Acantholochus divaricatus

	Acantholochus divaricatus
	(Cressey & Cressey, 1980)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Podtyp	skorupiaki
Gromada	Maxillopoda
Podgromada	widłonogi
Nadrząd	Podoplea
Rząd	Cyclopoida
Rodzina	Bomolochidae
Rodzaj	Acantholochus
Gatunek	Acantholochus divaricatus
Synonimy
	Holobomolochus divaricatus Cressey & Cressey, 1980;
	Holobomolochus divaricatus Cressey & Cressey, 1980;

Acantholochus divaricatus – gatunek widłonoga z rodziny Bomolochidae^[1].

Gatunek ten opisali w 1980 roku amerykańscy biolodzy Roger F. Cressey i Hillary Boyle Cressey, nadając mu nazwę Holobomolochus divaricatus^[2]. Skorupiaki te są pasożytami ryb. Okazy typowe pozyskano z zatok nosowych ryb Scomberomorus brasiliensis (rodzina makrelowatych) złowionych u wybrzeży Brazylii. Autorzy stwierdzili też występowanie tych widłonogów na dwóch innych gatunkach z rodzaju Scomberomorus – karicie (S. maculatus) i makreli królewskiej (S. regalis). Ustalony przez nich zasięg występowania obejmował wody u atlantyckich wybrzeży Ameryki – od Argentyny przez Karaiby po północno-wschodnie Stany Zjednoczone^[2].

Przypisy

↑ Walter, T.C.; Boxshall, G. (2024). World of Copepods Database. Acantholochus divaricatus (Cressey & Cressey, 1980). Accessed through: World Register of Marine Species.
1 2 Roger F.R.F. Cressey Roger F.R.F., Hillary B.H.B. Cressey Hillary B.H.B., Parasitic copepods of mackerel- and tuna-like fishes (Scombridae) of the world, „Smithsonian Contributions to Zoology”, 311, Waszyngton: Smithsonian Institution Press, 1980, s. 4–6 + fig. 1–4, 5a–c, 96, 109–113 (ang.).

[worms-1] Walter, T.C.; Boxshall, G. (2024). World of Copepods Database. Acantholochus divaricatus (Cressey & Cressey, 1980). Accessed through: World Register of Marine Species.

[oryg-2] 1 2 Roger F.R.F. Cressey Roger F.R.F., Hillary B.H.B. Cressey Hillary B.H.B., Parasitic copepods of mackerel- and tuna-like fishes (Scombridae) of the world, „Smithsonian Contributions to Zoology”, 311, Waszyngton: Smithsonian Institution Press, 1980, s. 4–6 + fig. 1–4, 5a–c, 96, 109–113 (ang.).

[1]

[2]