Štefan Peciar

Štefan Peciar

Data i miejsce urodzenia	15 października 1912 Nedanovce
Data i miejsce śmierci	24 stycznia 1989 Bratysława
Zawód, zajęcie	językoznawca
Narodowość	słowacka

Štefan Peciar (ur. 15 października 1912 w Nedanovcach, zm. 24 stycznia 1989 w Bratysławie^[1]) – słowacki językoznawca. Zajmował się slawistyką oraz fonetyką i fonologią literackiego języka słowackiego, a także leksykologią i leksykografią^[1].

W latach 1932–1937 studiował slawistykę i germanistykę na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Karola w Pradze^[1]. W 1938 r. otrzymał „mały doktorat” (PhDr.), w 1964 r. uzyskał stopień kandydata nauk^[2]. W latach 1941–1943 był pracownikiem naukowym Słowackiego Towarzystwa Naukowego w Bratysławie, a w latach 1943–1947 pracownikiem naukowym Słowackiej Akademii Nauk. W latach 1946–1947 pełnił funkcję szefa prezydium Akademii^[1]. W latach 1947–1949 piastował stanowisko lektora języka czeskiego i słowackiego na Królewskim Uniwersytecie w Lund, a następnie do 1985 r. pracował w Instytucie Językoznawstwa im. Ľudovíta Štúra w Bratysławie^[1].

Współpracował przy tworzeniu Slovníka slovenského jazyka. W obrębie jego zainteresowań mieściły się również zagadnienia związane ze stylistyką i kulturą języka. Autor publikacji poświęconych ortografii języka słowackiego; pod jego kierownictwem opracowano Pravidlá slovenského pravopisu z roku 1953 i ich dalsze wydania. Badał strukturę gramatyczną języka słowackiego i relację między językiem czeskim a słowackim. Współautor licznych podręczników i publikacji językoznawczych^[1].

W 1972 r. został uhonorowany odznaczeniem Za zásluhy o výstavbu. Za zasługi w dziedzinie nauk społecznych otrzymał złotą odznakę honorową Ľudovíta Štúra (1977) oraz srebrną odznakę honorową Josefa Dobrovskiego (1982)^[2].

• K pojmu norma, úzus, priemerný úzus (1978)
• Česko-slovenský slovník (współautorstwo, 1979)
• K vymedzeniu pojmu jazykovej chyby (1979)
• Vzťah polysémie a homonymie (1980)
• Súčasná slovenská lexikografia (1982)