Aïssata Kane
| Data urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Ministra ds. ochrony rodziny i usług społecznych | |
| Okres |
od 1975 |
Aïssata Touré Kane, znana również jako Yaye Kadia[1] (ur. 18 sierpnia 1938, zm. 10 sierpnia 2019) – mauretańska polityczka. Pierwsza kobieta na stanowisku ministerialnym w historii Mauretanii, gdy w 1975 roku została mianowana na stanowisko ministry w ministerstwie ds. ochrony rodziny i usług społecznych.
Życiorys
Była córką Mame N'diacka, naczelnego wodza Tukulerów w regionie Toro. Kształciła się w Saint-Louis w Senegalu, gdzie jako jedna z trzech pierwszych Mauretanek uczęszczała do zachodniej szkoły średniej. W latach 1959–1960 studiowała na Wolnym Uniwersytecie w Brukseli[2][3].
W 1957 roku założyła Comité pour la fréquentation scolaire féminine, organizację promującą edukację dziewcząt, powołując się przy tym na islamskie uzasadnienia odwołujące się do kształcenia kobiet. W 1961 roku współtworzyła Union Nationale des Femmes de Mauritanie, a rok później dołączyła do Conférence des Femmes Africaines, organizacji panafrykańskiej wspierającej prawa kobiet. W połowie lat 60. zaangażowała się w działalność międzynarodowej federacji demokratycznej kobiet, a w 1968 roku została członkinią zarządu tej organizacji[2].
Od 1966 roku działała w młodzieżówce rządzącej partii Parti du Peuple Mauritanien (PPM), a następnie pełniła funkcję sekretarz ds. informacji w rządowym Mouvement National Féminin. Pracowała również jako redaktorka pisma Marienou. Zabiegała o zmiany legislacyjne dotyczące praw kobiet, edukacji, zdrowia i sytuacji ekonomicznej. Była jedną z pierwszych kobiet w Afryce Zachodniej, które publicznie potępiły okaleczanie żeńskich narządów płciowych[2].
W 1975 roku objęła stanowisko ministry ds. ochrony rodziny i usług społecznych. Została pierwszą kobietą w historii Mauretanii na stanowisku ministerialnym. Pełniła je do 10 lipca 1978 – do zamachu stanu w 1978 roku. W okresie urzędowania angażowała się w rozwój edukacji dziewcząt. Pomimo starań, nie zdołała znacząco wpłynąć na ograniczenie poligamii. Kolejne kobiety mianowane na stanowiska ministerialne zostały w 1986 roku przez prezydenta Mauretanii Maawija uld Sid’Ahmada Taję[1][2][4].
Po odejściu z rządu była aktywistką i konsultantką organizacji międzynarodowych. Kierowała m.in. Association Internationale des Femmes Francophones oraz Association pour la Protection de l’Environnement et de l’Enfant. Współpracowała z Organizacją Narodów Zjednoczonych i agencjami rozwojowymi. Wraz z senegalską pisarką Annette Mbaye d'Erneville opublikowała książkę Métiers de femmes. Była współinicjatorką wprowadzenia parytetu 10% miejsc dla kobiet w mauretańskim parlamencie.[2]. W 2015 roku była ambasadorką Organizacji Współpracy Islamskiej w Unii Europejskiej[5].
Życie prywatne
W 2005 roku znalazła się w gronie 1000 kobiet nominowanych do Pokojowej Nagrody Nobla w ramach inicjatywy 1000 PeaceWomen[2]. W 2018 roku otrzymała nagrodę Pioneer Woman Award[1].
Była mężatką. W 2006 roku straciła syna i męża (Saïdou Kane) w wypadku samochodowym[2]. Zmarła 10 sierpnia 2019[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 Aïssata Kane | AWID [online], www.awid.org [dostęp 2025-09-05].
- 1 2 3 4 5 6 7 Emmanuel Kwaku Akyeampong, Henry Louis Gates (red.), Dictionary of African biography, Oxford ; New York: Oxford University Press, 2012, ISBN 978-0-19-538207-5 [dostęp 2025-09-05] (ang.).
- ↑ PeaceWomen Across the Globe [online], PeaceWomen Across the Globe [dostęp 2025-09-05] (ang.).
- ↑ Anthony G. Pazzanita, Historical Dictionary of Mauritania, Bloomsbury Publishing PLC, 23 października 2008, s. 547, ISBN 978-0-8108-6265-4 [dostęp 2025-09-05] (ang.).
- ↑ Statement by Ambassador Aissata KANE, Permanent Observer ad interim of the Permanent Mission of the OIC to the European Union in Brussels on the occasion of the Ministerial Pledging Conference for Somali Refugees [online], unhcr.org, 21 października 2015 [dostęp 2025-09-05] (ang.).