Łucja Biel

Łucja Biel
Państwo działania

 Polska

Data urodzenia

1974

profesor nauk humanistycznych
Specjalność: językoznawstwo, translatoryka, przekładoznawstwo, językoznawstwo korpusowe, językoznawstwo stosowane, teoria tłumaczenia
Alma Mater

Uniwersytet Jagielloński

Doktorat

17 czerwca 2004 – językoznawstwo
promotor: Roman Kalisz

Habilitacja

20 stycznia 2015 – językoznawstwo
Uniwersytet Warszawski

Profesura

31 grudnia 2025[1]

Wykładowczyni
Instytut

Lingwistyki Stosowanej UW

Zakład

Badań nad Dyskursem

Stanowisko

profesor uczelni
Kierowniczka Pracowni Badań Korpusowych

Okres zatrudn.

od 2013

Odznaczenia
Brązowy Krzyż Zasługi

Łucja Małgorzata Biel (ur. 1974[2]) – polska językoznawczyni specjalizująca się w badaniach korpusowych i tłumaczeniach specjalistycznych z zakresu prawa unijnego, profesor nauk humanistycznych, wykładowczyni w Instytucie Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego.

Życiorys

Wykształcenie

W 1998 ukończyła filologię angielską (specjalizacja przekładoznawcza) na Uniwersytecie Jagiellońskim (promotorka: Elżbieta Tabakowska). W 2004 pod kierunkiem Romana Kalisza obroniła z wyróżnieniem na Uniwersytecie Gdańskim doktorat w zakresie językoznawstwa nt. Distance in English and Polish. W 2015 habilitowała się w dyscyplinie językoznawstwa na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie pracy Badanie dopasowania tekstowego przekładu prawa unijnego i europeizacji polskiego języka prawnego[3]. W 2025 uzyskała tytuł profesora nauk humanistycznych w dyscyplinie językoznawstwo[1].

Odbyła także studia podyplomowe Introduction to English Law and the Law of the European Union (University of Cambridge, 2005–07), School of American Law (Chicago-Kent College of Law, UG, 2004–2005), Studium Zarządzania i Biznesu (UJ, 1997–1998)[4].

W 2004 została tłumaczką przysięgłą języka angielskiego[5].

Praca zawodowa

W latach 2004–2013 pracowała w Katedrze Translatoryki Instytutu Anglistyki i Amerykanistyki UG, gdzie m.in. współzakładała specjalność translatoryczną oraz była wicedyrektorką ds. studenckich (2005–2008) i członkinią Rady Instytutu (2009–2012). Wykładowczyni wizytująca na City University London (2009–2014).

Od 2013 pracuje jako adiunktka, a następnie profesor uczelni w Instytucie Lingwistyki Stosowanej UW, gdzie kieruje Zespołem Badawczym EUMultiLingua. Pełniła także funkcje wicedyrektorki ds. współpracy z zagranicą i organizacji (2014–16), p.o. dyrektorki ILS (2016), kierowniczki Pracowni Badań Korpusowych, członkini Rady Dyscypliny Językoznawstwo, Rady Naukowej ILS, Rady Wydziału WLS[4]. W 2020 została profesorem uczelni.

Sekretarz generalna European Society for Translation Studies[6] (2013–2019), redaktorka naczelna The Journal of Specialised Translation[7].

W latach 2013–2017 była ekspertką w Polskim Komitecie Normalizacyjnym[4].

Odznaczenia i wyróżnienia

W 2017 została odznaczona Brązowym Krzyżem Zasługi w uznaniu „zasług w działalności na rzecz podnoszenia kwalifikacji tłumaczy przysięgłych i specjalistycznych”[8]. W 2022 r. otrzymała nagrodę Laur Tłumacza od Polskiego Towarzystwa Tłumaczy Przysięgłych i Specjalistycznych TEPIS w kategorii osoba zasłużona dla środowiska tłumaczy przysięgłych i specjalistycznych[9].

Wyróżniona nagrodami rektorów Uniwersytetu Warszawskiego (2017), Uniwersytetu Łódzkiego (2015), Uniwersytetu Gdańskiego (2011).

Wybrane publikacje

  • Lost in the Eurofog: The Textual Fit of Translated Law, Frankfurt am Main: Peter Lang Edition, 2014.
  • Quality aspects in institutional translation [red. Tomáš Svoboda, Łucja Biel, Krzysztof Łoboda], Berlin: Language Science Press, 2017.[10]
  • Language and Law. The Role of Language and Translation in EU Competition Law [red. Silvia Marino, Łucja Biel, Martina Bajčić, Vilelmini Sosoni], Cham: Springer, 2018.[11]
  • Research Methods in Legal Translation and Interpreting. Crossing Methodological Boundaries [red. Łucja Biel, Jan Engberg, M. Rosario Martín Ruano, Vilelmini Sosoni], Londyn: Routledge, 2019.[12]
  • Institutional Translator Training [ red. Tomáš Svoboda, Łucja Biel, Vilelmini Sosoni], London: Routledge, 2022.[13]
  • Handbook of Terminology. Vol. 3. Legal Terminology [red. Łucja Biel, Hendrik Kockaert], Amsterdam/Philadelphia: John Benjamins, 2023.[14]

Przypisy

  1. 1 2 M.P. z 2026 r. poz. 102 (ISAP)
  2. ↑ Lost in the Eurofog : the textual fit of translated law in SearchWorks catalog [online], searchworks.stanford.edu [dostęp 2018-12-03] (ang.).
  3. ↑ Dr hab. Łucja Małgorzata Biel, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2018-12-03].
  4. 1 2 3 dr hab. Łucja Biel - Instytut Lingwistyki Stosowanej UW, „Instytut Lingwistyki Stosowanej UW” [dostęp 2018-12-03] (pol.).
  5. ↑ Lista tłumaczy przysięgłych / Tłumacze przysięgli / Rejestry i ewidencje / Biuletyn Informacji Publicznej [online], bip.ms.gov.pl [dostęp 2020-01-01].
  6. ↑ European Society for Translation Studies [online], www.est-translationstudies.org [dostęp 2018-12-03] [zarchiwizowane z adresu 2018-12-09].
  7. ↑ Editorial board [online], www.jostrans.org [dostęp 2018-12-03].
  8. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 września 2017 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2017 r. poz. 1105 (ISAP)).
  9. ↑ ILS, Nagroda Laur Tłumacza Towarzystwa TEPIS dla prof. Anny Jopek-Bosiackiej i prof. Łucji Biel [online], Instytut Lingwistyki Stosowanej, 25 października 2022 [dostęp 2024-01-09] (pol.).
  10. ↑ Quality aspects in institutional translation [online], langsci-press.org [dostęp 2019-05-05] (ang.).
  11. ↑ Silvia Marino i inni red., Language and Law: The Role of Language and Translation in EU Competition Law, Springer International Publishing, 2018, ISBN 978-3-319-90904-2 [dostęp 2019-05-05] (ang.).
  12. ↑ Research Methods in Legal Translation and Interpreting: Crossing Methodological Boundaries, 1st Edition (Hardback) - Routledge [online], Routledge.com [dostęp 2019-05-05] (ang.).
  13. ↑ Institutional Translator Training [online], Routledge & CRC Press [dostęp 2024-01-09] (ang.).
  14. ↑ Łucja Biel, Hendrik Kockaert (red.), Handbook of Terminology. Vol.3. Legal Terminology., John Benjamins Publishing Company, 2023, ISBN 978-90-272-1426-3 [dostęp 2024-01-09] (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.