Święty Pambo
| święty mnich | |
 | |
| Data urodzenia |
ok. 304 |
|---|---|
| Data śmierci |
ok. 375 |
| Czczony przez | |
| Wspomnienie |
18 lipca (kalendarz juliański) |
Pambo (ur. ok. 304[1.1], zm. ok. 375[1.2]) – mnich żyjący w IV w. na Pustyni Nitryjskiej, jeden z Ojców pustyni.
Według niektórych opowieści Pambo był analfabetą, co nie przeszkodziło mu przyjąć przed 340 święceń kapłańskich[1.3]. Jego cnotliwe życie było przedmiotem pochwał Antoniego Wielkiego i Pimena Wielkiego[2]. Uczniami Pambo byli mnisi Eutymiusz, Euzebiusz, Ammoniusz oraz Dioskur, późniejszy biskup Hermopolis[2]
Pambo zmarł po 374. Według legendy na krótko przed śmiercią spotkał się z Melanią Rzymską, która przekazała mu dar - 300 funtów srebra. Gdy mnich nie ocenił nawet wartości wręczonego daru, kobieta oburzona sama powiedziała, jak cenne kosztowności przyniosła. Pambo pouczył ją, iż Bóg sam zna wartość darów[1.2]. Następnie nakazał rozdać srebro ubogim klasztorom[2].
Przypisy
- Derwas James Chitty, A pustynia stała się miastem... Wprowadzenie do dziejów monastycyzmu w Egipcie i Palestynie pod panowaniem chrześcijańskim, Teresa Lubowiecka (tłum.), Tomasz Michał Gronowski (red.), Rafał Kosiński (red.), Kraków: Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, 2008, ISBN 978-83-7354-191-7, ISBN 978-83-7354-192-4, OCLC 297555740.
- 1 2 3 Преподобный Памва Нитрийский