Steve Carell

Steve Carell
Lindi16 gusht 1962 (58 vjet)
Concord, Massachusetts, SHBA
ProfesionetAktor, komedian, producent, regjisor
Vitet aktive1989-prezent
TitulliSteve Carell në Festivalin e Filmit Montclair 2014
Bashkëshorti/jaNancy Walls (m. 1998)
Fëmijë2

Steven John Carell (lindi më 16 gusht 1962) është një aktor, komedian, skenarist, producent dhe regjisor amerikan. Ai është i njohur për rolin e Michael Scott në The Office (2005–2013). Carell ka marrë vlerësime të shumta për shfaqjet e tij si në film ashtu edhe në televizion, përfshirë Çmimin Golden Globe për Aktorin më të Mirë - Seri Televizive Muzikale ose Komedi për punën e tij në The Office. Ai u njoh si "Njeriu më Qesharak i Amerikës" nga revista Life..[1]

Carell fitoi njohjen si korrespondent në The Daily Show me Jon Stewart nga viti 1999 deri më 2005. Ai vazhdoi të luante në disa filma komedi, duke përfshirë Anchorman: The Legend of Ron Burgundy (2004) dhe vazhdimin e saj më 2013, si dhe The 40-Year-Old Virgin (2005), Evan Almighty (2007), Get Smart (2008), Date Night (2010), Crazy, Stupid, Love (2011), The Way, Way Back (2013). Ai gjithashtu dubloi në Over the Hedge (2006), Horton Hears a Who! (2008) dhe ekskluzivitetin Despicable Me (2010 – deri më tani).

Carell filloi të zhvendosej në role më dramatike në vitet 2010, me rolin e tij si trajner mundjeje dhe vrasës i dënuar John Eleuthère du Pont në filmin dramatik Foxcatcher (2014) duke e fituar atë, midis nderimeve të ndryshme, nominimet për Çmimin e Akademisë për Aktorin më të Mirë, Çmimin Golden Globe për Aktorin më të Mirë - Motion Pictures Drama dhe Çmimi BAFTA për Aktorin më të Mirë në një Rol Ndihmës. Ai gjithashtu mori vlerësime për rolet e tij kryesore në Little Miss Sunshine (2006), The Big Short (2015), dhe Battle of the Sexes (2017), dy të fundit duke i dhënë atij nominimet e tij të tetë dhe të nëntë për Golden Globe, përkatësisht. Në vitin 2018, ai u bashkua përsëri me regjisorin e Anchorman dhe The Big Short Adam McKay për filmin biografik Vice, në të cilin ai portretizoi Donald Rumsfeld dhe luajti gazetarin David Sheff në filmin dramatik Beautiful Boy.

Carell u kthye në televizion si bashkë-krijues i serialit komedik Angie Tribeca (2016–2018), të cilin ai e zhvilloi me gruan e tij, Nancy Carell. Ai mori vlerësime kritike në rolin e tij kryesor si Mitch Kessler në serinë dramatike The Morning Show (2019-prezent). Ai gjithashtu u kthye në komedi me rolin kryesor të gjeneralit Mark R. Naird në sitcomin Space Force (2020-prezent).

Jeta e hershme

Carell lindi më 16 gusht 1962 në Concord, Massachusetts.[2] Babai i tij, Edwin A. Carell (1925–2021), ishte inxhinier mekanik,[3][4] ndërsa nëna e tij, Harriet Theresa (née Koch; 1925–2016), ishte infermiere psikiatrike.[5] Babai i tij ishte me prejardhje italiane dhe gjermane, ndërsa nëna e tij ishte me prejardhje polake.[6] Mbiemri i babait të tij fillimisht ishte Caroselli, por u ndryshua në Carell gjatë viteve 1950.[7]

Karriera

1989–2005: Puna e hershme

Carell deklaroi se kishte punuar si shpërndarës postash për USPS-në në Littleton, Massachusetts. Megjithatë, ai u largua nga puna pas shtatë muajsh, pasi eprori i tha se nuk ishte shumë i zoti në atë punë dhe se duhej të ishte më i shpejtë.[8] Në fillimet e karrierës së tij artistike, Carell luajti në skenë me një trupë teatrore shëtitëse për fëmijë, më pas në muzikalin komik Knat Scatt Private Eye, si dhe në një reklamë televizive për zinxhirin e restoranteve Brown's Chicken në vitin 1989.[9]

Në vitin 1991, Carell performoi me trupën Çikagos The Second City, ku Stephen Colbert shërbeu për njëfarë kohe si zëvendësuesi i tij. Carell bëri debutimin e tij në kinema me një rol të vogël në Curly Sue. Në pranverën e vitit 1996, ai ishte pjesë e kastit të The Dana Carvey Show, një emision komik me skeçe që zgjati pak kohë në ABC. Së bashku me kolegun e tij Colbert, Carell huazoi zërin për personazhin Gary, gjysmën e The Ambiguously Gay Duo, në një film të shkurtër të animuar të prodhuar nga Robert Smigel, i cili më vonë atë vit vazhdoi të transmetohej brenda Saturday Night Live. Edhe pse emisioni zgjati vetëm shtatë episode, The Dana Carvey Show njihet si një gur themeli në formësimin e karrierës së Carell.[10] Ai luajti në disa seriale televizive që nuk zgjatën shumë, përfshirë Come to Papa dhe Over the Top. Ai ka bërë gjithashtu paraqitje të shumta si i ftuar, përfshirë në "Funny Girl", një episod i serialit Just Shoot Me!. Angazhime të tjera në ekran përfshijnë komedinë situacionale të Brad Hall, Watching Ellie (2002–2003), si dhe filmin e Woody Allen Melinda and Melinda.

Carell ishte korrespondent për The Daily Show nga viti 1999 deri në vitin 2005, me disa segmente të rregullta, përfshirë "Even Stevphen" me Stephen Colbert[11] dhe "Produce Pete."[12][13]

2004–2013: The Office dhe rolet komedie

Carell në Academy Awards 2007

Pas një roli të vogël në Bruce Almighty (2003) si spikeri arrogant i lajmeve Evan Baxter, roli i parë i rëndësishëm i Carell në kinema ishte ai i meteorologut Brick Tamland në komedinë e suksesshme të vitit 2004, Anchorman: The Legend of Ron Burgundy. I impresionuar nga interpretimi i Carell në këtë film, producenti i Anchorman, Judd Apatow, i propozoi atij bashkëpunimin për një film të ri; Carell ndau me të një ide që kishte për një burrë të moshës së mesme, i cili ishte ende virgjër.[14] Rezultati ishte filmi i vitit 2005, The 40-Year-Old Virgin, të cilin Carell dhe Apatow e zhvilluan dhe e shkruan së bashku, me Carell në rolin kryesor. Filmi arkëtoi 109 milionë dollarë në tregun vendas[15] dhe e konsolidoi atë si një aktor kryesor. Gjithashtu, roli i solli Carell MTV Movie Award për interpretimin më të mirë komik[16] dhe një nominim për WGA Award (së bashku me Apatow) për Skenarin më të Mirë Origjinal.[17]

Në vitin 2005, Carell nënshkroi një marrëveshje me NBC për të luajtur rolin kryesor në The Office, një ripërpunim i serialit televiziv britanik me të njëjtin emër, i krijuar nga Ricky Gervais dhe Stephen Merchant. I zhvilluar nga Greg Daniels, ky serial, i xhiruar në stilin e mokumentarit, trajton jetën në një kompani të mesme që furnizon me letra. Carell luajti rolin e Michael Scott, menaxherit rajonal të papjekur dhe me sjellje të veçanta të kompanisë Dunder Mifflin në Scranton, Pennsylvania. Ndonëse sezoni i parë i këtij adaptimi pati shikueshmëri mesatare, NBC e rinovoi atë për një sezon tjetër falë suksesit të parashikuar të filmit të Carell, The 40-Year-Old Virgin,[18] dhe seriali më pas arriti një sukses të jashtëzakonshëm. Carell fitoi një Golden Globe Award dhe TCA Award në vitin 2006 për rolin e tij në The Office. Ai mori gjashtë nominime radhazi për Primetime Emmy Award për Aktorin më të Mirë Kryesor në një Serial Komedi për punën e tij në këtë serial (2006–2011).[19]

Carell luajti rolin e Uncle Arthur, duke imituar sjelljet teatrale dhe ekzaltuara të personazhit origjinal të luajtur nga Paul Lynde, në Bewitched, një përshtatje filmike e serialit televiziv me të njëjtin emër, ku luanin gjithashtu Nicole Kidman dhe Will Ferrell. Ai gjithashtu bëri zërin e tij për ketrin Hammy në filmin e animuar të vitit 2006, Over the Hedge, dhe Ned McDodd, kryetarin e bashkisë së Whoville, në filmin e animuar të vitit 2008, Horton Hears a Who!. Në vitin 2006, ai luajti rolin e Uncle Frank në Little Miss Sunshine.[20] Carell luajti rolin kryesor në Evan Almighty, vazhdimi i Bruce Almighty, duke rikthyer rolin e Evan Baxter, i cili tashmë ishte bërë kongresmen amerikan. Filmi mori kryesisht kritika negative. Carell luajti rolin kryesor në filmin e vitit 2007, Dan in Real Life, së bashku me Dane Cook dhe Juliette Binoche. Ai luajti rolin e Maxwell Smart në filmin e vitit 2008, Get Smart, një përshtatje e serialit televiziv ku luante Don Adams. Filmi pati sukses, duke arkëtuar mbi 230 milionë dollarë në mbarë botën.[21] Në vitin 2007, ai u ftua të bëhej anëtar i Akademisë së Arteve dhe Shkencave të Filmit.[22][23]

Carell ka shkruar dy epizoda të serialit The Office: "Casino Night" dhe "Survivor Man". Të dy episodet u vlerësuan pozitivisht dhe Carell fitoi Writers Guild of America Award për "Casino Night."[24] Më 29 prill 2010, Carell deklaroi se do të largohej nga seriali pas përfundimit të kontratës së tij në fund të sezonit 2010–2011, pasi dëshironte të përqendrohej te karriera e tij të filmit.[25] Megjithatë, sipas intervistave të përfshira në librin The Office: The Untold Story of the Greatest Sitcom of the 2000s, në fakt Carell nuk kishte ndërmend të largohej në atë kohë dhe thjesht po "mendonte me zë të lartë" gjatë intervistës; por, pasi deklarata e tij nuk shkaktoi asnjë reagim nga NBC-ja, ai vendosi se ishte më mirë të vazhdonte rrugëtimin e tij diku tjetër.[26]

Në vitin 2010, Carell luajti krah Tina Fey në Date Night dhe bëri zërin për Gru, personazhin kryesor në filmin e animuar Unë Shpirtkeqi, së bashku me Miranda Cosgrove, Kristen Wiig, dhe Julie Andrews. Ai e përsëriti këtë rol në vazhdimin e vitit 2013, Unë Shpirtkeqi 2, në të tretin, Unë Shpirtkeqi 3 (2017), dhe në të katërtin, Unë Shpirtkeqi 4 (2024). Në vitin 2008, Carousel nënshkroi një marrëveshje prioritare me Warner Bros.[27] Në vitin 2009, kompania e tij e produksionit, Carousel Productions, nisi një degë televizive dhe nënshkroi një marrëveshje me Universal Media Studios.[28] Ai ka në plan edhe disa projekte të tjera, përfshirë një ribërje të filmit të vitit 1967 me Peter Sellers, The Bobo. Ai gjithashtu punon si narrator në reklamat për çamçakëzët Wrigley's Extra. Carell ka krijuar një divizion televiziv brenda kompanisë së tij të produksionit, Carousel Productions, e cila ka lidhur një marrëveshje gjithëpërfshirëse trevjeçare me Universal Media Studios, studioja që qëndron pas serialit të tij komik në NBC. Thom Hinkle dhe Campbell Smith nga North South Prods. — ish-producentë të emisionit The Daily Show në Comedy Central — u punësuan për të menaxhuar operacionet televizive të Carousel.[29]

Episodi i tij i fundit si personazh kryesor në The Office, me titull "Goodbye, Michael", u transmetua më 28 prill 2011; skena e tij përfundimtare e shfaqte Michael duke ia dorëzuar mikrofonin ekipit të trilluar të dokumentarit, para se të nisej drejt avionit për në Kolorado për t'u bashkuar me të fejuarën e tij, Holly Flax, në Boulder. Kështu, fjalia e tij e fundit në këtë episod, drejtuar Pam Beesly, mbeti e padëgjuar. Ndonëse u ftua të rikthehej për episodin e fundit të serialit në vitin 2013, Carell fillimisht refuzoi, duke besuar se kjo do të binte ndesh me evolucionin e personazhit të tij.[30] Megjithatë, në fund Carell e përsëriti shkurtimisht rolin në episodin e fundit të serialit.[31][32] Gjithashtu në vitin 2013, Carell luajti në komedinë verore të formimit personal The Way, Way Back, krahas Sam Rockwell, Maya Rudolph dhe Allison Janney. Kur u pyet në vitin 2018 për një rikthim të mundshëm të serialit – gjatë ditës së intervistave për shtyp për Welcome to Marwen, Carell i tha gazetares së Collider, Christina Radish: "Po ju them se jo... Seriali është shumë më popullor tani sesa kur transmetohej. Thjesht nuk e përfytyroj dot të jetë e njëjta gjë; mendoj se shumica e njerëzve do të donin që të ishte njëlloj, por nuk do të ishte kështu. Në fund të fundit, mendoj se ndoshta është më mirë ta lëmë ashtu siç ishte dhe ta lëmë të ekzistojë siç ishte... Thjesht nuk do të doja të bëja gabimin e krijimit të një versioni më pak cilësor. Gjasat nuk do të ishin në favor të tij për sa i përket rikrijimit të saktë të asaj që ishte herën e parë."[33]

2014–2018: Role dramatike

Carell në premierën australiane të Anchorman 2: The Legend Continues (2014)

Në vitin 2014, Carell luajti në filmin dramë kriminale Foxcatcher, krahas Mark Ruffalo dhe Channing Tatum; në këtë film, ai interpretoi milionerin dhe vrasësin e dënuar John Eleuthère du Pont. Filmi pati premierën në Festivalin e Filmit në Kanë.[34] Carell u nominua për Golden Globe për Aktorin më të Mirë dhe Academy Award për Aktorin më të Mirë. Në vitin 2015, Carell rikthehet në rolin e Gru për një paraqitje të shkurtër në filmin Minions. Ai luajti rolin e aktivistit Steven Goldstein në dramën Freeheld, që trajton të drejtat e homoseksualëve, duke zëvendësuar Zach Galifianakis, i cili u tërhoq për shkak të përplasjeve në orar.[35] Në film luajnë gjithashtu Julianne Moore, Elliot Page dhe Michael Shannon; ai u publikua në tetor të vitit 2015.

Më pas, ai luajti në një tjetër dramë biografike, The Big Short, ku interpretoi bankierin Steve Eisman, emri i të cilit u ndryshua në film në Mark Baum. Me regji të Adam McKay dhe me aktorë kryesorë Christian Bale, Ryan Gosling, dhe Brad Pitt, filmi u shfaq në kinema në dhjetor të vitit 2015. Për këtë rol, Carell u nominua për Golden Globe Award për Aktorin më të Mirë. Filmi u nominua gjithashtu për Academy Award për Filmin më të Mirë. Vitin pasues, ai zëvendësoi Bruce Willis në filmin e Woody Allen Café Society (2016), krahas Kristen Stewart dhe Jesse Eisenberg.[36] Filmi pati premierën e tij në Festivalin e 69-të të Filmit në Kanë, duke shërbyer si filmi hapës i festivalit. Në Rotten Tomatoes, konsensusi i kritikëve për filmin thotë: "Pamjet vizuale të bukura dhe interpretimet simpatike të Café Society plotësojnë një komedi të lehtë nga periudha e vonë e krijimtarisë së Allenit, ku kënaqësitë e vërteta e kompensojnë parashikueshmërinë e këndshme të tij."[37] Në vitin 2017, Carell luajti rolin kryesor në komedinë-dramë biografike Battle of the Sexes, duke interpretuar yllin e tenisit Bobby Riggs, ndërsa Emma Stone luajti rolin e Billie Jean King. Filmi u solli si Carell ashtu edhe Stone nominime për Golden Globe.[38] Carell luajti gjithashtu rolin e Larry "Doc" Shepherd në komedinë-dramë të luftës Last Flag Flying, me regji të Richard Linklater dhe me aktorë të tjerë kryesorë Laurence Fishburne dhe Bryan Cranston.

Në vitin 2018, Carell luajti në tre filma. Ai pati rolin kryesor në dramën mbi varësinë Beautiful Boy, duke interpretuar babain e vërtetë David Sheff, djali i të cilit, Nic (Timothée Chalamet), lufton me varësinë ndaj drogës. Ai gjithashtu luajti rolin e Donald Rumsfeld në satirën politike të Adam McKay, Vice, e cila trajton jetën e ish-zv.presidentit Dick Cheney (Christian Bale). Filmi mori vlerësime të ndryshme[39] dhe u nominua për tetë Academy Award, përfshirë atë për Filmin më të Mirë.[40] Roli i tij i tretë për vitin 2018 ishte si Mark Hogancamp i Marwencol në ​​filmin e Robert Zemeckis, Welcome to Marwen. Filmi mori një vlerësim prej 32% në Rotten Tomatoes, me konsensusin e kritikëve që theksonte: "Welcome to Marwen ka efekte mbresëlënëse dhe një histori që të tërheq në mënyrë prekëse, por struktura e fragmentuar dhe skenari i dobët e bëjnë këtë ftesë të lehtë për t'u refuzuar."[41] Filmi dështoi në arkë, duke arkëtuar 12,7 milionë dollarë kundrejt një buxheti prej rreth 49 milionë dollarësh.[42]

2019–tani: Zgjerimi i karrierës

Në vitin 2019, Carell u rikthye në televizion për të luajtur në serialin dramatik të Apple TV+, The Morning Show, krahas Reese Witherspoon dhe Jennifer Aniston.[43] Carell luajti rolin e Mitch Kessler, një prezantues i një emisioni lajmesh të mëngjesit, i cili përpiqet të ruajë rëndësinë e tij profesionale pasi shkarkohet nga puna për shkak të një akuze për sjellje të pahijshme seksuale. Për interpretimin e tij në sezonin e parë, Carell u nominua për Primetime Emmy Award për Aktorin më të Mirë Kryesor në një Serial Dramatik; ky ishte nominimi i tij i njëmbëdhjetë për Emmy në përgjithësi.[44] Fillimisht, Carell kishte nënshkruar një marrëveshje njëvjeçare me Apple për të luajtur vetëm në sezonin e parë, por në tetor të vitit 2019 ai pranoi të merrte pjesë edhe në sezonin e dytë.[45]

Që nga maji i vitit 2020, Carell luajti gjithashtu në serialin komik të Netflix Space Force, bazuar në degën e propozuar të shërbimit të luftës hapësinore të Forcave të Armatosura të Shteteve të Bashkuara: Forca Hapësinore e Shteteve të Bashkuara.[46] Carell krijoi dhe prodhoi Space Force me Greg Daniels, i cili krijoi dhe prodhoi The Office. Carell luajti në filmin komedi politike Irresistible, të shkruar dhe të drejtuar nga Jon Stewart.[47] Filmi fillimisht ishte caktuar për një publikim në kinema në maj 2020. Për shkak të pandemisë COVID-19 në Shtetet e Bashkuara, filmi u publikua në [[Video on demand|Premium VOD] dhe në kinema të zgjedhura më 26 qershor 2020. Në vitin 2022, Carell e përsëriti rolin e tij si Gru në filmin Minions: The Rise of Gru. Ai gjithashtu luajti (dhe shërbeu si producent ekzekutiv për) FX on Hulu në serialin origjinal me dhjetë episode, The Patient; Në atë serial, Carell portretizon një terapist i cili është i burgosur nga një vrasës serial i cili dëshiron t'i rezistojë dëshirës për të vrarë.[48] Carell zëvendësoi Bill Murray, i cili u infektua me COVID-19, në filmin e Wes Anderson Asteroid City (2023).[49]

Në vitin 2023, u njoftua se Carell do të debutonte në Broadway si roli kryesor në rikthimin në Lincoln Center të operës Uncle Vanya të Anton Çekovit në Vivian Beaumont Theater.[50] Prodhimi u drejtua nga Lila Neugebauer dhe Carell luajti përkrah Alison Pill, William Jackson Harper, Alfred Molina, Anika Noni Rose dhe Jayne Houdyshell.

Jeta personale

Carell dhe gruaja e tij Nancy në Academy Awards 2010

Më 5 gusht 1995, Carell u martua me Nancy Walls, ish-anëtare e trupës së Saturday Night Live, të cilën e kishte takuar kur ajo ishte studente në një kurs improvizimi që ai drejtonte në The Second City Training Center.[51] Ata kanë një vajzë të quajtur Elisabeth Anne (e lindur në maj të vitit 2001) dhe një djalë të quajtur John (i lindur në qershor të vitit 2004).[52]

Carell dhe bashkëshortja e tij kanë luajtur së bashku në filmat komikë The 40-Year-Old Virgin dhe Seeking a Friend for the End of the World, si dhe në seritë komike The Daily Show dhe The Office. Ata gjithashtu kanë bashkë-krijuar serinë komike Angie Tribeca.[53]

Në një intervistë për emisionin 60 Minutes, Carell përmendi George Carlin, John Cleese, Bill Cosby, Steve Martin, dhe Peter Sellers si frymëzuesit e tij në aktrim dhe komedi.[54][55]

Filmografia

Film

Viti Titulli Roli Shënime
1991 Curly Sue Tesio Kredituar si "Steven Carell"
1998 Tomorrow Night Mailroom Guy without Glasses
Homegrown Party Extra with Funny Pants Pakredituar
2003 Street of Pain Mark Film i shkurtër
Bruce Almighty Evan Baxter Kredituar si "Steven Carell"
2004 Sleepover Officer Sherman Shiner
Anchorman: The Legend of Ron Burgundy Brick Tamland
Wake Up, Ron Burgundy: The Lost Movie Direct-to-DVD
2005 Melinda and Melinda Walt Wagner
Bewitched Uncle Arthur
The 40-Year-Old Virgin Andy Stitzer Gjithashtu skenarist dhe producent ekzekutiv
2006 Little Miss Sunshine Frank Ginsburg
American Storage Rich Film i shkurtër
Over the Hedge Hammy Zëri
Hammy's Boomerang Adventure Zëri, film i shkurtër
2007 Evan Almighty Evan Baxter
Knocked Up Vetë ai Paraqitje e shkurtër e pakredituar
Dan in Real Life Dan Burns
Stories USA Mark Ronson Segment: "Street of Pain"
2008 Horton Hears a Who! Ned McDodd Zëri
Get Smart Maxwell Smart Gjithashtu producent ekzekutiv
2010 Date Night Phil Foster
Unë Shpirtkeqi Gru Zëri
Dinner for Schmucks Barry Speck
2011 Crazy, Stupid, Love Cal Weaver Gjithashtu producent
2012 Seeking a Friend for the End of the World Dodge Petersen
Hope Springs Dr. Bernie Feld
2013 The Incredible Burt Wonderstone Burt Wonderstone Gjithashtu producent
Unë Shpirtkeqi 2 Gru Zëri
The Way, Way Back Trent
Anchorman 2: The Legend Continues Brick Tamland
2014 Neighbors TV News Paraqitje e shkurtër e pakredituar
Alexander and the Terrible, Horrible, No Good, Very Bad Day Ben Cooper
Foxcatcher John Eleuthère du Pont
2015 Minions Gru i ri Paraqitje e shkurtër zër
Freeheld Steven Goldstein
The Big Short Mark Baum
2016 Café Society Phil
2017 Unë Shpirtkeqi 3 Gru dhe Dru Zërat
Battle of the Sexes Bobby Riggs
Last Flag Flying Larry "Doc" Shepherd
2018 Beautiful Boy David Sheff
Vice Donald Rumsfeld
Welcome to Marwen Mark Hogancamp
2020 Irresistible Gary Zimmer
2022 Minions: The Rise of Gru Gru Zëri
2023 Asteroid City Motel Manager
2024 IF Blue Zëri
Unë Shpirtkeqi 4 Gru Zëri
2026 Minions & Monsters Paraqitje e shkurtër zëri

Televizion

Viti Titulli Roli Shënime
1996 The Dana Carvey Show Personazhe të ndryshme 8 epizoda; gjithashtu skenarist
1996–2011 Saturday Night Live Gary Zëri
13 epizodat
1997 Over the Top Yorgo Galfanikos 12 epizodat
1998 Just Shoot Me! Mr. Weiland Epizodi: "Funny Girl"
1999–2005 The Daily Show with Jon Stewart Himself (correspondent) 277 epizoda
2000 Strangers with Candy Teacher Epizodi: "Behind Blank Eyes"
2002–2003 Watching Ellie Edgar 16 epizodat
2004 Fillmore! Mr. Delancey Zëri
Epizodi: "Field Trip of the Just"
Come to Papa Blevin 12 epizodat
2005–2011;
2013		 The Office Michael Scott 149 epizoda
Skenarist ("Casino Night" dhe "Survivor Man")
Regjisor ("Broke", "Secretary's Day", dhe "Garage Sale")
Producent (sezonet 3–7)
2005; 2008;
2018		 Saturday Night Live Himself (host) 3 epizoda
2007 The Naked Trucker and T-Bones Show Brian Epizodi: "T-Bones TV"
2011 Life's Too Short Himself Epizodi #1.4
2012 The Simpsons Dan Gillick Zëri
Epizodi: "Penny-Wiseguys"
2013 Web Therapy Jackson Pickett 3 epizoda
Pawn Stars Vetë ai I ftuar
The Ellen DeGeneres Show Gru I ftuar
2016–2018 Angie Tribeca — 40 epizoda
Krijues dhe producent ekzekutiv
Skenarist dhe regjisor ("Pilot")
2018 Too Funny to Fail Vetë ai Dokumentar i Hulu
2019 The Kelly Clarkson Show Vetë ai (announcer) Epizodi: "Dwayne Johnson"
2019–2021 The Morning Show Mitch Kessler 14 epizoda
2020–2022 Space Force Mark R. Naird 17 epizoda; gjithashtu krijues, skenarist dhe producent ekzekutiv
2022 The Patient Alan Strauss Seri e kufizuar; gjithashtu producent ekzekutiv
2025–2026 The Four Seasons Nick 10 epizoda
2025 Mountainhead Randall Garrett Film televiziv i HBO
2026–present Rooster Greg Russo Gjithashtu producent ekzekutiv

Referime

  1. ↑ "Steve Carell Television Academy". Akademia e Arteve dhe Shkencave Televizive (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 30 janar 2019. Marrë më 15 nëntor 2014.
  2. ↑ Team Coco (9 gusht 2012). "Steve Carell Improvises some new Characters" (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 10 nëntor 2019. Marrë më 22 nëntor 2015 – nëpërmjet YouTube. ... birthday coming up... 16th [August]... 50 years old...
  3. ↑ "Edwin Alfred Carell Obituary - Lady Lake, Florida, Beyers Funeral Home and Crematory". Tribute Archive (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 25 korrik 2021. Marrë më 30 mars 2021.
  4. ↑ Gostin, Nicki (22 qershor 2007). "As Nice as He Is Mean". Newsweek (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 14 janar 2012. Marrë më 30 qershor 2007.
  5. ↑ "Obituary: Harriet T. (Koch) Carell". Boston Globe (në anglisht). 11 maj 2016. Arkivuar nga origjinali më 23 shkurt 2020. Marrë më 25 tetor 2019 – nëpërmjet Legacy.com.
  6. ↑ Bizio, Silvia (30 dhjetor 2015). "Steve Carell". Golden Globe Awards (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 14 qershor 2018. Marrë më 25 tetor 2019.
  7. ↑ Lipworth, Elaine (28 qershor 2013). "Steve Carell: My family values". The Guardian (në anglisht). ISSN 0261-3077. Arkivuar nga origjinali më 22 dhjetor 2019. Marrë më 27 mars 2020.
  8. ↑ Interview: Steve Carell (March 20, 2006). InFANity: The Office, TV Guide Channel.
  9. ↑ Steve Carell in 1989 Brown's Chicken TV commercial (në anglisht). 15 gusht 2008. Arkivuar nga origjinali më 5 shtator 2012. Marrë më 21 korrik 2012 – nëpërmjet YouTube.
  10. ↑ Itzkoff, Dave (7 maj 2009). "Comedy Ahead of Its Time (if That Time Ever Comes)". The New York Times (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 10 nëntor 2019. Marrë më 9 maj 2010.
  11. ↑ Lewis, Hilary (23 nëntor 2014). "Stephen Colbert and Steve Carell on Running From the KKK and the Value of Being 'Nauseated by Food'". The Hollywood Reporter (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 10 nëntor 2019. Marrë më 25 tetor 2019.
  12. ↑ Bennett, Laura; Hess, Amanda; Harris, Aisha; Mathis-Lilley, Ben; Pesca, Mike; Roth, Gabriel; Smith, Paul; Stahl, Jeremy; Vuolo, Mike (6 gusht 2015). "The Most Jon Stewart Moments in the History of The Daily Show With Jon Stewart". Slate (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 17 korrik 2019. Marrë më 25 tetor 2019.
  13. ↑ Rudolph, Ileane (27 korrik 2015). "Alumni Association: A roundup of The Daily Show's coolest Graduates". TV Guide (në anglisht). fq. 21–22.
  14. ↑ Murray, Rebecca (4 mars 2014). "40 Year Old Virgin – Steve Carell Interview". About.com Movies (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 15 dhjetor 2013. Marrë më 9 gusht 2014.
  15. ↑ "The 40-Year-Old Virgin (2005)". Box Office Mojo (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 2 gusht 2019. Marrë më 24 shtator 2020.
  16. ↑ "Movie Awards 2006" (në anglisht). MTV. Arkivuar nga origjinali më 16 prill 2016. Marrë më 11 maj 2017.
  17. ↑ "FilmAffinity: Full awards and nominations of The 40-Year-Old Virgin". FilmAffinity (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 20 korrik 2023. Marrë më 2023-07-20.
  18. ↑ Ryan, Maureen (23 shkurt 2006). "The Watcher: 'Office' promotions pay off in a big way". Chicago Tribune (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 7 nëntor 2016. Marrë më 9 gusht 2014.
  19. ↑ "Steve Carell Emmy Nominated". Emmys.com (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 18 mars 2012. Marrë më 20 shkurt 2012.
  20. ↑ Douglas, Edward (26 korrik 2006). "Little Miss Sunshine Movie Review". ComingSoon.net (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 21 qershor 2008. Marrë më 9 gusht 2014.
  21. ↑ "Get Smart". Box Office Mojo (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 24 shkurt 2018. Marrë më 22 shkurt 2018.
  22. ↑ "Film Academy Invites 115 New Members" (në anglisht). KABC-TV. 19 qershor 2007. Arkivuar nga origjinali më 21 shkurt 2008. Marrë më 21 korrik 2012.
  23. ↑ Akademia e Arteve dhe Shkencave të Filmit (18 qershor 2007). "Academy Invites 115 to Become Members" (in en). Press release. http://www.oscars.org/press/pressreleases/2007/07.06.18.html. Retrieved 19 janar 2015.
  24. ↑ The Office - IMDb (në anglisht), arkivuar nga origjinali më 24 nëntor 2020, marrë më 23 gusht 2020
  25. ↑ "Steve Carell confirms Office exit". BBC News (në anglisht). 29 qershor 2010. Arkivuar nga origjinali më 24 qershor 2016. Marrë më 23 gusht 2020.
  26. ↑ Makuch, Eddie (26 mars 2020). "Why Did Steve Carell Leave The Office? A New Book Reveals The Juicy Details". GameSpot (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 27 mars 2020. Marrë më 28 mars 2020.
  27. ↑ Fleming, Michael (7 tetor 2008). "Carell inks first-look deal with WB". Variety (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 26 prill 2021. Marrë më 26 prill 2021.
  28. ↑ Fleming, Michael (14 janar 2009). "Steve Carell's Carousel forms TV arm". Variety (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 4 dhjetor 2020. Marrë më 22 shkurt 2021.
  29. ↑ Andreeva, Nellie (13 janar 2009). "Steve Carell makes foray into TV prod'n". The Hollywood Reporter (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 30 korrik 2018. Marrë më 19 janar 2015.
  30. ↑ Ausiello, Michael (24 janar 2013). "Steve Carell Formally Nixes Office Series Finale Comeback: 'It Didn't Make Sense'". TVLine (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 26 janar 2013. Marrë më 24 janar 2013.
  31. ↑ Ausiello, Michael (6 maj 2013). "Exclusive: Steve Carell Back for The Office Finale". TVLine (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 9 maj 2013. Marrë më 9 maj 2013.
  32. ↑ Holloway, Diane (16 gusht 2005). "Steve Carell's 42, a 'Virgin' and the worst boss ever". Austin American-Statesman (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 11 gusht 2007. Marrë më 30 dhjetor 2006.
  33. ↑ Goldberg, Matt (19 dhjetor 2018). "Steve Carell Explains Why He Won't Do a Reunion for 'The Office'". Collider (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 20 shtator 2019. Marrë më 22 shtator 2019.
  34. ↑ "Foxcatcher". Rotten Tomatoes (në anglisht). 25 maj 2013. Arkivuar nga origjinali më 14 gusht 2014. Marrë më 9 gusht 2014.
  35. ↑ Fleming, Mike Jr. (26 gusht 2014). "Steve Carell Replaces Zach Galifianakis In 'Freeheld'". Deadline Hollywood (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 26 tetor 2015. Marrë më 2 nëntor 2015.
  36. ↑ Handler, Rachel (29 gusht 2015). "Steve Carell has replaced Bruce Willis in Woody Allen's Latest". Vanity Fair (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 1 tetor 2020. Marrë më 25 tetor 2019.
  37. ↑ "Café Society (2016)". Rotten Tomatoes (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 20 korrik 2020. Marrë më 25 tetor 2019.
  38. ↑ McClintock, Pamela (9 janar 2018). "Making of 'Battle of the Sexes': How Emma Stone Mastered the Signature Move of a Tennis Legend". The Hollywood Reporter (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 23 shtator 2020. Marrë më 25 tetor 2019.
  39. ↑ "Vice (2018)". Rotten Tomatoes (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 9 tetor 2019. Marrë më 25 tetor 2019.
  40. ↑ "Vice" (në anglisht). IMDb. Arkivuar nga origjinali më 25 dhjetor 2019. Marrë më 25 tetor 2019.
  41. ↑ "Welcome to Marwen (2018)". Rotten Tomatoes (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 23 korrik 2019. Marrë më 25 tetor 2019.
  42. ↑ "Welcome to Marwen (2018) – Financial Information". The Numbers (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 25 tetor 2019. Marrë më 25 tetor 2019.
  43. ↑ Andreeva, Nellie (23 tetor 2018). "Steve Carell To Star in Apple's Morning Show Series With Reese Witherspoon & Jennifer Aniston". Deadline Hollywood (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 23 tetor 2018. Marrë më 18 nëntor 2018.
  44. ↑ "Steve Carell". Television Academy (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 30 janar 2019. Marrë më 3 nëntor 2020.
  45. ↑ Andreeva, Nellie (5 tetor 2020). "'The Morning Show' To Resume Production On Season 2 With Steve Carell Returning To Apple Series". Deadline (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 5 tetor 2020. Marrë më 3 nëntor 2020.
  46. ↑ Andreeva, Nellie (16 janar 2019). "'Space Force' Workplace Comedy Series From 'The Office's Steve Carell & Greg Daniels Ordered By Netflix". Deadline Hollywood (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 21 nëntor 2019. Marrë më 16 janar 2019.
  47. ↑ Wiseman, Andreas (19 mars 2019). "Chris Cooper Joins Steve Carell & Rose Byrne in Jon Stewart's Campaign Trail Comedy 'Irresistible' For Focus & Plan B". Deadline Hollywood (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 20 mars 2019. Marrë më 25 tetor 2019.
  48. ↑ Petski, Denise (7 tetor 2021). "Steve Carell To Star In & EP FX Limited Series 'The Patient' From 'The Americans' Duo". Deadline Hollywood (në anglisht). Marrë më 2 dhjetor 2022.
  49. ↑ Schulman, Michael (29 qershor 2023). "'The Missing Bill Murray Part from Asteroid City". The New Yorker (në anglisht). Marrë më 2024-05-14.
  50. ↑ Harms, Talaura (14 nëntor 2023). "Steve Carell Will Make Broadway Debut as Uncle Vanya Alongside Alison Pill". Playbill (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 16 nëntor 2023. Marrë më 13 shkurt 2026.
  51. ↑ Interview: Steve Carell (January 11, 2006). The Tonight Show with Jay Leno, NBC.
  52. ↑ "Steve Carell – Bio". Biography.com (në anglisht). 21 maj 2021. Arkivuar nga origjinali më 26 qershor 2015. Marrë më 26 qershor 2015.
  53. ↑ "You're Invited to an Evening with Angie Tribeca – The Los Angeles Film School". www.lafilm.edu (në anglishte amerikane). 2016-04-06. Marrë më 2026-03-28.
  54. ↑ "Steve Carell: The man behind the laughs - CBS News". CBS News (në anglishte amerikane). 2015-07-05. Marrë më 2026-03-28.
  55. ↑ "Steve Carell - CBS News". CBS News (në anglishte amerikane). 2015-07-05. Marrë më 2026-05-12.

Lidhje të jashtme

This page is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.