Il Challenger de Buenos Aires, noto in precedenza come Copa Topper e Copa Fila per motivi di sponsorizzazione, è un torneo professionistico di tennis maschile giocato sulla terra rossa che fa parte dell'ATP Challenger Tour. Inaugurato nel 2010, si gioca annualmente al Racket Club di Buenos Aires, in Argentina.[1][2] L'edizione del 2021 ha fatto parte del circuito Legión Sudamericana creato per aiutare lo sviluppo professionale dei tennisti sudamericani.
Albo d'oro
Singolare
| Anno |
Campione |
Finalista |
Punteggio |
| 2025 | Román Andrés Burruchaga | Alex Barrena | 7–6(4), 6–3 |
| 2024 | Francisco Comesaña | Federico Coria | 1–6, 7–6(7), 6–4 |
| 2023 | Mariano Navone | Federico Coria | 2–6, 6–3, 6–4 |
| 2022 | Juan Manuel Cerúndolo | Camilo Ugo Carabelli | 6–4, 2–6, 7–5 |
| 2021 | Sebastián Báez | Thiago Monteiro | 6–4, 6–0 |
| 2020 | Non disputato |
| 2019 | Sumit Nagal | Facundo Bagnis | 6–4, 6–2 |
| 2018 | Pablo Andújar | Pedro Cachín | 6–3, 6–1 |
| 2017 | Nicolás Kicker | Horacio Zeballos | 6(5)–7, 6–0, 7–5 |
| 2016 | Renzo Olivo | Leonardo Mayer | 2–6, 7–6(3), 7–6(3) |
| 2015 | Kyle Edmund | Carlos Berlocq | 6–0, 6–4 |
| 2014 | Non disputato |
| 2013 | Pablo Cuevas | Facundo Argüello | 7–6(6), 2–6, 6–4 |
| 2012 | Diego Schwartzman | Guillaume Rufin | 6–1, 7–5 |
| 2011 | Carlos Berlocq | Gastão Elias | 6–1, 7–6(3) |
| 2010 | Diego Junqueira | Juan Pablo Brzezicki | 6–2, 6–1 |
Doppio
| Anno |
Campione |
Finalista |
Punteggio |
| 2025 | Guillermo Durán (3)
Mariano Kestelboim | Pedro Boscardin Dias
João Lucas Reis da Silva | 7–6(3), 6–1 |
| 2024 | Murkel Dellien
Facundo Mena | Felipe Meligeni Alves
Marcelo Zormann | 1–6, 6–2, [12–10] |
| 2023 | Diego Hidalgo
Cristian Rodríguez | Fernando Romboli
Marcelo Zormann | 6–3, 6–2 |
| 2022 | Guido Andreozzi (3)
Guillermo Durán (2) | Román Andrés Burruchaga
Facundo Díaz Acosta | 6–0, 7–5 |
| 2021 | Luciano Darderi
Juan Bautista Torres | Hernán Casanova
Santiago Fa Rodríguez Taverna | 7–6(5), 7–6(10) |
| 2020 | Non disputato |
| 2019 | Guido Andreozzi (2) Andrés Molteni | Hugo Dellien Federico Zeballos | 6(3)–7, 6–2, [10–1] |
| 2018 | Guido Andreozzi (1) Guillermo Durán (1) | Marcelo Demoliner Andrés Molteni | 6–4, 4–6, [10–3] |
| 2017 | Ariel Behar Fabiano de Paula | Máximo González Fabrício Neis | 7–6(3), 5–7, [10–8] |
| 2016 | Julio Peralta (2) Horacio Zeballos (3) | Sergio Galdós Fernando Romboli | 7–6(5), 7–6(1) |
| 2015 | Julio Peralta (1) Horacio Zeballos (2) | Guido Andreozzi Lukas Arnold Ker | 6–2, 7–5 |
| 2014 | Non disputato |
| 2013 | Máximo González
Diego Schwartzman | Rogério Dutra da Silva
André Ghem | 6–3, 7–5 |
| 2012 | Martín Alund
Horacio Zeballos (1) | Facundo Argüello
Agustín Velotti | 7–6(6), 6–2 |
| 2011 | Carlos Berlocq (2)
Eduardo Schwank | Marcel Felder
Jaroslav Pospíšil | 6(1)–7, 6–4, [10–7] |
| 2010 | Carlos Berlocq (1)
Brian Dabul | Andrés Molteni
Guido Pella | 7–6(4), 6–3 |