Maynila

Ang Maynila, nga kasagarang nailhan usab nga Manila ug isip Gingharian sa Maynila, usa ka mayor nga Tagalog nga bayan ("nasud" o "estado sa siyudad") nga nahimutang ubay sa modernong-adlaw nga distrito sa Intramuros sa siyudad sa Manila, sa habagatang tampi sa Suba sa Pasig. Giisip kini nga usa sa labing kosmopolitan nga mga pamuy anan sa unang makasaysayanong sa kapupud-an sa Pilipinas, nga gipalig-on gamit ang usa ka kahoy nga palisada nga angay alang sa nag-unang mga taktika sa gubat sa iyang panahon . Sa amihanang tampi sa suba nahimutang ang Tondo nga gipangulohan sa managlahing partido.

Ang Maynila gipangulohan sa mga halangdon nga magmamando nga gitawag gamit ang titulong Malay nga "Raja". Ang Maynila usahay gihubad nga mao ang Gingharian sa Luzon, bisan tuod ang ubang mga historyador nagsugyot nga kini mahimong magtumong sa rehiyon sa Manila Bay sa kinatibuk-an, nga nagpalapad sa posibleng dominyo sa gingharian.

Ang labing una nga mga tradisyon sa baba nagsugyot nga ang Maynila natukod isip usa ka pinuy-anan sa mga Muslim sa sayong bahin sa 1250s, nga kuno mipuli sa usa ka mas karaan nga pinuy-anan sa wala pa ang Islam. Apan, ang labing una nga mga nadiskobrehan sa arkeolohiya alang sa organisadong mga pinuy-anan sa tawo sa lugar nagsugod pa sa mga 1500s. Pag-abot sa ika-16 nga siglo, kini usa na ka importanteng sentro sa pamatigayon, nga adunay halapad nga relasyon sa politika sa Sultanato sa Brunei ug halapad nga relasyon sa pamatigayon uban sa mga negosyante gikan sa dinastiyang Ming. Uban sa Tondo, ang polity sa amihanang bahin sa Pasig River delta, kini nagtukod og duopoly sa intraarchipelagic trade sa mga produkto sa China.

Tungod sa mga hinungdan sa politika, ang mga makasaysayanong magmamando sa Maynila nagmintinar sa suod nga koneksyon pinaagi sa pagminyoay sa mga nagdumala sa Sultanato sa Brunei, apan ang impluwensya sa politika sa Brunei sa Maynila wala giisip nga nakaabot sa militar o politikal nga pagmando. Ang intermarriage usa ka komon nga estratehiya para sa dagkong mga estado nga thalassocratic sama sa Brunei aron mapalapad ang ilang impluwensya, ug para sa mga lokal nga magmamando sama sa mga taga-Maynila aron matabangan nga mapalig-on ang ilang mga pag-angkon sa pamilya sa pagkahalangdon. Ang aktuwal nga politikal ug militar nga pagmando sa lagyong mga distansya nga kinaiya sa Maritime Southeast Asia wala pa mahimo hangtod sa medyo modernong panahon.

Pag-abot sa 1570, ang Maynila ubos sa pagmando sa duha ka labing taas nga magmamando (ang mas taas nga si Rajah Matanda ug ang mas batan-ong si Rajah Sulayman ), kinsa adunay daghang mga ubos nga ranggo nga magmamando (" datu ") ubos nila. Mao kini ang sitwasyon sa politika nga nasinati ni Martin de Goiti sa dihang iyang giatake ang Maynila niadtong Mayo sa maong tuig. [1] Kining "Gubat sa Maynila" natapos sa usa ka sunog nga nakaguba sa kinutaang lungsod sa Maynila, [1] bisan dili klaro kung ang sunog gihimo ba ni Goiti o sa mga lumulupyo mismo isip kabahin sa mga taktika sa sunog nga kasagarang gigamit sa kapupud-an niadtong panahona.

Ang Maynila natukod pag-usab sa pipila ka bahin sa sunod nga tuig, 1571, sa dihang ang tibuok pwersa sa labaw ni de Goiti, si Miguel López de Legazpi, miabot sa siyudad aron angkonon kini isip teritoryo sa Bag-ong Espanya . [2] Human sa halapad nga negosasyon uban sa mga lider sa Maynila ug sa mga silingang lungsod sa Tondo, ang Maynila gideklarar nga bag-ong siyudad sa Manila sa Espanya niadtong Hunyo 24, 1571, nga epektibong nagtapos sa kasaysayan sa Maynila isip usa ka independente nga politika. [2]

Mga Reperensya

  1. 1 2 Abinales, Patricio N. and Donna J. Amoroso, State and Society in the Philippines.
  2. 1 2 Abinales, Patricio N. and Donna J. Amoroso, State and Society in the Philippines.