Ainu (Sprooch)


Dialäkt: Elsassisch
Historischi Vertailung vu de Ainu Sprooch (knàllrot) un àngenummeni Vertailung nooch de Plàtznämme (hallrot).

Ainu ìsch e Sprooch, wi hit àm maischte ìn Nordjàpàn (uf de Ìnsel Hokkaidō) geredt word.

Friejer ìsch se au ìn Rüsslànd (uf de Ìnsel Sachalin) geredt worre, àwer d letschte Spracher sìn àm And vum 20. Johrhundert gstorwe.

Laider ìsch die Sprooch ìn G’fàhr.

Ìm Johr 2007, het s numme zehn àldi Persone gann, wi Ainu àls Müetersprooch ghet hàn. Àwer hunderti Litt zaje Intressiere àn de Sprooch.

De Nàmme Ainu bedit « Mensch » ìn dere Sprooch.

D Sprooch schriibt sich mìt Katakana (e Bschtàndtail vu de jàpànisch Schrìft) odder mìt unsr’m làtinische Alphabet, bsunderscht üsserhàlb Jàpàn.

Beispiiler

E pààr Werter uf Ainu:

# Wort uf Katakana Làtinisches Alphabet Üssprooch Ìwersetzung
1チセcise/t͡ʃi.se/Hüs
2アイヌ odder アィヌainu / aynu/ai̯.nu/Mensch
3イタㇰitak/ʔi.tak̚/Sprooch
4チェㇷ゚cep/t͡ʃep̚/Fìsch
5カムィkamuy/ka.mui̯/Gott
6カㇺkam/kam/Flaisch
7モシㇼmosir/mo.ʃiɾ/Lànd / Walt

カムィ (kamuy) kànn au "Bar" bedite. S Ainu Volk verehrt de Bar àls Gott.

Literatür un Qualle

  • John Batchelor: An Ainu-English-Japanese Dictionary (Including a Grammar of the Ainu Language). 2. Uflag, Methodist Publishing House, Tokio 1905.
  • Hans Adalbert Dettmer: Ainu-Grammatik. (2 Bde.). Harrassowitz, Wiesbaden 1989/1997.
  • Kirsten Refsing: The Ainu Language: The Morphology and Syntax of the Shizunai Dialect. Aarhus University Press, 1986, ISBN 87-7288-020-1.
  • Suzuko Tamura: The Ainu Language. Sanseido, Tokyo 2000, ISBN 4-385-35976-8.
  • Masayoshi Shibatani: The Languages of Japan. Cambridge University Press, 1990: S. 1–86.
  • Alexander Vovin: A Reconstruction of Proto-Ainu. Brill, Leiden 1993. ISBN 90-04-09905-0.