پیتالخورا
| غارهای پیتالخورا | |
|---|---|
![]() نمایی از غارهای پیتالخورا | |
![]() | |
| مختصات | ۲۰°۱۸′۴۹″شمالی ۷۴°۵۹′۳۹″شرقی / ۲۰٫۳۱۳۴۷۳°شمالی ۷۴٫۹۹۴۲۲۸°شرقی |
| زمینشناسی | بازالت |
غارهای پیتالخورا(به انگلیسی: Pitalkhora) ، در رشتهکوه ساتمالا از نقاط غربی رشتهکوههای «گهات غربی» در ایالت مهاراشترا، هند، یک مجموعهٔ باستانی بودایی هستند که شامل ۱۴ بنای سنگتراشیدهاند و به سدهٔ سوم پیش از میلاد بازمیگردند؛ بنابراین از نخستین نمونههای معماری سنگتراشی در هند به شمار میروند. این محل حدود ۴۰ کیلومتر تا الورا فاصله دارد و برای رسیدن به آن باید از یک راهپلهٔ بتنی پرشیب به پایین رفت که از کنار یک آبشار در کنار غارها میگذرد. [۱]
توضیحات
این غارها در انواعی از سنگ بازالت کنده شدهاند، اما برخی از غارها فروریخته و آسیبدیدهاند. از میان ۱۴ غار، چهار عدد چایتیا (یکی حاوی استوپاهای یادمانی، یکی اپسیدال و تکسلولی) هستند و بقیه ویهاراها میباشند. همهٔ غارها متعلق به دورهٔ مدارس اولیهٔ بوداییاند، اما نقاشیهای نسبتاً خوب حفظشده متعلق به دورهٔ مهایانه هستند. غارها در دو گروه قرار گرفتهاند: گروهی شامل ۱۰ غار و گروهی دیگر شامل چهار غار. بر این باورند که پیتالخورا میتواند با «پتریکالا»ی بطلمیوس و همچنین «پیتانگالیا»ی مأمورِه (Mahamayuri)، یک وقایعنگاری بودایی، همسانسازی شود. سنگنوشتهها مربوط به حدود ۲۵۰ پیش از میلاد تا قرنهای ۳ و ۴ میلادی هستند. [۱]
در این مکان مجسمههایی از فیلها دیده میشود؛ همچنین دو مجسمهٔ سرباز وجود دارد که یکی از آنها سالم مانده، یک نماد آسیبدیدهٔ گاجا لاکشمی و یک سامانهٔ باستانی جمعآوری آب باران نیز مشاهده شده است. [۱] این غارها در کمک به تعیین توالی زمانی ساخت غارها در منطقهٔ آجانتا–الورا اهمیت داشتهاند.
بعضی از غارها.
سلولهای ویهارای بازسازیشده.
مجسمه دوارهاپاله در حال محافظت از غار.
ردیفی از مجسمههای شکسته فیلها.
گاهشمار تالار چایتیا (غار ۳)
تالار چایتیا، غار شمارهٔ ۳ در پیتالخورا، نشانگر نقطهای مهم در سیر تحول طراحی تالارهای چایتیا در غرب هند است. بر این باورند که ترتیب زمانی این غارهای اولیهٔ چایتیا به این صورت بوده است: نخست، در سدهٔ نخست پیش از میلاد، غار شمارهٔ ۹ در مجموعهٔ غارهای کندیوِیت و سپس غار شمارهٔ ۱۲ در مجموعهٔ غارهای بهاجا که هر دو پیش از غار شمارهٔ ۱۰ آجانتا ساخته شدهاند. پس از غار شمارهٔ ۱۰ آجانتا، به ترتیب زمانی: غار شمارهٔ ۳ پیتالخورا، غار شمارهٔ ۱ کندانا، غار شمارهٔ ۹ آجانتا (که با طراحیهای پرآرایهتر خود احتمالاً حدود یک سده بعدتر ساخته شده است)، سپس غار شمارهٔ ۱۸ ناسیک و غار شمارهٔ ۷ بدسه قرار دارند؛ و این روند سرانجام با «کمال نهایی» در تالار بزرگ چایتیا در غارهای کارلا به اوج خود میرسد. [۲]
نمای جانبی از تالار چایتیا.
غار ۳، تالار چایتیا ، نمای روبرو.
ردیفهایی از ستونهای نقاشیشده.
نقاشیهای باستانی (دوره مهایانه ).
منابع
- 1 2 3 Pitalkhora Caves بایگانیشده در ۲۳ مه ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine at Archaeological Survey of India.
- ↑ Le, Huu Phuoc (2010). Buddhist Architecture (in English). Grafikol. p. 108. ISBN 9780984404308.
مطالعه بیشتر
- Brancaccio, Pia (2014). "Cave Architecture of India". Encyclopaedia of the History of Science, Technology, and Medicine in Non-Western Cultures. pp. 1–9. doi:10.1007/978-94-007-3934-5_9848-1. ISBN 978-94-007-3934-5.
پیوندهای خارجی
- پیتالخورا، محوطه باستانی ، دانشنامه بریتانیکا
- غارهای پیتالخورا در سازمان باستانشناسی هند
- پیتالخورا یاکشا: سانکارین؟ MS Mate (1966)
- معبدهای روپسترهای پیتالخورا در ایند ، اس اوئدا (1978)
- جاذبههای گردشگری بخش اورنگآباد، مهاراشترا
- میراث جهانی در هند
- غارهای مهاراشترا
- تاریخ مهاراشترا
- نقاشی هند


.svg.png)