Święty Markulf
 Figurka przedstawiająca wizerunek św. Markulfa. | |
| Data i miejsce urodzenia |
ok. 490 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Czczony przez | |
| Wspomnienie | |
Święty Markulf (ur. ok. 490 w Bayeux, zm. 1 maja 558 w Îles Saint-Marcouf) – święty katolicki, opat, eremita.
Był pustelnikiem w Bretanii, a następnie pierwszym opatem klasztoru benedyktynów w Nanteuil.
Jego wspomnienie w Kościele katolickim obchodzone jest w dzienną rocznicę śmierci.
Leczenie skrofułów
W średniowieczu i wczesnej nowożytności świętemu przypisywano moc leczenia skrofułów - gruźlicznego owrzodzenia węzłów chłonnych. Moc tę tradycyjnie przypisywano także królom Francji. Od XIV do XVII w. kult świętego został włączony we francuski rytuał królewski leczenia skrofulików. Począwszy od Ludwika XIV monarchowie odwoływali się do mocy świętego[1].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Marc Bloch, Królowie cudotwórcy: Studium na temat nadprzyrodzonego charakteru przypisywanego władzy królewskiej zwłaszcza we Francji i w Anglii, Warszawa: Volumen, Bellona, 1998, s. 227-249.
Bibliografia
- Święci na każdy dzień. T. III: Maj. Kielce: Wydawnictwo Jedność, 2009, s. 12. ISBN 978-83-7558-295-6.