Magnetofoni

Magnetofoni, i njohur si regjistruesi me shirit magnetik, u shpik në Gjermani në vitet 1920-1930. Inxhinieri gjerman Fritz Pfleumer zhvilloi shiritin magnetik në 1927 duke mbuluar letër të hollë me pluhur oksidi hekuri. Ai mori patentën në 1928, dhe në 1932 ia dha të drejtat kompanisë AEG për ndërtimin e parë praktik të magnetofonit Magnetophon K1, i demonstruar në 1935.​

Shpikësi

Fritz Pfleumer (1881-1945), lindur në Salzburg, krijoi metodën bazë për regjistrim magnetik si alternativë ndaj telit çelik. Ai ndërroi jetë në 1945 në Radebeul pas një aksidenti.​

Zhvillimi

Ideja e regjistrimit magnetik daton më herët, si te Valdemar Poulsen me tel çelik në 1898, por shiriti i Pfleumer bëri të mundur pajisjet komerciale. AEG dhe BASF përmirësuan materialin duke përdorur acetat celuloze.​

Ndikimi

Magnetofoni revolucionarizoi regjistrimin audio, duke u përdorur fillimisht në radio dhe kinema, e më pas në konsumatorë pas Luftës II Botërore.​

Ky artikull është botuar nga Wikipedia. Teksti licencohet sipar Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Mbi kartelat media mund të ketë kushte shtesë.