Adalbert von Preußen
| Adalbert Ferdinand Berengar Viktor | |
![]() | |
| książę | |
| Dynastia | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci |
22 września 1948 |
| Ojciec | |
| Matka |
Augusta Wiktoria ze Szlezwika-Holsztynu-Sonderburga-Augustenburga |
| Żona | |
| Dzieci |
Wiktoria Marina (ur. 1915), |
| Odznaczenia | |
Adalbert Ferdinand Berengar Viktor von Preußen (ur. 14 lipca 1884 w Poczdamie, Niemcy; zm. 22 września 1948 w La Tour-de-Peilz, Szwajcaria) – książę Prus.
Życiorys
Książę Adalbert był synem ostatniego cesarza Niemiec Wilhelma II i jego pierwszej żony Augusty Wiktoriii ze Szlezwika-Holsztynu-Sonderburga-Augustenburga. Na chrzcie z uwagi na wielki sentyment ojca do marynarki wojennej otrzymał imię „Adalbert”, tak samo jak bratanek cesarza Wilhelma I, współtwórca i budowniczy floty pruskiej. Dzieciństwo i młodość spędził wraz z rodzeństwem w Pałacu Sanssouci. Nauki, podobnie jak bracia, przyjmował prywatnie podczas pobytu w Domu Książęcym w Plön. Od 31 maja 1894 wstąpił do Kaiserliche Marine (niem. Cesarska Marynarka Wojenna). Wstąpił do szkoły marynarki wojennej w Kilonii, gdzie kształcony był na oficera cesarskiej floty.
Podczas I wojny światowej pełnił służbę na wielu jednostkach. Najpierw na okręcie liniowym SMS Kaiser jako oficer nawigacyjny. Potem już jako dowódca na SMS Danzig, niemieckim lekkim krążowniku typu Bremen aż do końca wojny. Po wojnie zrezygnował z dalszej czynnej służby wojskowej, którą zakończył w stopniu komandora podporucznika (niem. Korvettenkapitän)[1]. Wyjechał wraz z rodziną z Kilonii i zamieszkał w pałacu Bad Homburg. Nie prowadził w tym okresie żadnej działalności publicznej. Zły stan zdrowia żony zmuszał Adalberta do częstych wyjazdów do Szwajcarii[2]. Ostatecznie książę przeniósł się tam na stałe. Zamieszkał w La Tour-de-Peilz nad Jeziorem Genewskim, gdzie zmarł 22 września 1948 roku w wieku 64 lat.
Małżeństwo i rodzina
3 sierpnia 1914 w Wilhelmshaven, Niemcy, ożenił się z księżniczką Adelajdą „Adą” Anną z Saksonii-Meiningen (ur. 16 sierpnia 1891; zm. 25 kwietnia 1971). Mieli trójkę dzieci:
- Viktoria Marina (ur. i zm. 4 września 1915);
- Viktoria Marina (ur. 11 września 1917; zm. 21 stycznia 1981), wyszła za mąż za amerykańskiego adwokata, mieli dzieci;
- Wilhelm Viktor (ur. 15 lutego 1919; zm. 7 lutego 1989), 20 lipca 1944 roku w Donaueschingen ożenił się z hrabiną Marią Antoniną Hoyos (ur. 27 czerwca 1920; zm. 1 marca 2004), mieli dwójkę dzieci.
Odznaczenia
Odznaczenia księcia Adalberta to między innymi[1]:
- Order Orła Czarnego na łańcuchu
- Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego z koroną
- Order Królewski Korony I klasy
- Wielki Komtur Orderu Hohenzollernów z mieczami
- Krzyż Żelazny I klasy
- Krzyż Żelazny II klasy
- Order Domowy Zasługi Hohenzollernów I klasy
- Order Wierności (Badenia)
- Bremeński Krzyż Hanzeatycki (Brema)
- Krzyż Wielki Orderu Ludwika (Hesja)
- Krzyż Wielki Orderu Korony Wendyjskiej z koroną (Meklemburgia)
- Krzyż Wielki Orderu Domowego i Zasługi Księcia Piotra Fryderyka Ludwika ze złotą koroną (Oldenburg)
- Krzyż Fryderyka Augusta I klasy (Oldenburg)
- Order Korony Rucianej (Saksonia)
- Krzyż Wielki Orderu Sokoła Białego (Saksonia)
- Krzyż Wielki Orderu Ernestyńskiego (Saksonia)
- Krzyż Wielki Orderu Korony Wirtemberskiej (Wirtembergia)
Genealogia
| Prapradziadkowie |
król pruski |
wielki książę Sachsen-Weimar-Eisenach |
książę Sachsen-Coburg-Gotha |
Edward August Hanowerski |
książę Szlezwika-Holsztynu |
Chrystian Konrad Danneskjold-Samsøe |
Karol Ludwik zu Hohenlohe-Langenburg |
Emich Carl zu Leiningen | |
| Pradziadkowie |
cesarz niemiecki |
Albert z Saksonii-Coburga-Gothy |
książę Szlezwika-Holsztynu |
Ernest zu Hohenlohe-Langenburg | |||||
| Dziadkowie |
cesarz niemiecki |
książę Szlezwika-Holsztynu | |||||||
| Rodzice |
cesarz niemiecki | ||||||||
| Probant |
Adalbert Hohenzollern | ||||||||
Przypisy
- 1 2 Rangliste der Kaiserlich Deutschen Marine für das Jahr. google.books.pl. s. 23. [dostęp 2025-09-15]. (niem.).
- ↑ Jörg Kirschstein: Adalbert Prinz von Preussen
Bibliografia
- Rangliste der Kaiserlich Deutschen Marine für das Jahr 1918, Hrsg.: Marine-Kabinett, Mittler & Sohn Verlag, Berlin 1918
