568

Rządzący państwami w 568


Król Bernicji	560 Adda 568 568 Etelryk 572
Cesarz Bizancjum	565 Justyn II 578
Cesarz Chin	561 Zhou Wudi 578 565 Gao Wei 577 566 Chen Feidi 568
Król Essexu	527 Aescwine 587
Król Franków	561 Guntram I 592
Król Franków w Austrazji	561 Sigebert I 575
Król Franków w Neustrii	567 Chilperyk I 584
Cesarz Japonii	539 Kinmei 571
Król Kentu	560 Ethelbert I 616
Patriarcha Konstantynopola	565 Jan III Scholastyk 577
Władca Korei	559 P’yŏngwŏn 590
Król Longobardów	565 Alboin 572
Papież	561 Jan III 574
Król Persji	531 Chosrow I 579
Król Wessexu	560 Ceawlin 592
Król Wizygotów	567 Liuwa I 568 568 Leowigild 586

Rok 568 / DLXVIII

stulecia: V wiek ~ VI wiek ~ VII wiek
lata: 558 « 563 « 564 « 565 « 566 « 567 « 568 » 569 » 570 » 571 » 572 » 573 » 578

Wydarzenia

Według miejsca

Europa

Wiosna – Longobardowie, dowodzeni przez króla Alboina, przekraczają Alpy Julijskie. Ich inwazja na północne Włochy nie napotyka praktycznie żadnego oporu; osłabione wojska Bizancjum, które pozostają w Nizinie Padańskiej i stacjonują w Rawennie, nie są w stanie sprostać przeważającemu najazdowi Longobardów. Mieszkańcy włoskiej wsi uciekają przed nadchodzącą armią. Niektórzy wycofują się na wyspy barierowe wzdłuż północnego brzegu Morza Adriatyckiego, gdzie zakładają stałe osady, m.in. w powstającej Wenecji^[1].
Romajowie porzucają dzisiejszą Lombardię i Toskanię, aby ustanowić graniczną Marchię na wzgórzach na południe od Rawenny (nadal znanej jako „Le Marche”). Bawarczycy, Sarmaci, Sasi i Tajfalowie, dołączają do trwającej inwazji. W miarę posuwania się, pozostawione przez nich tereny na Półwyspie Bałkańskim wypełniają Awarowie, Protobułgarzy i Słowianie.
Sigebert I, król Austrazji, odpiera drugi atak Awarów. Jego przyrodni brat Chilperyk I dusi swoją żonę Galswintę za namową swojej kochanki - Fredegundy.
Leowigild zostaje ogłoszony współkrólem i dziedzicem po drugim roku panowania swego brata Liuwy. Zostaje władcą Wizygotów w Hispania Citerior (wschodnia Hiszpania)^[2].
Mummolus, galijsko-rzymski prefekt, pokonuje Longobardów pod Embrun i wypędza ich z Prowansji (Południowa Galia).
Kaganat Awarski próbuje wypędzić Kutigurów, którzy uciekli przed Turkutami, nakazując im udanie się na południe od Sawy; ci, którzy odeszli, w większości podlegali potem panowaniu Turków.

Wielka Brytania

Etelryk z Bernicji zostaje następcą swego brata Addy na tronie Bernicji (współczesna Szkocja). Panował w latach 568–572 (data przybliżona).
Bitwa pod Wibbandun: Ceawlin z Wesseksu pokonuje Ethelberta I (według „Kroniki anglosaskiej”).

Azja

Turcy i Sasanidzi zdołali zniszczyć Heftalitów na wschodniej granicy (przybliżona data).
Turecki chan wysyła emisariuszy do Cesarstwa Bizantyjskiego (przybliżona data).

Według tematu

Religia

Cesarz Justyn II i jego żona Zofia wysyłają „Krzyż Justyna II” („Krzyż Watykański”) do Rzymu, aby poprawić relacje z Cesarstwem Bizantyjskim^[3].
Paulinus I, patriarcha Akwilei, ucieka ze skarbami swojego kościoła i przenosi je na wyspę Grado.

Narodziny

Feng Deyi, kanclerz dynastii Tang (zm. 627)
Ingunda, księżniczka, małżonka księcia Wizygotów - Hermenegilda (zm. 584)
Liu Wenjing, kanclerz dynastii Tang (zm. 619)

Zmarli

Adda, król Bernicji (przybliżona data)
Galswinta, królowa Neustrii, małżonka Chilperyka I (ur. 540)

Przypisy

↑ Tradycyjna data podana przez Williama J. Langer'a, ed. An Encyclopedia of World History
↑ John of Biclaro, Chronicle 10. tłumaczenie: Kenneth Baxter Wolf, Conquerors and Chroniclers of Early Medieval Spain, wydanie drugie (Liverpool: University Press, 1990), s. 60
↑ McClanan, s. 13-15. 167

[1] Tradycyjna data podana przez Williama J. Langer'a, ed. An Encyclopedia of World History

[2] John of Biclaro, Chronicle 10. tłumaczenie: Kenneth Baxter Wolf, Conquerors and Chroniclers of Early Medieval Spain, wydanie drugie (Liverpool: University Press, 1990), s. 60

[3] McClanan, s. 13-15. 167

[1]

[2]

[3]