Álvaro Enrigue

Álvaro Enrigue

Álvaro Enrigue na Hay Festival w 2016 roku.
Imię i nazwisko	Álvaro Enrigue Soler
Data i miejsce urodzenia	6 sierpnia 1969 Guadalajara, Meksyk
Narodowość	meksykańska
Język	hiszpański
Dziedzina sztuki	literatura

Álvaro Enrigue (ur. 6 sierpnia 1969) – meksykański pisarz, eseista i wykładowca akademicki. Jest autorem sześciu powieści, trzech zbiorów opowiadań i jednego zbioru esejów.

Syn prawnika z Jalisco i chemiczki, jest najmłodszym z czterech braci. Wkrótce po jego narodzinach rodzina przeniosła się do miasta Meksyk, ze względu na pracę ojca^[1].

Studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie Iberoamerykańskim w Meksyku, gdzie później został wykładowcą literatury. W młodości rozpoczął karierę jako redaktor i felietonista w różnych czasopismach kulturalnych, w tym w Vuelcie, założonym i kierowanym przez Octavio Paza, oraz w Letras Libres. Później był redaktorem w Fondo de Cultura Económica (FCE) oraz w Sekretariacie Kultury (wówczas znanym jako CONACULTA), agencji rządowej odpowiedzialnej za publiczny sektor kultury^[1].

W 1996 roku, w wieku 27 lat, Enrigue otrzymał prestiżową Nagrodę im. Joaquína Mortiza za swoją debiutancką powieść La muerte de un instalador. Następnie opublikował Vidas perpendiculares i Hipotermia, wydane przez wydawnictwo Gallimard.

W 2013 roku jego powieść Muerte súbita została ogłoszona zwycięzcą 31. edycji Premio Herralde, hiszpańskiej nagrody literackiej przyznawanej przez wydawnictwo Anagrama^[2]. Oprócz pracy pisarskiej Enrigue jest wykładowcą języków i literatur romańskich na Uniwersytecie Hofstra. Posiada doktorat z literatury latynoamerykańskiej, który uzyskał na Uniwersytecie Maryland w College Park^[3].

• 1996 – La muerte de un instalador
• 1998 – Virtudes capitales
• 2002 – El cementerio de sillas
• 2006 – Hipotermia
• 2008 – Vidas perpendculares
• 2011 – Decencia
• 2013 – Muerte subita
• 2013 – Un samurái ve el amanecer en Acapulco
• 2018 – Ahora me rindo y eso es todo
• 2022 – Tu sueño imperios han sido