Łukasz Albrecht

Łukasz Karol Albrecht (ur. 5 września 1980 w Łodzi) – polski chemik, chemik i nauczyciel akademicki, profesor nauk ścisłych i przyrodniczych. Specjalizuje się w katalizie asymetrycznej oraz w syntezie i wykorzystaniu katalizatorów organicznych o ściśle zdefiniowanej budowie przestrzennej^[1]. Zawodowo związany z Politechniką Łódzką, od 2020 pełni funkcję prorektora tej uczelni do spraw nauki^[2]. Jest także dyrektorem Instytutu Chemii Organicznej Politechniki Łódzkiej^[3].

W 2004 ukończył studia magisterskie w zakresie chemii związków biologicznie ważnych, realizowane w ramach indywidualnego toku studiów. W 2009 obronił z wyróżnieniem rozprawę doktorską, uzyskując stopień doktora nauk chemicznych^[4]. Za rozprawę otrzymał Nagrodę Prezesa Rady Ministrów^[5], a w 2010 – Nagrodę Sigma-Aldrich i Polskiego Towarzystwa Chemicznego^[2].

Po uzyskaniu stopnia doktora został stypendystą programu KOLUMB Fundacji na rzecz Nauki Polskiej. Następnie odbył ponad trzyletni staż podoktorski na Uniwersytecie w Aarhus w Danii^[2].

W 2015 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk chemicznych^[4], a w 2019 otrzymał tytuł profesora nauk ścisłych i przyrodniczych^[6].

W kadencji 2019–2022 był członkiem Rady Naukowej Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych PAN w Łodzi.

W 2020 objął funkcję prorektora Politechniki Łódzkiej do spraw nauki. Funkcję tę pełni również w kadencji 2024–2028^[2][7].

Kieruje Zespołem Katalizy Asymetrycznej w Instytucie Chemii Organicznej Politechniki Łódzkiej^[8]. Badania zespołu koncentrują się na stereokontrolowanej syntezie związków organicznych, organokatalizie oraz mechanizmach reakcji katalitycznych^[8].

Był kierownikiem projektów badawczych finansowanych przez Narodowe Centrum Nauki w ramach programów OPUS^[9][10], SONATA BIS^[11] i SHENG^[12], Fundację na rzecz Nauki Polskiej w ramach programu HOMING PLUS oraz Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w ramach programu LIDER^[13].

Wspólnie z Anną Albrecht i Lucą Dell’Amico współredagował dwutomowe opracowanie ''Asymmetric Organocatalysis: New Strategies, Catalysts, and Opportunities'', opublikowane przez Wiley-VCH^[14].

W 2024 został wybrany wiceprzewodniczącym Komitetu Chemii Polskiej Akademii Nauk na kadencję 2024–2028^[15][16].

Pełni funkcję wiceprzewodniczącego Kolegium Prorektorów do spraw Nauki i Rozwoju publicznych wyższych szkół technicznych^[17].

W 2024 został powołany w skład rady nadzorczej EIT Health InnoStars, w której reprezentuje polskich partnerów EIT Health^[18][19].

Na lata 2026–2027 został wybrany narodowym przedstawicielem Polski w Dywizji Chemii Organicznej i Biomolekularnej Międzynarodowej Unii Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC)^[20][21].

• 2010 – Nagroda Prezesa Rady Ministrów za najlepszą rozprawę doktorską za rok 2009^[22]
• 2010 – Nagroda Polskiego Towarzystwa Chemicznego i firmy Sigma-Aldrich za najlepszą rozprawę doktorską w dziedzinie chemii organicznej za rok 2009^[23]
• 2014 – finalista XIV edycji Nagród Naukowych „Polityki”^[24]
• 2014 – Nagroda Naukowa im. Profesora Mieczysława Mąkoszy^[25]
• 2016 – Medal Młodego Uczonego Politechniki Warszawskiej^[26]
• 2016 – Nagroda Naukowa im. Włodzimierza Kołosa Wydziału III Polskiej Akademii Nauk^[27]
• 2022 – Medal im. Stanisława Kostaneckiego Polskiego Towarzystwa Chemicznego^[23][28]