7 Batalion Remontowy
 | |
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Organizacja | |
| Numer |
JW 2835[1] |
| Dyslokacja | |
| Podległość | |
7 Batalion Remontowy (7 brem) - samodzielny pododdział logistyczny Sił Zbrojnych PRL.
Swój rodowód wywodził z samodzielnych pododdziałów 23 Dywizji Desantowej: 23 dywizyjnych warsztatów uzbrojenia w Gdańsku Wrzeszczu, 74 ruchomych warsztatów naprawy samochodów w Lęborku i 163 ruchomych warsztatów naprawy czołgów w Słupsku[1].
Wchodził w skład 7 Łużyckiej Dywizji Desantowej. Stacjonował w Słupsku.
Skład organizacyjny
Dowództwo i sztab
- kompania remontu pojazdów gąsienicowych
- kompania remontu pojazdów kołowych
- kompania szkolna
- pluton robót specjalnych
- pluton remontu sprzętu łączności
- pluton ewakuacji
- pluton zaopatrzenia
- pluton medyczny
Przypisy
Bibliografia
- Andrzej Wojtaszak, Kazimierz Kozłowski: Żołnierz polski na Pomorzu Zachodnim X-XX wiek. Materiały z sesji naukowej z 10 listopada 1999 r. Praca zbiorowa. Szczecin: Oddział Edukacji Obywatelskiej, 2001. ISBN 83-86992-76-X.
| Rodowód | |
|---|---|
| Instytucje centralne | |
| Formacje | |
| Struktura organizacyjna | |
| Działania wojsk |
|
| Stalinizm w wojsku | |
| Szkolnictwo wojskowe |
