De Iuppiter, uf dytsch: Jupiter (latiin.Iuppiter, Iūpiter, Iovis) isch in de remische Mythologie de Gott vun Himmel, Blitz un Raaje. Wie siner griachische Äquivalent Zeus spellt ar d'mächtigschte Rolle der indogermànische Triàde (1. Funktion). Em Jupiter sini Häuptàttribüte sin de Àdler, de Throne un 's guldige Zapter. Zäme mit de Juno und de Minerva bildet er di Kapitolinischi Trias.
Etymologie
De latiinisch Nàme Iuppiter oder Iūpiter stàmmt üss indogerm.*Dyēus ph2tēr m. „Himmel Vàter“.
De 5. Daj vun de remische Woche (bzw. Donnerschdi) heisst Iovis dies (Daj vun Jupiter). Itàl. giovedì, frz. jeudi, spàn. jueves un kàtàl. dijous leite sich àlli vun Iovis dies àb.
Emil Aust: Iuppiter. In: Wilhelm Heinrich Roscher (Hrsg.): Ausführliches Lexikon der griechischen und römischen Mythologie. Band 2,1, Leipzig 1894, Sp.618–762 (Digitalisat).
Georg Wissowa: Religion und Kultus der Römer. Beck, München 1902, S. 100–113 Digitalisat. 2. Auflage 1912, S. 113–129.
Carl Olof Thulin:Iuppiter. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band X,1, Stuttgart 1918, Sp.1126–1144.
Carl Koch: Der römische Juppiter (= Frankfurter Studien zur Religion und Kultur der Antike. Band 14). Klostermann, Frankfurt am Main 1937. Neudruck: Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 1968.
Rufus Fears: The Cult of Jupiter and Roman Imperial Ideology. In: Wolfgang Haase (Hrsg.): Aufstieg und Niedergang der römischen Welt Bd. II 17, 1, Walter de Gruyter, Berlin/New York 1981, S. 3–141.