Émile Brumpt

Émile Brumpt
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

10 marca 1877
Paryż

Data i miejsce śmierci

8 lipca 1951
Paryż

Zawód, zajęcie

parazytolog

Alexandre Joseph Émile Brumpt (ur. 10 marca 1877 w Paryżu, zm. 8 lipca 1951 tamże) – francuski parazytolog, także entomolog i mykolog.

Życie i praca naukowa

W 1901 roku ukończył studia biologiczne w Paryżu, a w 1906 uzyskał tytuł doktora medycyny. W 1919 roku objął stanowisko wykładowcy parazytologii na Faculté de Médecine de Paris, które piastował do 1948 roku. Dużą część swojej kariery poświęcił badaniom w Afryce i Ameryce Łacińskiej[1].

Brumpt wprowadził do badań parazytologicznych technikę zwaną ksenodiagnozą. W 1935 roku opisał Plasmodium gallinaceum, ptasiego pasożyta wywołującego malarię, który zakaża kury i inne ptactwo domowe[2]. Prowadził również ważne badania z udziałem afrykańskiej muchy tse-tse (Glossina palpalis), która jest przenosicielem śpiączki afrykańskiej. Ponadto prowadził szeroko zakrojone badania nad chorobami: schistosomatozą, chorobą Chagasa, ślepotą rzeczną i leiszmaniozą[1]. Opisał Blastocystis hominis i Entamoeba dispar. Ten ostatni gatunek pomógł wyjaśnić, dlaczego większość osób, u których stwierdzono zakażenie pełzakiem czerwonki, nie wykazywała objawów choroby. Jednak ze względu na brak różnic morfologicznych między tymi dwoma gatunkami, jego propozycja była w dużej mierze ignorowana przez ponad 50 lat, zanim została potwierdzona za pomocą technik molekularnych[3]. Zajmował się także grzybami pasożytniczymi powodującymi grzybice, m.in. gatunkiem Madurella mycetomatis[4] wywołującym grzybicę o nazwie stopa madurska[5].

Najbardziej znanym dziełem Brumpta jest „Précis de Parasitologie”, które ukazało się w sześciu wydaniach w latach 1910–1949. Był autorem wielu prac naukowych, w tym kilku na temat komara widliszka i jego związku z malarią. W 1922 roku był prezesem Société zoologique de France. Wraz z Maurice’em Neveu-Lemaire’em i Maurice’em Langeronem założył w 1923 roku czasopismo parazytologiczne „Annales de Parasitologie Humaine et Comparée”, obecnie wydawane pod nazwą „Parasite”[1].

Przy nazwach naukowych utworzonych przez niego taksonów standardowo dodawane jest jego nazwisko Brumpt[6] (zobacz: lista skrótów nazwisk botaników i mykologów). W uznaniu jego zasług jego nazwiskiem nazwano ponad 30 gatunków grzybów i dwa rodzaje: Ellisembia i Maryinellisia[1]. Przy nazwach naukowych utworzonych przez niego taksonów standardowo dodawane jest jej nazwisko Brumpt[6] (zobacz: lista skrótów nazwisk botaników i mykologów). Wiele gatunków pasożytów nosi jego imię, w tym Plasmodium brumpti i Xenocoeloma brumpti. Na jego cześć nazwano również rodzaj Brumptomyia z rodziny ćmiankowatych (Phlebotominae), oraz gatunek komara korsykańskiego (Culex brumpti)[1].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 L.E. Hackett, Emile Brumpt 1877-1951, „The Journal of Parasitology”, 38 (3), 1952, s. 271–273, JSTOR: 3274045 [dostęp 2025-08-24].
  2. ↑ Plasmodium Gallinaceum, Urbana, Illinois: Department of Pathobiology, College of Veterinary Medicine, University of Illinois [dostęp 2025-08-24].
  3. ↑ C. Clark, C. Graham, Entamoeba dispar, an organism reborn, „Transactions of the Royal Society of Tropical Medicine and Hygiene”, 92 (4), 1998, s. 361–364, DOI: 10.1016/S0035-9203(98)91049-5, ISSN 0035-9203, PMID: 9850382.
  4. ↑ Index Fungorum [online] [dostęp 2025-08-24] (ang.).
  5. ↑ Eugeniusz Baran (red.), Zarys mikologii lekarskiej, Wrocław: Wydawnictwo Volumed, 1998, ISBN 83-85864-17-9.
  6. 1 2 Index Fungorum (wyszukiwarka autorów) [online] [dostęp 2025-08-24] (ang.).