Il Surbiton Trophy è stato un torneo professionistico di tennis sull'erba, che faceva parte dell'ATP Challenger Tour maschile e dell'ITF Women's Circuit femminile. Si giocava annualmente al Surbiton Racket and Fitness Club nel sobborgo londinese di Surbiton nel Regno Unito dal 1997 fino al 2024.[1]
Nessun tennista è riuscito a vincere due titoli nel singolare maschile, mentre Kristina Brandi detiene il record nel femminile con tre trofei. Nel doppio Jim Thomas è davanti agli altri anch'egli con tre titoli, mentre nel femminile con due successi la coppia britannica Lorna Woodroffe e Julie Pullin condividono il primato insieme all'australiana Trudi Musgrave.
Storia
Nella prima edizione furono giocati solo i tornei femminili e l'anno dopo ebbero inizio quelli maschili. Nel 2009 il torneo fu sostituito dal Nottingham Trophy di Nottingham. Nel 2015 si è ricominciato a giocare a Surbiton, sia i tornei maschili che quelli femminili.
Era per tradizione il primo torneo stagionale sull'erba in preparazione di Wimbledon.
Albo d'oro
Singolare maschile
| Anno |
Campione |
Finalista |
Punteggio |
| 2024 | Lloyd Harris | Leandro Riedi | 7–6(8), 7–5 |
| 2023 | Andy Murray | Jurij Rodionov | 6–3, 6–2 |
| 2022 | Jordan Thompson | Denis Kudla | 7–5, 6–3 |
2021- 2020 |
Non disputato per la pandemia di COVID–19 |
| 2019 |
Daniel Evans |
Viktor Troicki |
6–2, 6–3 |
| 2018 |
Jérémy Chardy |
Alex de Minaur |
6–4, 4–6, 6–2 |
| 2017 |
Yūichi Sugita |
Jordan Thompson |
7–6(7), 7–6(8) |
| 2016 |
Lu Yen-hsun |
Marius Copil |
7–5, 7–6(11) |
| 2015 |
Matthew Ebden |
Denis Kudla |
6(4)–7, 6–4, 7–6(5) |
2014- 2009 |
Non disputato |
| 2008 |
Frank Dancevic |
Kevin Anderson |
4–6, 6–3, 7–6(4) |
| 2007 |
Jo-Wilfried Tsonga |
Ivo Karlović |
6–3, 7–6(4) |
| 2006 |
Mardy Fish |
Wesley Moodie |
6–2, 7–6(1) |
| 2005 |
Daniele Bracciali |
Ivo Karlović |
6(0)–7, 7–6(5), 7–6(4) |
| 2004 |
Karol Beck |
Wesley Moodie |
6–4, 6–4 |
| 2003 |
Wesley Moodie |
Alex Bogdanović |
6–4, 6(2)–7, 6–1 |
| 2002 |
Jeff Morrison |
Wesley Moodie |
7–6(4), 5–7, 7–6(4) |
| 2001 |
Taylor Dent |
Neville Godwin |
4–6, 7–6(3), 6–2 |
| 2000 |
Wayne Arthurs |
Laurence Tieleman |
4–6, 7–6(6), 6–4 |
| 1999 |
Sargis Sargsian |
Martin Damm |
7–6(9), 7–5 |
| 1998 |
Gianluca Pozzi |
Kevin Ullyett |
6–4, 6–3 |
Doppio maschile
| Anno |
Campioni |
Finalista |
Punteggio |
| 2024 | Julian Cash (2)
Robert Galloway | Nicolás Barrientos
Diego Hidalgo | 6–4, 6–4 |
| 2023 | Liam Broady
Jonny O'Mara (2) | Alexei Popyrin
Aleksandar Vukic | 6–4, 5–7, [10–8] |
| 2022 | Julian Cash (1)
Henry Patten | Oleksandr Nedovjesov
Aisam-ul-Haq Qureshi | 4–6, 6–3, [11–9] |
2021- 2020 |
Non disputato per la pandemia di COVID–19 |
| 2019 |
Marcel Granollers
Ben McLachlan |
Kwon Soon-woo
Ramkumar Ramanathan |
4–6, 6–3, [10–2] |
| 2018 |
Luke Bambridge
Jonny O'Mara (1) |
Ken Skupski
Neal Skupski |
7–6(11), 4–6, [10–7] |
| 2017 |
Marcus Daniell
Aisam-ul-Haq Qureshi |
Treat Conrad Huey
Denis Kudla |
6–3, 7–6(0) |
| 2016 |
Purav Raja Divij Sharan |
Ken Skupski Neal Skupski |
6–4, 7–6(3) |
| 2015 |
Ken Skupski Neal Skupski |
Marcus Daniell Marcelo Demoliner |
6–3, 6–4 |
2014- 2009 |
Non disputato |
| 2008 |
Arnaud Clément
Édouard Roger-Vasselin |
Harel Levy
Jim Thomas |
7–6(4), 6(3)–7, [10–7] |
| 2007 |
Alex Kuznetsov
Miša Zverev |
James Auckland
Stephen Huss |
2–6, 6–3, [10–6] |
| 2006 |
Jordan Kerr (2)
Jim Thomas (4) |
Wayne Arthurs
Chris Guccione |
6–2, 6–4 |
| 2005 |
Jordan Kerr (1)
Jim Thomas (3) |
Richard Barker
William Barker |
6–2, 6–4 |
| 2004 |
Nathan Healey
Jim Thomas (2) |
Alejandro Falla
Glenn Weiner |
6–3, 7–6(9) |
| 2003 |
Joshua Eagle
Andrew Kratzmann |
Jean-François Bachelot
Grégory Carraz |
6–3, 6–2 |
| 2002 |
André Sá
Jim Thomas (1) |
David Adams
Joshua Eagle |
7–5, 2–6, 6–3 |
| 2001 |
David Adams
Ben Ellwood |
Jeff Coetzee
Marcos Ondruska |
7–6(5), 6–4 |
| 2000 |
Jeff Coetzee
Marcos Ondruska |
Jared Palmer
Jonathan Stark |
7–6(3), 7–6(6) |
| 1999 |
Scott Draper
Todd Woodbridge |
Justin Gimelstob
Scott Humphries |
Walkover |
| 1998 |
Sandon Stolle
Peter Tramacchi |
Mark Merklein
Michael Sell |
4–6, 7–6(3), 6–4 |
Singolare femminile
| Anno |
Campionessa |
Finalista |
Punteggio |
| 2024 |
Alison Van Uytvanck (2) |
Tatjana Maria |
6(5)–7, 6–1, 6–2 |
| 2023 |
Yanina Wickmayer |
Katie Swan |
2–6, 6–4, 7–6(1) |
| 2022 |
Alison Van Uytvanck (1) |
Arina Rodionova |
7–6(3), 6–2 |
2021- 2020 |
Non disputato per la pandemia di COVID–19 |
| 2019 |
Alison Riske (2) |
Magdaléna Rybáriková |
6(5)–7, 6–2, 6–2 |
| 2018 |
Alison Riske (1) |
Conny Perrin |
6–2, 6–4 |
| 2017 |
Magdaléna Rybáriková |
Heather Watson |
6–4, 7–5 |
| 2016 |
Marina Melnikova |
Stéphanie Foretz |
6–3, 7–6(6) |
| 2015 |
Vitalia Diatchenko |
Naomi Ōsaka |
7–6(5), 6–0 |
2014- 2009 |
Non disputato |
| 2008 |
Marina Eraković |
Anne Keothavong |
6–4, 6–2 |
| 2007 |
Brenda Schultz-McCarthy |
Ayumi Morita |
4–6, 6–4, 7–6(5) |
| 2006 |
Kristina Brandi (3) |
Laura Granville |
7–5, 6–0 |
| 2005 |
Kristina Brandi (2) |
Laura Granville |
6–3, 6–1 |
| 2004 |
Akiko Morigami |
Anna Chakvetadze |
6–4, 1–6, 6–1 |
| 2003 |
Kristina Brandi (1) |
Cho Yoon-jeong |
6–1, 6–3 |
| 2002 |
Janet Lee |
Laura Granville |
4–6, 6–4, 6–4 |
| 2001 |
Rika Fujiwara |
Kristina Brandi |
6–3, 6–3 |
| 2000 |
Louise Latimer |
Tamarine Tanasugarn |
7–5, 6–3 |
| 1999 |
Tamarine Tanasugarn (2) |
Surina de Beer | 6–4, 5–7, 6–2 |
| 1998 |
Amélie Cocheteux |
Seda Noorlander |
6–2, 6–4 |
| 1997 |
Tamarine Tanasugarn (1) |
Aleksandra Olsza |
5–7, 7–6, 5–0 rit. |
Doppio femminile
| Anno |
Campionesse |
Finaliste |
Punteggio |
| 2024 |
Emina Bektas Aleksandra Krunić |
Sarah Beth Grey Tara Moore |
6–1, 6–1 |
| 2023 |
Sophie Chang Yanina Wickmayer |
Alicia Barnett Olivia Nicholls |
6–4, 6–1 |
| 2022 |
Ingrid Neel Rosalie van der Hoek |
Fernanda Contreras Gómez Catherine Harrison |
6–3, 6–3 |
2021- 2020 |
Non disputato per la pandemia di COVID–19 |
| 2019 |
Jennifer Brady Caroline Dolehide |
Heather Watson Yanina Wickmayer |
6–3, 6–4 |
| 2018 |
Jessica Moore Ellen Perez |
Arina Rodionova Yanina Wickmayer |
4–6, 7–5, [10–3] |
| 2017 |
Monique Adamczak Storm Sanders |
Chang Kai-chen Marina Eraković |
7–5, 6–4 |
| 2016 |
Sanaz Marand Melanie Oudin |
Robin Anderson Alison Bai |
6–4, 7–5 |
| 2015 |
Lyudmyla Kichenok Xenia Knoll |
Tara Moore Nicola Slater |
7–6(6), 6–3 |
2014- 2009 |
Non disputato |
| 2008 |
Julie Ditty Abigail Spears |
Sarah Borwell Elizabeth Thomas |
7–6(2), 6–2 |
| 2007 |
Karen Paterson Melanie South |
Elena Baltacha Naomi Cavaday |
6–1, 6–4 |
| 2006 |
Casey Dellacqua Trudi Musgrave (2) |
Hsieh Su-wei Tamarine Tanasugarn |
6–3, 6–3 |
| 2005 |
Rika Fujiwara Saori Obata |
Jennifer Hopkins Mashona Washington |
4–6, 6–4, 6–2 |
| 2004 |
Leanne Baker Nicole Sewell |
Surina de Beer Karen Nugent |
2–6, 7–5, 7–6(6) |
| 2003 |
Shinobu Asagoe Nana Miyagi |
Bethanie Mattek Lilia Osterloh |
7–6(11), 3–6, 6–4 |
| 2002 |
Julie Pullin (2) Lorna Woodroffe (2) |
Esmé de Villiers Irina Selyutina |
6–2, 6–2 |
| 2001 |
Julie Pullin (1) Lorna Woodroffe (1) |
Kim Grant Lilia Osterloh |
7–6(3), 7–5 |
| 2000 |
Trudi Musgrave (1) Bryanne Stewart |
Caroline Dhenin Francesca Lubiani |
3–6, 6–3, 6–1 |
| 1999 |
|
Finale non disputata |
| 1998 |
Torneo femminile di doppio non disputato |
| 1997 | Catherine Barclay Kerry-Anne Guse | Debbie Graham Kristine Kunce | 3–6, 6–4, 7–6 |