Adalia conglomerata

Adalia conglomerata
(Linnaeus, 1758)
Imago, widok od góry
Imago, widok od spodu
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Rząd	chrząszcze
Podrząd	chrząszcze wielożerne
Rodzina	biedronkowate
Podrodzina	Coccinellinae
Plemię	Coccinellini
Rodzaj	Adalia
Podrodzaj	Adaliomorpha
Gatunek	Adalia (Adaliomorpha) conglomerata
Synonimy Adalia bicruciata W.G. Schneider, 1881 Adalia bothnica M.E. Mulsant, 1846 Adalia clausa J. Roubal, 1936 Adalia conglomerata a. dodecas J. Weise, 1906 Adalia conglomerata a. neptuna Grundmann, 1936 Adalia connexa W.G. Schneider, 1881 Adalia crucifera J. Weise, 1879 Adalia destituta J. Weise, 1879 Adalia encausta J. Weise, 1879 Adalia immunda J. Weise, 1879 Adalia inconstans J. Roubal, 1936 Adalia intermedia W.G. Schneider, 1881 Adalia reinecki J. Roubal, 1936 Adalia reticulum J. Weise, 1879 Adalia subcrucifera J. Roubal, 1936 Adalia tricruciata W.G. Schneider, 1881 Adalia tricruciataeformis J. Roubal, 1936 Coccinella botnica G. Paykull, 1799 Coccinella cembrae Moll, 1784 Coccinella conglomerata Linnaeus, 1758 Coccinella decas Beck, 1817 Coccinella faldermanni A.D. Hummel, 1826 Coccinella ronina G. Lewis, 1896

Adalia conglomerata – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych.

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1758 roku przez Karola Linneusza w dziesiątym wydaniu Systema Naturae pod nazwą Coccinella vigintiduopunctata^[1]. W 1979 roku wyznaczony został przez Stiepana Jabłokowa-Chnzoriana gatunkiem typowym nowego podrodzaju Adalia (Adaliomorpha)^[2][3].

Chrząszcz o szerokim, owalnym ciele długości od 3 do 4,5 mm. Głowę ma czarną z dużą, żółtą plamą na środku. Plamy na żółtym przedpleczu zlewają się M-kształtnie. Tarczka jest prawie równoboczna, niewielkich rozmiarów, czarno ubarwiona. Na żółtych pokrywach występuje czarna, szeroka wstęga wzdłuż szwu oraz czarne plamy – typowo jest ich po sześć na każdej pokrywie, ale niektóre mogą zanikać, łączyć się ze sobą, bądź też łączyć się ze wspomnianą wstęgą przyszwową. Barwa odnóży jest żółta. Stopy mają na pazurkach wąski, mały i słabo dostrzegalny ząb dodatkowy. Spodnia strona ciała jest ciemna oprócz odwłoka, który część segmentów ma żółtych, a pozostałe o jasnych brzegach. Na wypukłym przedpiersiu brak jest żeberek. Linia udowa na pierwszym segmencie odwłoka nie osiąga wierzchołkiem jego przedniego brzegu^[4].

Owad o typie rozsiedlenia borealno-górskim. Bytuje na drzewach iglastych, preferując świerki, ale w górach przebywa także na modrzewiach i kosodrzewinie. W Polsce jest stosunkowo rzadko spotykany^[5].

Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Francji, Belgii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy oraz europejskiej części Rosji. W Azji notowany jest z syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Mongolii, Chin i Japonii^[3]. W Fennoskandii dochodzi na północ za koło podbiegunowe^[5].