Luzia Schmid

d Luzia Schmid (links) mit dr Yana Höhnerbach bi dr Verleiig vum Grimme-Bryys 2024

D Luzia Schmid (* 1966 z Züri) isch e dytsch-schwyzerischi Dokumäntaarfilmreschiseeri. Si läbt z Köln.

Lääbe

D Luzia Schmid het in dr Schyz näb em Beruf Schurnalismus studiert. No ne baar Joor bim SRF as Moderaateri un Redakteri isch si an d Chunschthoochschuel fir Meedie z Köln gwägslet, go im Fachberaich Fäärnsee/Film Reschy studiere. Syter anne 1997 schafft si freiberueflig as Dokumäntaarfilmeri. In irem Film Drei Frauen – Ein Krieg vu Jahr 2022 zaigt d Luzia Schmid, wie di amerikaanische Schurnalischtene Martha Gellhorn, Lee Miller un Margret Bourke-White drum grunge hän, ire männlige Kolleege glyychgstellt z syy, go as Chriegsrepoorterne us em Zweete Wältchrieg briichte.[1]

In eme Interview het d Schmid zue irem Film Drei Frauen – Ein Krieg gsait: „S git allno esoo vyyl Gsachiichte, wu nume us dr Perschpektiiv vu Manne bschriibe woore sin. Un dr Zweet Wältchrieg isch aini dervu. Wuun i mi uf die drei Frauen yygloo haa, isch mer klaar woore, ass i iiri Gschiicht uubedingt haa welle verzelle. Wel s e wyybligi Perschpektiiv uf dr Chrief isch un wel s wiichtig isch, z verzelle, wie heert die Fraue drum kämüft hän, iri Aarbet mache z deerfe.“[2]

Ire Film Ich will alles. Hildegard Knef isch fir d Kategory „Panorama Dokumente“ vu dr Berlinale 2025 uusgweelt woore.[3]

Filmografy

  • 1998: Solidarcity – Dakar
  • 1999: Haemmerli
  • 2000: Stundenhotel
  • 2000: Ganz Schön
  • 2001: Groundspeed
  • 2001: Hin und Her
  • 2005: Geschwister Vogelbach
  • 2005: Funny Help
  • 2007: Lost in Liberia
  • 2011: Geschlossene Gesellschaft – Der Missbrauch an der Odenwaldschule
  • 2012: Ein Tag Leben in NRW
  • 2013: Geheimnisvolle Orte
  • 2013: 24h Jerusalem
  • 2014: Deine Arbeit! Dein Leben!
  • 2015: Zum Glück Deutschland
  • 2020: Der Ast, auf dem ich sitze – Ein Steuerparadies in der Schweiz
  • 2021: Hin und Her
  • 2022: ungewollt schwanger in Deutschland, der § und ich
  • 2022: Drei Frauen – Ein Krieg (Trained to see – three women and the war)
  • 2025: Ich will alles. Hildegard Knef

Uuszaichnige

  • 2001: First Steps Award fir Groundspeed
  • 2003: Weitwinkel Feerderbryys fir beschts Treatment Geschwister Vogelbach
  • 2003: Gerd Ruge Stipändium vu dr Filmstiftig NRW
  • 2005: Raveschburger Stiftig 1. Bryys fir Geschwister Vogelbach
  • 2012: Grimme-Bryys fir Geschlossene Gesellschaft – Der Missbrauch an der Odenwaldschule
  • 2016: Bryys vu dr Dytsche Akademy fir Fäärnsee fir Zum Glück Deutschland
  • 2020: Grimme-Bryys fir Der Ast, auf dem ich sitze – Ein Steuerparadies in der Schweiz[4]
  • 2024: Grimme-Bryys un Publikumsbryys vu dr Marler Gruppe fir Drei Frauen – Ein Krieg[5][6]
 Commons: Luzia Schmid – Sammlig vo Multimediadateie

Fueßnote

  1. ↑ Begründung der Jury: Drei Frauen – Ein Krieg. In: https://www.grimme-preis.de/. 60. Grimme-Preis 2024, abgruefen am 5. Februar 2025 (de-DE).
  2. ↑ Nadine Whitney: Luzia Schmid on TRAINED TO SEE, Women Photographers and War. In: awfj.org. ALLIANCE OF WOMEN FILM JOURNALISTS, 8. Juni 2023, abgruefen am 5. Februar 2025 (amerikanischs Änglisch, alemannischi Ibersetzig.).
  3. ↑ Ich will alles. Hildegard Knef – I Want It All. In: Berlinale. Abgruefen am 16. Februar 2025.
  4. ↑ Grimme Preis 2021 Preistraeger. Grimme Preis, 14. Dezember 2020, abgruefen am 26. Februar 2025.
  5. ↑ Grimme Preis 2024 Preistraeger. Grimme Preis, 17. Oktober 2023, abgruefen am 26. Februar 2025.
  6. ↑ Publikumspreis der Marler Gruppe. Grimme Preis, abgruefen am 26. Februar 2025.
Dä Artikel basiert uff ere fräie Übersetzig vu dere Version vum Artikel „Luzia_Schmid“ vu de dütsche Wikipedia. E Liste vu de Autore un Versione isch do z finde.