve pas 23 dhjetorit 679
Klovisi IV 12 prill 691 – 695	Rr. v. 677 Biri i Theuderic-ut III dhe Chrothildis	I pamartuar	695 Mosha 17/18	Djali i parë i Theuderic-ut III
Childebert III I drejti 695 – 23 prill 711	Rr. v. 678 Biri i Theuderic-ut III dhe Chrothildis	1. Ermenchild: 1 djalë 2. E dashur e panjohur: 1 djalë	23 prill 711 Mosha 32/33	Djali i dytë i Theuderic-ut III
Dagoberti III 23 prill 711 – 31 dhjetor 715	Rr. v. 699 Biri i Childebert-it III dhe Ermenchildës	1. Grua e panjohur: 1 djalë 2. E dashur e panjohur: 1 djalë	31 dhjetor 715 Mosha 16	Djali i dytë i Childebert-it III
Chilperic II Daniel 31 dhjetor 715 – 13 shkurt 721	Rr. v. 672 Biri i Childeric-ut II dhe Bilichild-ës	Grua e panjohur: 1 djalë	13 shkurt 721 Aged 48/49 Attigny, Ardene	Djali i dytë i Childeric-ut II Kushëriri i parë i Dagobertit III
Theuderic IV 13 shkurt 721 – 16 mars/30 prill 737	Rr. v. 712 Biri i Dagobertit III dhe një gruaje të panjohur	Grua e panjohur: 1 djalë	16 mars/30 prill 737 Mosha 24/25	Biri i Dagobertit III
Interregnum (737–741) – Karl Marteli mbretëroi si princ
Childeric III 741 – nëntor 751	Rr. v. 717 Biri i Chilperic-ut II dhe një gruaje të panjohur	Grua e panjohur: 1 djalë	754 Mosha 36/37	Biri i Chilperic-ut II ose Theuderic-ut IV

Dinastia Karolinge

Karolingët fillimisht ishin mazhodomë të pallatit, nën mbretërit merovingë, në fillim në Austrazi dhe më vonë në Neustri dhe Burgundi. Në vitin 687 Pepini i Heristalit mori titullin duka dhe princi i frankëve (dux et princeps Francorum) pas pushtimit të tij të Neustrisë në Betejën e Tertrit, e cila përmendej nga kronikanët bashkëkohës si fillimi i mbretërimit të Pepinit. Midis viteve 715 dhe 716, pasardhësit e Pepinit diskutuan trashëgiminë.

Më në fund, në vitin 747 Pepini i Shkurtër u bë mazhordomi i pallatit të Austrazisë përveçse i atij të Neustrisë, duke e bërë atë sunduesin e të gjithë mbretërisë franke. Ai organizoi rrëzimin e mbretit meroving, Childeric-u III dhe në mars 752,^[5] Pepini vetë u vajos mbret i frankëve. Posti i mazhordomit u përvetësua nga kurora, duke shënuar fillimin e sundimit të Dinastisë Karolinge.^[6] Karli i Madh u kurorëzua perandor në vitin 800, duke nisur linjën e perandorëve Gjermanikë të Romës së Shenjtë që do të zgjaste (me disa ndërprerje) deri në vitin 1806, megjithëse titulli mbahej nga monarkët gjermanë pas vitit 962.^[7]

Emri Mbretërimi	Portreti	Lindja	Martesa(t) Fëmijët	Vdekja	Pretendimi
Pepini I Shkurtër Nëntor 751 – 24 shtator 768		714 Biri i Karl Martelit dhe Rotrudes së Trierit	Bertrada e Laonit 741 5 fëmijë	24 shtator 768 Mosha 54 Saint-Denis	I zgjedhur nga fisnikët frankë
Karli I I Madh "Karli i Madh" 24 shtator 768 – 28 janar 814		2 prill 742 Biri i Pepinit të Shkurtër dhe Bertradës së Laonit	(1) Himiltrude (konkubinë) 768 1 djalë (2) Desiderata, 770 pa fëmijë (3) Hildegard, 771 9 fëmijë (4) Fastrada, 784 2 vajza (5) Luitgard, 794 pa fëmijë (6) mjaft konkubina 6 fëmijë	28 janar 814 Mosha 71 Aachen	Djali i parë i Pepinit të Shkurtër
Karlomani I 24 shtator 768 – 4 dhjetor 771		28 qershor 751 Soissons Biri i Pepinit të Shkurtër dhe Bertradës së Laonit	Gerberga 741 2 djemë	4 dhjetor 771 Mosha 20 Samoussy	Djali i dytë i Pepinit të Shkurtër
Karli I Ri 25 dhjetor 800 – 4 dhjetor 811	rr. v.772 Biri i Karlit të Madh dhe Hildegardës		4 dhjetor 811 Mosha rr. 39	Djali i dytë dhe trashëgimtari kryesor i Karlit të Madh
Ludvigu I I Përkushtuar 28 janar 814 – 20 qershor 840		16 prill 778 Casseuil Biri i Karlit I dhe Hildegardës	(1) Ermengarde e Hesbaye-s 794 6 fëmijë (2) Judita e Bavarisë 819 2 fëmijë	20 qershor 840 Mosha 62 Ingelheim am Rhein	Djali i dytë i Karlit I

Ludvigu i Përkushtuar bëri shumë ndarje të perandorisë gjatë jetës së tij. Ndarja e fundit, e shpallur në Worms në vitin 838, e bëri Karlin Tullac trashëgimtar të perëndimit, duke përfshirë Akuitaninë, ndërsa Lothairin trashëgimtar të lindjes, duke përfshirë Italinë me përjashtim të Bavarisë, e cila u la për Ludvikun Gjerman. Megjithatë, duke pasuar vdekjen e perandorit në vitin 840, perandoria u zhyt në një luftë civile, që zgjati tre vite. Mbretëria Franke në vijim u nda nga Traktati i Verdunit në vitin 843. Lothairi u lejua të mbante titullin e tij perandorak dhe mbretërinë e Italisë, si dhe iu dha mbretëria e sapo krijuar e Frankisë së Mesme, një tokë korridor që shtrihej nga Italia deri në Detin e Veriut, duke përfshirë Vendet e Ulëta, Rinlandin (duke përfshirë Akenin), Burgundinë dhe Provancën. Karli u konfirmua në Akuitani, ku djali i Pepinit të I, Pepini II po e rivalizonte atë, duke iu dhënë Frankia Perëndimore (Franca moderne), tokat në perëndim të mbretërisë së Lothairit. Ludvig Gjermani u konfirmua në Bavari dhe iu dha Frankia Lindore (Gjermania moderne), tokat në lindje të mbretërisë së Lothairit.

Tabela në vijim nuk paraqet një listë të plotë për disa nga regna e ndryshme të perandorisë, veçanërisht ato që ishin subregna të Mbretërisë Perëndimore, të Mesme, ose Lindore siç ishte Mbretëria e Italisë, Provencës, Neustrisë dhe Akuitanës.

Mbretëria Perëndimore (në vijim Franca)
Frankët perëndimorë

Emrat e shënuar me një asterisk (*) nuk ishin karolingë, por robertianë.

Karli II, i qutjur Tullaci, 843–877, Mbreti i Italisë dhe perandor 875
- Akuitana: Karli Fëmijë, 855–866; Ludvik Belbëzuesi, 866–877
- Neustria: Ludvik Belbëzuesi, 856–877
Ludviku II, i quajtur Belbëzuesi, 877–879
Ludviku III, 879–882, bashkarisht me
Karlomani II, 879–884
Karli i Shëndoshë, 884–888, perandor 881
Odo,* 888–898
- Akuitana: Ranulfi II, 888–889 (Ramnulfid, jo Karoling)
Karli III, i qutjur I Thjeshti, 898–922
Robert I,* 922–923
Rudolfi,* 923–936
Ludviku IV, i quajtur Transmarinus, 936–954
Lothairi, 954–986
- Akuitana: Luigji Asgjë-bërës, 980–986
Luigji V, i quajtur Asgjë-bërës, 986–987

Pas kësaj, Dera e Kapetëve sundoi Francën. Në Mbretërinë e Mesme: Lothairi I, 843–855, perandor nga viti 824 (perandor i vjetër nga viti 840). Në Itali: Lothairi I, 818–855; Ludviku II, me babain e tij 839–855

Pas vdekjes së Lothairit në vitin 855, mbretëria e tij u nda midis bijve të tij: Ludviku II, 855–875, djali i madh, pasoi të atin si përandor dhe mori Italinë. Lothairi II, 855–869, djali i dytë, mor gjysmën veriore të Frankisë së Mesme, e cila do të bëhej "Lotharingia" (Lorena) nga emri i tij. Karli II, 855–863, djali i vogël, mori gjysmën jugore të Frankisë së Mesme, që përbëhej nga Provenca dhe Burgundia.

Mbretëria Lindore (në vijim do të bëhej Gjermania): Ludviku II, i qujtur Gjermani, 843–876. Bavaria: Karlomani, me të atin 864–876. Ludvigu i ndau zotërimet e tij midis tre bijve, por në vitin 882 ato përfunduan të gjitha në duart e më të riut: Karlomanit, mbreti i Bavarisë 876–880. Mbreti i Italisë 877: Ludviku III, i quajtur I Riu, mbreti i Saksonisë, Frankonisë dhe Thuringisë 876–882, trashëgoi Bavarinë nga vëllai i tij, Karlomani, në vitin 880.

Karli III, i quajtur I Shëndoshi, mbret i Shvabisë, Alemanias dhe Retisë 876–887, trashëgoi Italinë nga vëllai i tij, Karlomani në vitin 879 dhe pjesën tjetër të Frankisë Lindore e trashëgoi nga vëllai tjetër, Ludviku në vitin 882. Perandor në vitin 881. Me rrëzimin e Karlit të Shëndoshë, Frankia Lindore i kaloi nipit të tij: Arnulfit, 887–899, mbret i Italisë dhe perandor nga viti 896.

Italia: Ratoldi, 896. Lotharingia: Zventiboldi, 895–900. Ludviku Fëmijë, 899–911. Ludviku Fëmijë qe mbreti i fundit karoling i Frankisë Lindore. Ai u pasua nga Konradi i Frankonisë dhe pastaj nga Dinasti Otone e Saksonisë.

Mbretër të të gjithë frankëve (thjeshtëzuar)

Klovisi I (rr. 509–511)
Chlothar I (558–561)
Dagoberti I (632–634)
Chlothar III (662–663)
Childeric II (673–675)
Theuderic III (679–691)
Klovisi IV (691–695)
Childebert IV (695–711)
Dagobert III (711–715)
Chilperic II (715–717, 719–721)
Theuderic IV (721–737)
Karl Marteli (regjent, 737–741)
Childeric III (743–751)
Pepini i Shkurtër (751–768)
Karli i Madh (771–814)
Ludviku i Përkushtuar (814–840)
Karli i Shëndosh (885–887)

Listat grafike

Pasardhësit e Klovisi I (511–561)

	Soissons	Orléans	Paris	Austrasia
509–511	Klovisi I (mbret i gjithë frankëve)
511–524	Chlothar I (Soissons, 511–561) (mbreti i vetëm, 558-561)	Chlodomer (Orleans, 511–524)	Childebert I (Paris, 511–558)	Theuderic I (Austrasia, 511–534)
524–532
532–534
534–548				Theudebert I (Austrasia, 534–548)
548–555				Theudebald (Austrasia, 548–555)
555–558
558–561

Pasues të Chlothar-it I (561–634)

	Neustria / Soissons	Orléans & Burgundia	Paris	Austrasia
561–567	Chilperic I (Neustria, 561–584) (Paris, 567–584)	Guntram (Orleans & Burgundi, 561–592)	Charibert I (Paris, 561–567)	Sigebert I (Austrasia, 561–575)
567–575			Paris ndahet	Sigebert I (Austrasia, 561–575)
575–584			Paris ndahet	Childebert II (Austrasia, 575–596) (Burgundia, 592–596)
584–592	Chlothar II (Neustria, 584–629) (mbret i vetëm, 613-629)
592–596
596–612		Theuderic II (Burgundia, 596–613)		Theudebert II (Austrasia, 596–612)
612–613		Theuderic II (Burgundia, 596–613)
613		Sigeberti III (Austrasia & Burgundia, 613)
613–622
623–629				Dagoberti I (Austrasia, 623–634) (Neustria, 629–639) (mbreti i vetëm, 632-634)
629–632			Akuitania
			Charibert II (Akuitana, 629–632)
			Chilperic-u i Akuitanës (Akuitania, 632)
632–634

Pasuesit e Dagobertit I (634–751)

	Neustria & Burgundia	Austrasia
634–639	Dagoberti I (mbreti i mëparshëm i gjithë frankëve, 632-634) (mbret i Neustrisë, 629–639)	Sigeberti III (mbret i Austrazisë, 634–656) Mazhordomi i pallatit: Adalgisel; Pepini I; Oto; Grimoaldi I
639–656	Klovisi II (639–657) Mazhordomë: Aega; Erchinoald në Neustri; Flaochad; Radobertus në Burgundi
656–657		Childebert III i Adoptuar (656–662) Mazhordomi i pallatit: Grimoaldi I
657–658	Chlothar III (657–673) Mazhordomi i pallatit: Ebroin
658–662
662–663
663–673		Childeric II (663–675) Mazhordomi i pallatit: Vulfoaldi
673	Theuderic III Mazhordomi i pallatit: Ebroini
673–675
675–676	Theuderic III (restauruar) Mazhordomët:Leudesius (675); Ebroini (675–680); Varatoni (681); Gistemari (682); Varatoni (682–685); Berchar (686); Nordeberti (687–695)	Klovisi III Mazhordomi i pallatit: Vulfoaldi
676–679		Dagoberti II Mazhordomi i pallatit: Vulfoaldi
679–691	(mbret i të gjithë frankëve; 679–691)	Mazhordimi i pallatit: Pepini II (680–714)
691–695	Klovisi IV (691-695)
	Mazhordom: Nordeberti	Mazhordom: Pepini II
695–711	Childebert IV (695-711)
	Mazhordomët: Grimoaldi II në Neustri; Drogo në Burgundi	Mazhordom: Pepini II
711–715	Dagoberti III (711-715)
	Mazhordomë: Grimoaldi II (695–714); Theudoaldi (714–715)	Mazhordom: Pepini II (679–714); Theudoaldi (714–716)
715–717	Chilperic II (715-721)
	Mazhordom: Ragenfridi (715–719)	Mazhordom: Theudoaldi (714–716)
717–719		Chlothar IV (mbret rival në Austrazi, 717–719) Mazhordom: Karl Marteli (717–741)
719–721	Mazhordom: Karl Marteli (719–741)
721–737	Theuderic IV (721-737) Mazhordom: Karl Marteli (719–741)
737–743	Interregnum Mazhordom: Karl Marteli (719–741)
	Mazhordom: Pepini i Shkurtër (741–751)	Mazhordom: Karlomani (741–747)
743–751	Childeric III (743-751)
	Mazhordom: Pepini i Shkurtër (741–751)	Mazhordom: Karlomani (741–747)

Pasues të Ludvigut I (840–987)

Harta	Akuitania	Frankia Perëndimore	Frankia e Mesme	Provenca	Italia	Bavaria / Lorena	Frankia Lindore
	Ludvigu I I Përkushtuari perandor dhe mbret i frankëve (814–840)
	Pepini I (817–838)				Lothair I Mbreti i Italisë (818–840)	Ludvigu II Gjermani Mbreti i Bavarisë (817–840)
	Pepini II (838–864) mbret rival Karli Fëmijë (855–866)				Lothair I Mbreti i Italisë (818–840)	Ludvigu II Gjermani Mbreti i Bavarisë (817–840)
		Lufta civile midis bijve të Ludvigut I (840–843)
		Karli II Tullaci (843–877) Frankia Perëndimore	Lothair I Perandor dhe mbret i Italisë (840–855)			Ludvigu II Gjermani (843–876) Mbret i Frankisë Lindore
			Lothair II i Lotharingisë (855–869) Mbret i Lotharingisë	Karli i Provencës (855–863)	Ludvigu II i Italisë Perandor i Romakëve dhe mbret i Italisë (855–875)
				Lothair II dhe Ludvigu i Italisë
	Ludvigu II Belbëzuesi (866–877)		Karli II dhe Ludvig Gjermani	Ludvigu II i Italisë Perandor dhe mbret i Italisë (855–875)
	Ludvigu II Belbëzuesi (866–877)	Karli II Tullaci Perandor (875–877), Mbret i Italisë (875–877) dhe mbret i Frankisë Perëndimore (843–877)				Karlomani i Bavarisë (876–880)	Ludvigu III Saksoni Mbreti i Saksonisë (876–882) Karli III I Shëndoshi Mbreti i Alemanisë (876–882)
	Ludvigu II Belbëzuesi Mbreti i Frankisë Perëndimore (877–879) dhe Akuitanisë (866–877)				Karlomani i Bavarisë Mbreti i Bavarisë (876–880) dhe Italisë (877–880)
	Ludvigu III (879–882) Karlomani II (879–884) Mbretër të Frankisë Perëndimore			Boso (burri i Ermengardës, bija e Ludvigut II të Italisë) (879–887)	Karli III I Shëndoshi Mbreti i Alemanisë (876–882) Mbreti i Italisë (880–887)	Ludvigu III Saksoni Mbreti i Saksonisë (876–882) Mbreti i Bavarisë (880–882)	Karli III I Shëndoshi Mbreti i Alemanisë (876–882) Mbreti i Italisë (880–887)
	Karli III I Shëndoshi Perandor (881–887) Mbret i Frankisë Perëndimore (884–887)				Karli III I Shëndoshi Perandor (881–887) Mbret i Frankisë Lindore (876–887) dhe Italisë (880–887)
888	Eudes (nipi i Ermengardes së Tursit, gruaja e Lothairit I) (888–898)		Rudolfi I (burri i Villas, bija e Bosos) Mbreti i Burgundisë (888–912)^{[Shpjeg 2]} (Rudolfinët)	Ludvigu III i Verbri (887–933)	Berengari I (Biri i Giselës, bijës së Ludvigut II Gjerman) (887–889)	Arnulfi i Karinthias Mbreti i Frankisë Lindore (887–899) Mbret i Lotharingisë (887–894)
					Guigo III (nip i Adelaides, motrës së Bernardit të Italisë) (889–894) Lamberti (891–895)
					Arnulfi Perandor (896–899) Mbreti i Italisë (895–899)	Zventiboldi Mbreti i Lotharingisë (894–900)	Arnulfi (887–899)
898	Karli III I Thjeshti Mbreti i Frankisë Perëndimore (898–922) Mbreti i Lotharingisë (911–922)				Arnulfi Perandor (896–899) Mbreti i Italisë (895–899)	Zventiboldi Mbreti i Lotharingisë (894–900)	Arnulfi (887–899)
898					Berengari, perandor (915–924) Lamberti, (896–898) Ludvigu III, perandor (901–905) Rudolfi II (922–926) dhe Hugo (926)	Ludvigu IV Fëmija Mbreti i Frankisë Lindore (899–911) Mbreti i Lotharingisë (900–911)
915			Rudolfi II (912–937)			Karli III I Thjeshti Mbreti i Lotharingisë (911–922)	Konradi I (dhëndri i Giselës, bijës së Ludvigut II Gjermanit) (911–918)
	Roberti I (vëlla i plotë i Eudes) (922–923)		Rudolfi II i Burgundisë Mbreti i Burgundisë & Provencës (933–937)		Hugo i Italisë (biri i Berthës, bijës së Lothairit II të Lotharingisë) (926–947)	Henri I Shpendari (nipi i Liutgardës së Saksonisë, gruaja e Ludvig Saksonit) (911–918) Mbreti i Gjermanisë (918–936)
	Rudolfi (nipi i Richildes së Provencës, gruas së Karlit Tullac) (923–936)
						Oto I i Madh Mbreti i Gjermanisë (936–973)
947	Ludvigu IV Transmarinus (936–954)		Konradi I i Burgundisë (937–993) - Dera e Vjetër e Velfëve -		Lothairi II i Italisë (947–950)
947	Lothairi (954–986)				Berengari II (biri i Giselës, vajzës së Berengarit I) (950–961) Adalberti (950–963)
	Luigji V Asgjë-Bërësi (986–987)				Oto I i Madh burri i Adelaides së Italisë, e veja e Berengarit II perandor (962–973), mbreti i Italisë (961–973) dhe Gjermanisë (936–973) - Dinastia Otone -
	Hugo Kapeti (987–996) - Dinastia Kapete -

	Lista e monarkëve francezë		Lista e mbretërve të Burgundisë		Lista e mbretërve të Italisë	Lista e monarkëve gjermanë

Shiko edhe

Lista e monarkëve francezë
Mbretëria e Francës
Lista e monarkëve gjermanë
Lista e mbretërve të Italisë
Lista e mbretërve të Burgundisë
Frankët
Merovingët
Karolingët
Karli i Madh
Dinastia Otone
Gjermanikët
Periudha e Dyndjeve Barbare
Lista e fiseve të hershme gjermanike
Duka i Parmës
Holanda gjatë Mesjetës së Hershme

Shpjegime

↑ I kontestuar nga Munderiku, 533, mbret rival
↑ Me gjasa i zgjedhur si mbret pasi një burrë i Villës, bijës së mbretit Boso të Provencës

Referime

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 William Deans; Frederick Martin (1882). A History of France: From The Earliest Times to the Present Day (në anglisht). Vëll. 1. Edinburg & Londër: A. Fullarton & Co. fq. vi–ix, 420, 1792, Table of Sovereigns of France.
↑ Paul Oldfield (2014). Sanctity and Pilgrimage in Medieval Southern Italy, 1000–1200 (në anglisht). Cambridge University Press. fq. 218. ISBN 978-1-107-00028-5.
↑ Julia McConville (2018). "Clovis III". përmbledhur nga Oliver Nicholson (red.). The Oxford Dictionary of Late Antiquity (në anglisht). Vëll. 1. Oxford University Press. fq. 362. ISBN 978-0-19-866277-8.
1 2 Bernard S. Bachrach; David S. Bachrach; Michael Leese (2018). Deeds of the Bishops of Cambrai; Translation and Commentary (në anglisht). Routledge. ISBN 978-131703621-0.
↑ Charles Knight (1856). "Pepin D'Heristal – Pepin". The English Cyclopaedia: A New Dictionary of Universal Knowledge (në anglisht). Vëll. Biography – Volume III. Londër: Bradbury and Evans. fq. 732–734. Ne nuk kem rrëfime rrethanore të këtij eventi të rëndësishëm, përveç se Pepini u vajos në Soissons, në mars 752, nga Bonifaci, peshkopi i Mainzit, i quajtur Apostulli i Gjermanisë, para asamblesë së kombeve.
↑ Claudio Rendina (2002). "92. Stephen II (752-757)". përmbledhur nga Paul McCusker (red.). The Popes: Histories and Secrets (në anglisht). Nju Jork: Seven Locks Press. fq. 145-150. ISBN 978-193164313-9.
↑ Claudio Rendina (2002). "96. St. Leo III (795-816)". përmbledhur nga Paul McCusker (red.). The Popes: Histories and Secrets (në anglisht). Nju Jork: Seven Locks Press. fq. 164-170. ISBN 978-193164313-9.

Bibliografia

Bernard S. Bachrach; David S. Bachrach; Michael Leese (2018). Deeds of the Bishops of Cambrai; Translation and Commentary (në anglisht). Routledge. ISBN 978-131703621-0.
William Deans; Frederick Martin (1882). A History of France: From The Earliest Times to the Present Day (në anglisht). Vëll. 1. Edinburg & Londër: A. Fullarton & Co.
Charles Knight (1856). "Pepin D'Heristal – Pepin". The English Cyclopaedia: A New Dictionary of Universal Knowledge (në anglisht). Vëll. Biography – Volume III. Londër: Bradbury and Evans. fq. 732–734.
Julia McConville (2018). Oliver Nicholson (red.). The Oxford Dictionary of Late Antiquity (në anglisht). Vëll. 1. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-866277-8.
Paul Oldfield (2014). Sanctity and Pilgrimage in Medieval Southern Italy, 1000–1200 (në anglisht). Cambridge University Press. ISBN 978-1-107-00028-5.
Claudio Rendina (2002). Paul McCusker (red.). The Popes: Histories and Secrets (në anglisht). Nju Jork: Seven Locks Press. ISBN 978-193164313-9.

Lexime të mëtejshme

Colin Jones (1994). The Cambridge Illustrated History of France (në anglisht). Cambridge University Press. ISBN 0-521-43294-4.
Edward James (1982). The Origins of France: From Clovis to the Capetians, 500–1000 (në anglisht). Macmillan. ISBN 978-0-333-27051-6.
Paul Fouracre; Richard A. Gerberding, red. (1996). Late Merovingian France: History and Hagiography, 640–720. Manchester Medieval Sources (në anglisht). Manchester University Press. ISBN 0-7190-4790-0.
William Kibler; Grover A. Zinn; Lawrence Earp, red. (1995). Medieval France: An Encyclopedia (në anglisht). John Bell Henneman, Jr. Nju Jork: Garland Publishing. ISBN 0-203-34487-1.

Lidhje të jashtme

"Merovingian dynasty". Encyclopædia Britannica (në anglisht). 2011.

[2] I kontestuar nga Munderiku, 533, mbret rival

[9] Me gjasa i zgjedhur si mbret pasi një burrë i Villës, bijës së mbretit Boso të Provencës

[DeansMartin-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 William Deans; Frederick Martin (1882). A History of France: From The Earliest Times to the Present Day (në anglisht). Vëll. 1. Edinburg & Londër: A. Fullarton & Co. fq. vi–ix, 420, 1792, Table of Sovereigns of France.

[Oldfield218-3] Paul Oldfield (2014). Sanctity and Pilgrimage in Medieval Southern Italy, 1000–1200 (në anglisht). Cambridge University Press. fq. 218. ISBN 978-1-107-00028-5.

[MacConville362-4] Julia McConville (2018). "Clovis III". përmbledhur nga Oliver Nicholson (red.). The Oxford Dictionary of Late Antiquity (në anglisht). Vëll. 1. Oxford University Press. fq. 362. ISBN 978-0-19-866277-8.

[2BachrachLeese-5] 1 2 Bernard S. Bachrach; David S. Bachrach; Michael Leese (2018). Deeds of the Bishops of Cambrai; Translation and Commentary (në anglisht). Routledge. ISBN 978-131703621-0.

[6] Charles Knight (1856). "Pepin D'Heristal – Pepin". The English Cyclopaedia: A New Dictionary of Universal Knowledge (në anglisht). Vëll. Biography – Volume III. Londër: Bradbury and Evans. fq. 732–734. Ne nuk kem rrëfime rrethanore të këtij eventi të rëndësishëm, përveç se Pepini u vajos në Soissons, në mars 752, nga Bonifaci, peshkopi i Mainzit, i quajtur Apostulli i Gjermanisë, para asamblesë së kombeve.

[7] Claudio Rendina (2002). "92. Stephen II (752-757)". përmbledhur nga Paul McCusker (red.). The Popes: Histories and Secrets (në anglisht). Nju Jork: Seven Locks Press. fq. 145-150. ISBN 978-193164313-9.

[8] Claudio Rendina (2002). "96. St. Leo III (795-816)". përmbledhur nga Paul McCusker (red.). The Popes: Histories and Secrets (në anglisht). Nju Jork: Seven Locks Press. fq. 164-170. ISBN 978-193164313-9.

[1]

[Shpjeg 1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[Shpjeg 2]