ACeS

ACeS
PT Asia Cellular Satellite

Logo firmy ACeS
Państwo	Indonezja
Siedziba	Dżakarta
Data likwidacji	2014
brak współrzędnych

ACeS lub PT Asia Cellular Satellite – dawne indonezyjskie przedsiębiorstwo telekomunikacyjne z siedzibą w Dżakarcie, które zajmowało się telefonią satelitarną. Działało do 2014 roku.

Obszar zasięgu obejmował kilka krajów azjatyckich: Indonezję, Malezję, Tajlandię, Filipiny, Sri Lankę, Wietnam, Chiny i Indie^[1]. Firma obsługiwała satelitę Garuda 1, wystrzelonego 12 lutego 2000 roku^[2][3].

ACeS powstało w wyniku joint venture następujących firm^[4]:

• PT Pasifik Satelit Nusantara (PSN),
• Lockheed Martin Global Telecommunication (LMGT),
• Jasmine International Overseas Ltd z Tajlandii,
• Philippine Long Distance Telephone Co. (obecnie PLDT).

Usługi ACeS były oferowane przez przez kilku głównych dostawców krajowych i kilkunastu dystrybutorów^[5].

Satelita rozpoczął działalność pod nazwą GE Aerospace w East Windsor (New Jersey). W 1993 roku grupa została sprzedana firmie Martin Marietta, jednak w 1995 roku Martin Marietta połączył się z Lockheed, tworząc Lockheed Martin. W związku z tym prace przeniesiono do Sunnyvale w Kalifornii.

Satelita i większość operacji sieciowych były kontrolowane przez ACeS Network Control Center na indonezyjskiej wyspie Batam. NSP obsługiwały stacje naziemne, które zapewniały połączenia z naziemnymi sieciami telefonicznymi.

ACeS-owi przypisano wirtualny kod kraju +88220 – kod International Networks, a nie kod GMSS, ponieważ ten system nie działa na skalę globalną. Firma dostarczała głównie jeden typ telefonu, Ericsson R190, który miał wiele zbliżonych komponentów do modelu GH688^[6]. R190 to telefon satelitarny, który jednocześnie obsługuje standard GSM – automatycznie przełącza się na tryb satelitarny, gdy naziemna sieć GSM nie jest dostępna. Akceptuje standardowe karty SIM GSM, a ponieważ ACeS miało międzynarodowe umowy roamingowe z wieloma sieciami GSM na całym świecie, telefonu można używać praktycznie w każdym kraju. Telefon obsługuje większość standardowych usług, takich jak przekierowywanie połączeń i oczekiwanie na połączenie, ale nie obsługuje SMS-ów w trybie satelitarnym. Upadek działalności telefonii komórkowej Ericssona w 2001 roku sprawił, że ACeS nie miało już innego telefonu dostępnego do zaoferowania swoim klientom. Gdy Ericsson opuścił branżę telefonii komórkowej, produkcja modelu R190 była kontynuowana przez ACeS, a urządzenie przemianowano na ACeS R190. Ponadto firma ACeS opracowała wersję telefonu stacjonarnego, ACeS FR-190, która umożliwiła wielu wioskom i obszarom wiejskim w całej Azji dostęp do podstawowych usług telefonicznych^[7].

W założeniu sieć ACeS została zaprojektowana tak, aby obsługiwać do 2 milionów abonentów. Jej celem były rynki nieobsługiwane przez regularne naziemne sieci komórkowe, takie jak obszary wiejskie oraz takie branże jak leśnictwo, górnictwo i przemysł morski. Jednak sprzedaż rosła powoli i po pięciu latach działalności ACeS miała mniej niż 20 tys. abonentów. Firmie nie udało się przyciągnąć większej liczby klientów i ostatecznie wielu uznało ją za komercyjną porażkę. W 2014 roku ACeS całkowicie zaprzestało działalności.

• Oficjalna strona firmy [zarchiwizowano w Internet Archive]
• Lista satelitów