Żukowscy herbu Prus III

Żukowscy

Prus III
Państwo	Polska
Region	Mazowsze
Pierwsza wzmianka	XIV wiek
Pochodzenie etniczne	polskie

Żukowscy herbu Prus III – polska rodzina szlachecka, pochodząca z Mazowsza.

Nazwisko Żukowski pochodzi od nazwy wsi rodowej, zlokalizowanych na terenie dawnego Mazowsza.

Żukowscy wywodzili się z dawnego województwa płockiego na Mazowszu. Rodzina była znana w historii już od XIV wieku, w średniowieczu stanowiła jedną ze znaczniejszych rodzin mazowieckich. Jeszcze jako stan rycerski uczestniczyli w wielu wojnach z: Krzyżakami, Moskwą, Turcją, Tatarami i Multanami. Pełnili szereg urzędów ziemskich.

Poza Mazowszem byli rozsiedleni również w woj. sandomierskim oraz na kresach wschodnich, gdzie osiągnęli wysoką pozycję materialną. Do rewolucji bolszewickiej posiadali liczne dobra na Ukrainie, w powiatach kamienieckim, płoskirowskim, starokonstantynowskim i zasławskim.

• Stanisław Żukowski (1580–1636) – wikariusz generalny, kanonik, prokurator, proboszcz, poseł^[1].
• Wojciech Żukowski (ok. 1590–1648) – podsędek, cześnik, podstarości i sędzia grodzki^[2].

• Kasper Niesiecki, Herbarz polski, t. X, Lipsk 1845, s. 192–194.
• Urzędnicy województwa sandomierskiego XVI–XVIII wieku. Spisy, Kórnik 1993, nr 799.
• Tadeusz Epsztein, Polska własność ziemska na Ukrainie w 1890 roku, Warszawa 2008, nr 1455, 2122, 3117, 3486.
• Mikołaj Pukianiec, Organizacja i funkcjonowanie poznańskiej kapituły katedralnej w XVII wieku, Poznań 2013, s. 38, 89, 96, 126, 154.
• Elżbieta Sęczys, Szlachta wylegitymowana w Królestwie Polskim w latach 1836–1861, Warszawa 2000, s. 848.