Tatuimi tradicional shqiptar

Modele tatuazhesh tradicionale shqiptare nga veriu i Shqipërisë, të vizatuara nga Edit Durham në fillim të shekullit të 20-të.[1] Janë simbole të Diellit dhe të Hënës; kryqi (edhe svastika në disa tatuazhe) është interpretuar si simbol i zjarrit të hyjnizuar – Zjarri, i quajtur me sa duket edhe me teonimin Enji.[2]

Tatuazhet ndër shqiptarët janë një traditë e lashtë që praktikohet që nga koha ilire, e mbajtur gjallë në zonat malore të Ballkanit Perëndimor.[3] Tatuazhet tradicionale janë praktikuar gjithashtu nga katolikët në Bosnje-Hercegovinë dhe Dalmaci (Sicanje) dhe nga gratë e disa komuniteteve vllahe (në Ballkanin Perëndimor).

Historia

Bazuar në shkrimet e autorëve antikë si Herodoti (shek. V p.e.s.), Ciceroni dhe Straboni (shek. I p.e.s.), thëniet e të cilëve konfirmohen edhe nga gjetjet arkeologjike, studimet etnografike kanë arritur në përfundimin se praktika e tatuazheve tek popujt e gadishullit ballkanik ishte e njohur që nga kohërat e lashta. Kjo praktikë u gjend tek fiset ilire dhe trake, të cilët përdornin tatuazhet për të dalluar origjinën fisnore.[4]

Shiko edhe

Burime

Përfaqësimi i hershëm figurativ i zakonit paleo-ballkanik të tatuazhit në 610-550 para Krishtit stelë funerale dauniane nga Pulia.
  1. ↑ Durham 1928.
  2. ↑ Treimer 1971.
  3. ↑ Lelaj 2015, f. 94; Tirta 2004; Durham 2004, f. 94; Norman 2018.
  4. ↑ Lelaj 2015.
This page is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.