Adam Dyrda

Adam Michał Dyrda (ur. 1987^[1]) – polski teoretyk prawa, doktor habilitowany nauk prawnych, profesor w Katedrze Teorii Prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W 2010 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim^[2]. W 2012 uzyskał stopień doktora prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim na podstawie pracy Teza o konwencjonalizmie we współczesnym pozytywizmie prawniczym, której promotorem był Tomasz Gizbert-Studnicki^[3]. W 2018 uzyskał habilitację w zakresie nauk prawnych na podstawie pracy Spory teoretyczne w prawoznawstwie. W 2021 został profesorem w Katedrze Teorii Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego^[4]. W 2023 uzyskał stopień doktora filozofii^[4]. Uzyskał stypendium Fundacji na rzecz Nauki Polskiej Start (dwukrotnie) i stypendium ministra nauki i szkolnictwa wyższego dla młodych naukowców^[4].

Opublikował kilkadziesiąt prac, w tym trzy monografie z zakresu filozofii prawa, pragmatyzmu, ontologii społecznej i etyki przekonań^[4]. Był kierownikiem projektów badawczych finansowanych z Narodowego Centrum Nauki: Nowa krytyka amerykańskiego realizmu prawnego, Etyka przekonań instytucjonalnych, Metafilozofia interpretacji prawniczej, Krytyczne ujęcie pojęcia małżeństwa: perspektywa antyesencjalistyczna^[4].

Jako nauczyciel akademicki na Uniwersytecie Jagiellońskim został prowadzącym seminarium magisterskiego wspólnie z Wojciechem Ciszewskim. Prowadził też konwersatorium ze sporów prawniczych i courtroom drama. Gościnnie wykładał logikę dla studentów prawa^[4].

• Konwencja u podstaw prawa. Kontrowersje pozytywizmu prawniczego, Wolters Kluwer, Warszawa 2013;
• Metodologiczne dychotomie: krytyka pozytywistycznych teorii prawa, wraz z Andrzejem Grabowskim i Tomaszem Gizbert-Studnickim, Wolters Kluwer, Warszawa 2016;
• Spory teoretyczne w prawoznawstwie. Perspektywa holistycznego pragmatyzmu, Scholar, Warszawa 2017;
• Teoria i filozofia prawa, redakcja i autorstwo, wraz z Katarzyną Eliasz, Agnieszką Bielską-Brodziak, Bartoszem Janikiem, Markiem Jakubcem, Markiem Suską, Marleną Drapalską-Grochowicz, Pawłem Banasiem i Wojciechem Ciszewskim, Wolters Kluwer, Warszawa 2021.

• Wyróżnienie w konkursie Państwa i Prawa za rozprawę doktorską Teza o konwencjonalizmie we współczesnym pozytywizmie prawniczym (2013)^[4],
• nominacja do Nagrody im. Tadeusza Kotarbinskiego za Spory teoretyczne w prawoznawstwie. Perspektywa holistycznego pragmatyzmu (2018)^[4],
• I nagroda w konkursie Państwa i Prawa za rozprawę habilitacyjną Spory teoretyczne w prawoznawstwie (2019)^[4].