Adalia testudinea

Adalia testudinea – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych.

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1854 roku przez Thomasa Vernona Wollastona pod nazwą Coccinella testudinea^[1][2], przy czym autor ów zaznaczył, że biedronka ta pojawiła się już w literaturze wcześniej za sprawą Karla Heinekena^[1]. Do rodzaju Adalia takson ów przeniesiony został w 1874 roku przez George’a Roberta Crotcha^[3].

Chrząszcz o owalnym w zarysie ciele długości około 6 mm. Głowa jest lśniącoczarna z parą bardzo dużych, jasnożółtych maźnięć na czole, przy wewnętrznych krawędziach oczu; czasem maźnięcia te łączą się ze sobą i wówczas całe czoło jest jasnożółte. Czułki mają pomarańczowoczerwoną kolorystykę. Przedplecze jest czarne z jasnym obrzeżeniem przedniej i bocznych krawędzi; obrzeżenie przedniej krawędzi wypuszcza ku tyłowi środkową przepaskę sięgającą do ⅔ długości przedplecza oraz dwa krótsze i szersze płatki po jej bokach. Pokrywy mają tło czarne, a na nim bladożółty wzór, typowo w formie pięciu podłużnych, nieregularnych łatek, acz łatki te mogą się w różny sposób zlewać, w skrajnych przypadkach pozostawiając tylko szew, pośrodkową kropkę i dwie większe łatki czarnymi. Odnóża mają ceglastą kolorystykę^[1].

Owad ten zasiedla m.in. ogrody. Aktywne osobniki dorosłe obserwuje się latem. Spotykane były np. na ketmiach^[1].

Gatunek palearktyczny, endemiczny dla Madery^[2], stosunkowo rzadko obserwowany^[1].