Actinotus

Actinotus
Ilustracja
Actinotus helianthi
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

astropodobne

Rząd

selerowce

Rodzina

selerowate

Rodzaj

Actinotus

Nazwa systematyczna
Actinotus Labill.
Nov. Holl. Pl. 1: 67 (1805)[3]
Typ nomenklatoryczny

A. helianthi Labillardière[4]

Synonimy
  • Eriocalia Sm.
  • Hemiphues Hook.f.
  • Holotome Endl.[3]
Kwiatostan Actinotus laxus

Actinotus – rodzaj roślin z rodziny selerowatych (Apiaceae). Obejmuje 20 gatunków występujących w Australii i na Nowej Zelandii[3], przy czym większość jest endemitami Australii, jeden jest endemiczny dla Nowej Zelandii (A. novae-zelandiae) i jeden występuje w Nowej Zelandii i na Tasmanii (A. suffocatus)[3]. Rośliny wyróżniają się kwiatostanami bardzo podobnymi do koszyczków astrowatych[5]. Występują na różnych siedliskach, od półpustynnych do wysokogórskie[6].

Actinotus helianthi jest uprawiany jako ozdobny[6][5], na stanowiskach naturalnych w Australii podlega ochronie[5].

Morfologia

Pokrój
Miękko lub szczeciniasto owłosione rośliny roczne, byliny i półkrzewy[6].
Liście
Z ogonkami liściowymi o zredukowanej pochwie. Blaszki pojedyncze i trójdzielne, z odcinkami wąsko podługowatymi[6].
Kwiaty
Zebrane w pojedynczy baldach, czasem gęsty, w formie pseudancjum – wyglądający bardzo podobnie do koszyczków astrowatych. Listki podkwiatostanowe (pokrywy) w jednym lub dwóch okółkach, zwykle gęsto, jedwabiście owłosione. Działki kielicha są okazałe, wolne lub zrośnięte nasadami. Płatki korony są zredukowane lub obecne, wówczas białe, różowe do fioletowych, na brzegu płaskie. Pręciki obecne w liczbie 3 lub 5. Zalążnia jest jednokomorowa z długą szyjką słupka. Stylopodium jest spłaszczone[6].
Owoce
Owłosione lub nagie, jajowate lub eliptyczne rozłupnie, z 4 lub 5 cienkimi żeberkami, bez karpoforu[6].

Systematyka

Rodzaj z podrodziny Mackinlayoideae z rodziny selerowatych Apiaceae[7]. W dawniejszych ujęciach systematycznych, jak większość rodzajów z tej podrodziny, rośliny te były zaliczane do araliowatych Araliaceae[6].

Wykaz gatunków[3]
  • Actinotus bellidioides (Hook.f.) Benth.
  • Actinotus forsythii Maiden & Betche
  • Actinotus gibbonsii F.Muell.
  • Actinotus glomeratus Benth.
  • Actinotus helianthi Labill.
  • Actinotus humilis (F.Muell. & Tate) Domin
  • Actinotus laxus Keighery
  • Actinotus leucocephalus Benth.
  • Actinotus minor (Sm.) Tratt.
  • Actinotus moorei F.Muell. ex Rodway
  • Actinotus novae-zelandiae (Petrie) Petrie
  • Actinotus omnifertilis (F.Muell.) Benth.
  • Actinotus paddisonii R.T.Baker
  • Actinotus periculosus Henwood
  • Actinotus repens Keighery ex Henwood
  • Actinotus rhomboideus (Turcz.) Benth.
  • Actinotus schwarzii F.Muell.
  • Actinotus suffocatus (Hook.f.) Rodway
  • Actinotus superbus O.H.Sarg.
  • Actinotus whicheranus Keighery

Przypisy

  1. ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2025-12-12] (ang.).
  2. ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2025-12-12] (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 Actinotus Labill.. [w:] Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2025-12-12].
  4. ↑ Actinotus Labill.. [w:] Index Nominum Genericorum (ING) [on-line]. Smithsonian Institution. [dostęp 2025-12-12].
  5. 1 2 3 David J. Mabberley, Mabberley’s Plant-Book, Cambridge: Cambridge University Press, 2017, s. 13, DOI: 10.1017/9781316335581, ISBN 978-1-107-11502-6, OCLC 982092200.
  6. 1 2 3 4 5 6 7 K. Kubitzki (red.): The Families and Genera of Vascular Plants. XV. Flowering Plants. Eudicots. Springer International Publishing, 2018, s. 20, 82. ISBN 978-3-319-93604-8.
  7. ↑ Genus Actinotus Labill., [w:] Germplasm Resources Information Network (GRIN-Taxonomy) [online], USDA, Agricultural Research Service, National Plant Germplasm System [dostęp 2025-12-12].