Ślimakojad czerwonooki
| Rostrhamus sociabilis[1] | |||
| (Vieillot, 1817) | |||
![]() Samica | |||
![]() Samiec | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
ślimakojad czerwonooki | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Podgatunki | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4] | |||
![]() | |||
| Zasięg występowania | |||
![]() występuje przez cały rok tylko w sezonie lęgowym | |||
Ślimakojad czerwonooki[5] (Rostrhamus sociabilis) – gatunek średniego, drapieżnego ptaka z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae). Jedyny przedstawiciel rodzaju Rostrhamus[5][6]. Wyspowo zasiedla bagna Everglades na Florydzie, Kubę, Meksyk, Amerykę Centralną oraz Amerykę Południową – głównie na wschód od Andów aż po północną Argentynę.
Podgatunki i zasięg występowania
Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) wyróżnia 4 podgatunki Rostrhamus sociabilis[6]:
- R. sociabilis plumbeus – Floryda.
- R. sociabilis levis – Kuba.
- R. sociabilis major – wschodni Meksyk, Gwatemala, Belize i północno-zachodni Honduras.
- R. sociabilis sociabilis – południowa Nikaragua do północnej Argentyny.
Część autorów nie uznaje podgatunku levis i populację z Kuby zalicza do plumbeus[3][7].
Morfologia
- Charakterystyka
- Występuje wyraźny dymorfizm płciowy w upierzeniu. Samiec jest niemalże cały szary. Ma czerwone okolice dzioba, żółtą woskówkę i długi, szary, mocno zagięty dziób. Lotki nieco ciemniejsze. Białe pokrywy ogonowe oraz sam ogon. Czarny pasek końcowy, nie do końca czarny; na końcu pozostaje nieco białego. Czerwonawe nogi. Samica cała brunatna, sprawiając wrażenie łuskowanej. Brudnobiały brzuch z grubym, brunatnym kreskowaniem. Białe pokrywy podogonowe, nogi nieco jaśniejsze. Brak czerwonej skóry przy dziobie. U obu płci czerwone oczy. Młode podobne do samic, ale z brązowymi oczami.
- Wymiary
- długość ciała: 41–46 cm
- rozpiętość skrzydeł: 114 cm
- masa ciała: 369–379 g
Ekologia i zachowanie
- Biotop
- Występuje na nizinnych słodkowodnych bagnach, nad jeziorami i stawami, na mokradłach, polach ryżowych, zalanych polach uprawnych i rowach przydrożnych[8].
- Zachowanie
- Razem nocuje i żeruje, ogólnie chętnie przebywa w grupkach. W trakcie toków wydaje buczące odgłosy.
- Pożywienie
- Zazwyczaj słodkowodne ślimaki, głównie z rodzajów Pomacea i Ampullaria, które wyciąga z muszli za pomocą swego silnie zakrzywionego dzioba[8]. Jeżeli ich nie ma, zjada kraby oraz myszy.
- Lęgi
- 1–3 lęgów. Termin gniazdowania zmienia się wraz z szerokością geograficzną. Gniazda w luźnych koloniach, gniazdo z patyków umieszczone w trzcinowiskach. Zazwyczaj swoje 2–4 jaj inkubuje przez 26–28 dni. Młode potrafią latać po 40–49 dniach, lecz mogą wcześniej opuścić gniazdo.
Status zagrożenia
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje ślimakojada czerwonookiego za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2019 roku organizacja Partners in Flight szacowała liczebność światowej populacji na około 2 miliony osobników, a jej trend oceniła jako stabilny[4]. Na Florydzie zagrożony wyginięciem[9].
Przypisy
- ↑ Rostrhamus sociabilis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ Rostrhamus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2011-01-09] (ang.).
- 1 2 Snail Kite (Rostrhamus sociabilis). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-17)]. (ang.).
- 1 2 BirdLife International, Rostrhamus sociabilis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2020, wersja 2025-2 [dostęp 2026-01-09] (ang.).
- 1 2 Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Accipitrini Vigors, 1824 (wersja: 2025-04-19). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-01-09].
- 1 2 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Hoatzin, New World vultures, Secretarybird, raptors. IOC World Bird List (v15.1). [dostęp 2026-01-09]. (ang.).
- ↑ Reichert, B.E., C.E. Cattau, R.J. Fletcher, Jr., P.W. Sykes Jr., J.A. Rodgers Jr. & R.E. Bennetts: Snail Kite (Rostrhamus sociabilis), version 1.0. [w:] Birds of the World (red. A.F. Poole) [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020. [dostęp 2026-01-09]. (ang.).

- 1 2 Species account: Snail Kite Rostrhamus sociabilis. [w:] Global Raptor Information Network [on-line]. The Peregrine Fund, 2010-11-07. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-01-25)]. (ang.).
- ↑ Snail Kite, [w:] All About Birds [online], Cornell Lab of Ornithology. Cornell University [dostęp 2026-01-09] (ang.).
Bibliografia
- D. Chandler, D. Couzens, E. Dunn, J. Elphic, R. Hume i inni: Fakty o zwierzętach świata: Ptaki. MULTICO, 2008. ISBN 978-83-7073-583-8.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).



