Kurt Groenewold

Plantilla:Infotaula personaKurt Groenewold
Biografia
Naixement3 abril 1937 Modifica el valor a Wikidata (89 anys)
Hamburg Modifica el valor a Wikidata
Activitat
Ocupacióadvocat, editor, jurista, escriptor, periodista d'opinió Modifica el valor a Wikidata
Família
ParentsDavid Groenewold, nebot Modifica el valor a Wikidata

Lloc webkurt-groenewold.de Modifica el valor a Wikidata

Kurt Groenewold (Hamburg, 3 d'abril de 1937) és un advocat i escriptor alemany.

Trajectòria

Des de 1965 treballa com a advocat, especialment com a defensa legal en procediments polítics de naturalesa penal. El 1969 va defensar Ernst Schnabel després dels avalots durant l'estrena fallida de l'oratori de Hans Werner Henze Das Floß der Medusa.[1] El 1974 va representar a l'escriptor Erich Fried en un procediment per insults a la policia de Berlín i, el 1984, va defensar a Konrad Kujau, el falsificador dels diaris de Hitler. Els seus clients provenien de l'Oposició Extraparlamentària (APO) i la Fracció de l'Exèrcit Roig (RAF), entre d'altres. Concretament, va ser un dels tres advocats defensors escollits per Andreas Baader durant el judici de Stammheim, juntament amb Klaus Croissant i Hans-Christian Ströbele. Tots tres van ser acusats i condemants per haver establert un sistema de comunicació entre els presos de la RAF mitjançant la retransmissió de circulars cel·lulars.[2] En aquest context, l'any 1975 es va iniciar el procediment penal contra ell i se li va imposar una prohibició professional, que va acabar l'any 1981. El juliol de 1978 va ser condemnat a dos anys de llibertat condicional per donar suport a una organització criminal en un cas especialment greu.[3]

Groenewold va ser cofundador de l'Associació d'Advocats de Defensa Criminal d'Hamburg (1973), l'Associació d'Advocats Republicans (1979) i fundador de la revista Criminal Defense Lawyers (1982). També va ser autor de diverses publicacions sobre temes d'història jurídica. Groenewold va representar a escriptors i artistes en qüestions legals i va ser marmessor dels testaments de l'escriptor Erich Fried, de l'escriptor, crític i professor Hans Mayer i l'actriu Käthe Reichel, entre d'altres. Va ser membre del comitè executiu i president de la Societat Internacional per a la Literatura i la Llengua Erich Fried a Viena, així com membre del comitè executiu de la Societat Hanns Eisler. Groenewold va ser soci de les editorials Europäische Verlagsanstalt, Rotbuch Verlag i Die Hanse Verlg. Juntament amb els seus germans, va ser accionista de l'herència de Friedrich G. Groenewold.[4][5][6] El productor de cinema David Groenewold (1973-2019) va ser nebot seu.

Obres seleccionades

  • Pròleg a Edward Peters: Folter. Geschichte der Peinlichen Befragung, Hamburg: Europäische Verlagsanstalt 1991, ISBN 3-434-46195-7
  • Contribució a Hanno Loewy, Bettina Winter: NS-„Euthanasie“ vor Gericht. Fritz Bauer und die Grenzen juristischer Bewältigung, Wissenschaftliche Reihe des Fritz Bauer Instituts, 1, Frankfurt/M.: Campus 1996
  • Epíleg a Peter O. Chotjewitz: Die Herren des Morgengrauens. Romanfragment, Hamburg: Rotbuch 1997, ISBN 3-880-22201-0
  • Contribució de text a Sabine Groenewold (ed.): Mit Lizenz: Geschichte der Europäischen Verlagsanstalt; 1946–1996; Hamburg: Europäische Verlagsanstalt 1996, ISBN 3-434-50095-2
  • Angeklagt als Verteidiger Prozesserklärung u. andere Texte, Reihe: Dokumentationen, 1, Hamburg: Attica-Verlag 1978, ISBN 3-882-35004-0
  • Contribució Anwaltsverfolgung a Hartmut Wächtler (ed.): Zum Alltag der politischen Strafjustiz in der BRD: Beiträge deutscher Strafverteidiger auf einer Veranstaltung anlässlich des 51. Deutschen Juristentages in Stuttgart am 16.9.1976, Munic: Selbstverlag Hartmut Wächtler 1977
  • Herausgeber von Rechtsanwaltsbüro Groenewold, Degenhardt, Reinhard: Politische Justiz: Dokumentation über den Ausweisungsterror an Palästinensern, Hamburg: Verlag Association 1972
  • Kurt Groenewold (ed.): Informationen zur Anklage des Generalbundesanwalts gegen Rechtsanwalt Kurt Groenewold als Verteidiger der Gefangenen aus der RAF, Serie: Prozesse gegen die Verteidiger der politischen Gefangenen in der Bundesrepublik Deutschland (BRD), Hamburg: Maldoror 1976
  • Publicació a Peter Brokmeier (ed. a Auftr. d. Republikanischen Clubs, Berlin): Kapitalismus und Pressefreiheit am Beispiel Springer, Frankfurt/M.: Europäische Verlagsanstalt 1969
  • Klaus Croissant, Kurt Groenewold, et. alt.: Politische Prozesse ohne Verteidigung. Vorwort von Gerhard Mauz, Berlin: Verlag Klaus Wagenbach 1976. Politiske processer uden forsvar, Retssagen mod Baader-Meinhof-gruppen [Røde Armé Fraktion] i Vesttyskland (Rechtssachen mit der Baader-Meinhof-Gruppe [Rote Armee Fraktion] in Westdeutschland). Oversat og kommenteret af Finn Barlby (übersetzt in Dänische und kommentiert von Finn Barlby). Forord ved Carl Madsen (Vorwort von Carl Madsen), København: Tiderne skrifter, 1976
  • Epíleg a la situació legal a Leila Moysich, Joachim Wehnelt: Und plötzlich ist es Leben: eine Babyretterin erzählt, Achberg, Köln: Achberger Verlags-Anstalt u. Europa 2004, ISBN 3-434-50577-6
  • Über das Organisieren anwaltlicher Interessenvertretung (1970–1980) in Rechtspolitik „mit aufrechtem Gang“, Baden-Baden: Nomos Verlagsgesellschaft, ISBN 3-789-01986-0
  • Contribució a William M. Kunstler (1919–1995) : Radical Lawyer und Anwalt der Bürgerrechtsbewegung. A „… kein Grund zu feiern“: 30 Jahre Strafverteidigertag; Berlin: Strafverteidigervereinigungen 2007, S. 187–203
  • Kurt Groenewold, Alexander Ignor, Arnd Koch (eds.): Lexikon der Politischen Strafprozesse, seit 2012

Referències

  1. ↑ «Prozess gegen Ernst Schnabel und den Studenten Lunzer, Hamburg» (en alemany). Kurt-Groenewold.de. Arxivat de l'original el 2018-05-14. [Consulta: 3 abril 2025].
  2. ↑ «Die Netzwerker der RAF» (en alemany). Focus, 20-07-2009, p. 18.
  3. ↑ «KJ-Kritische Justiz-Zeitschrift» (en alemany). Nomos Verlag. [Consulta: 3 abril 2025].
  4. ↑ Mainka, Iris. «Vielseitig tätig» (en alemany). Die Zeit, 17-06-1994. [Consulta: 3 abril 2025].
  5. ↑ Riegert, Anika. «Der etwas andere Kurt Groenewold» (en alemany). Abendblatt, 03-05-2004. [Consulta: 3 abril 2025].
  6. ↑ «Die Geschichte der RAF: RAF-Geschichte: Wann erscheint „Citizen Schily“?» (en alemany). Frankfurter Allgemeine Zeitung, 03-01-2005. [Consulta: 3 abril 2025].

Enllaços externs

  • Kurt Groenewold - Lloc web oficial (alemany)