Adam Krysiak
![]() płk Adam Krysiak (2025) | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
od 1996 |
|---|---|
| Siły zbrojne | |
| Jednostki |
więcej patrz tekst |
| Stanowiska |
więcej patrz tekst |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Adam Krysiak – polski wojskowy; pułkownik dyplomowany Wojska Polskiego; zastępca dowódcy i pełniący obowiązki dowódcy 20 Brygady Zmechanizowanej; od 17 kwietnia 2023 szef sztabu 1 Dywizji Piechoty Legionów; od 2025 dowódca 2 Brygady Pancernej Legionów 1 DP Leg. im. Marszałka Józefa Piłsudskiego.
Życiorys
Adam Krysiak po ukończeniu technikum gastronomicznego[1] podjął naukę we wrześniu 1996 jako kadet w szkole chorążych, a następnie jako podchorąży Wyższej Szkoły Oficerskiej im. Stefana Czarnieckiego w Poznaniu, którą ukończył na Wydziale Wojsk Pancernych z pierwszą lokatą. W 2001 był promowany na pierwszy stopień oficerski – podporucznika[2]. Służbę zawodową rozpoczął w Orzyszu na stanowisku dowódcy plutonu czołgów w 1 batalionie czołgów 15 Giżyckiej Brygady Zmechanizowanej[2].
W latach 2004–2008 pełnił obowiązki oficera operacyjnego w batalionie czołgów oraz szefa sekcji operacyjnej 2 batalionu zmechanizowanego w Giżycku, po czym objął obowiązki szefa sztabu batalionu w 15 BZ. W latach 2011–2012 pełnił służbę podczas X zmiany misji w PKW Afganistan, gdzie pełnił obowiązki zastępcy szefa sztabu/szefa S3 w Zgrupowaniu Bojowym Bravo. We wrześniu 2012 został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy – szefa sztabu 1bz 15 BZ. 7 stycznia 2014 w Orzyszu będąc w stopniu majora przyjął czasowo obowiązki dowódcy 1 batalionu zmechanizowanego 15 BZ od ppłk. Dariusza Kryńskiego odchodzącego na stanowisko szefa szkolenia w 9 Brygadzie Kawalerii Pancernej w Braniewie[3][4]. W dniach 14–15 stycznia 2014 był kierownikiem zajęć zintegrowanych Taktycznej Grupy Bojowej utworzonej z 15 Giżyckiej Brygady Zmechanizowanej, które odbyły się na pasie taktycznym Wierzbiny poligonu w Orzyszu[5]. 27 stycznia 2014 w obecności dowódcy 15 BZ gen. bryg. Sławomira Kowalskiego przekazał dowodzenie 1 bz ppłk. Arkadiuszowi Kujawie[6]. 16 października 2014 objął stanowisko szefa sekcji operacyjnej 15 Giżyckiej Brygady Zmechanizowanej[2]. Następnie objął funkcję dowódcy 2 batalionu zmechanizowanego im. 9 psk z Grajewa[7] 15 BZ, który współdziałał z Batalionową Grupą Bojową NATO[7][8].
We wrześniu 2017 jego pododdział 2 bz, który przez kilka miesięcy przygotowywał się do przyjęcia nowego sprzętu, przeszedł szkolenie w Hucie Stalowa Wola, gdzie poznawał sprzęt, a na poligonie Centrum Szkolenia Artylerii i Uzbrojenia odbył zajęcia praktyczne[9]. 23 stycznia 2018 w 15 BZ jako dowódca 2 bz był odpowiedzialny za przyjęcie kompanijnego modułu ogniowego Rak od Huty Stalowej Wola S.A, w sumie przyjęto do 2 bz osiem samobieżnych moździerzy oraz cztery wozy dowodzenia[10][11]. Był dowódcą Grupy Zadaniowej, którą utworzono w 15 Brygadzie Zmechanizowanej jako Batalionową Grupę Zadaniową, a jej trzon stanowiły na przemian 1 i 2 batalion zmechanizowany z giżyckiej jednostki, ich działania zabezpieczały przeciwlotnicy, saperzy, logistycy, wysunięci obserwatorzy oraz kompania czołgów Leopard 2A5 z 1 Brygady Pancernej[12][8]. Był organizatorem i współorganizatorem ćwiczeń, między innymi: „Krewal 20”, „Tumak 20”, „Dzik 20” czy „Bull Run”[8][13]. W 15 Brygadzie Zmechanizowanej zainaugurował projekt „Katyń, ocalić od zapomnienia”, z jego inicjatywy m.in. upamiętniono symbolicznymi dębami na terenie brygady trzech oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu[1].
W dniach 1–3 grudnia 2020 dowodził operacją podczas ćwiczenia „Amber Desire 20”, które rozpoczęło się na Mazurach, skąd żołnierze pododdziałów z 15 BZ i z 11 Mazurskiego Pułku Artylerii wyruszyli na Litwę do miejscowości Alytus, gdzie stacjonował batalion wchodzący w skład Brygady Piechoty Zmechanizowanej „Żelazny Wilk”, pokonując 200-kilometrową trasę w drogę powrotną pododdziały wyruszyły następnego dnia[14]. W 2021 został uhonorowany Buzdyganem za rok 2019 przez miesięcznik Polska Zbrojna[15]. W maju 2021 był w zespole kapituły Buzdyganów przyznających przez Polskę Zbrojną[16]. W 2021 rozpoczął służbę w Bartoszycach w 20 Brygadzie Zmechanizowanej, gdzie sprawował obowiązki szefa sztabu jednostki. 10 lutego 2022 w ramach podsumowania działalności szkoleniowej, nadano mu tytuł „Oficera Roku 2021”, będąc na stanowisku szefa sztabu 20 Brygady Zmechanizowanej[17]. Następnie pełnił służbę na stanowisku zastępcy dowódcy 20 Brygady Zmechanizowanej przyjmując obowiązki od płk. Krzysztofa Knuta. 17 kwietnia 2023 minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak wyznaczył go na stanowisko szefa sztabu 1 Dywizji Piechoty Legionów[18]. 3 lipca 2025 jako dowódca 2 Brygady Pancernej Legionów 1 Dywizji Piechoty Legionów im. Marszałka Józefa Piłsudskiego podczas uroczystości w Zambrowie przyjął kolejne jednostki w struktury 1 DP Leg.[19]
Awanse
podporucznik – 2001[2]
(...)
Ordery, odznaczenia i wyróżnienia
- Gwiazda Afganistanu – 2012[20]
- Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
- Medal „W służbie Bogu i Ojczyźnie”
- Odznaka pamiątkowa 20 Brygady Zmechanizowanej – 2021, ex officio
- Wojskowa Odznaka Sprawności Fizycznej I stopnia
- Odznaka Honorowa Wojsk Lądowych
- Buzdygan 2019 – nagroda Polski Zbrojnej – 2021[21]
- tytuł „Oficera Roku 2021” 20 Brygady Zmechanizowanej – 2022[17]
- Odznaka pamiątkowa 1 Dywizji Piechoty Legionów – 2025, ex officio
i inne
Przypisy
- 1 2 Ppłk Adam Krysiak – Specjalista od współpracy. polska-zbrojna.pl. [dostęp 2025-08-06].
- 1 2 3 4 Zmiana na stanowiskach. 15bz.wp.mil.pl. [dostęp 2024-04-21].
- ↑ Jasiński 2015 ↓, s. 4.
- ↑ Rys Historyczny. jednostki-wojskowe.pl. [dostęp 2024-04-21].
- ↑ Jasiński 2015 ↓, s. 17.
- ↑ Jasiński 2015 ↓, s. 20.
- 1 2 Dowódca 2 batalionu zmechanizowanego. 15gbz.wp.mil.pl. [dostęp 2024-04-21].
- 1 2 3 Kawalerzyści z USA ponownie w Polsce. pzevo.azurewebsites.net. [dostęp 2024-04-21].
- ↑ Jakuboszczak 2019 ↓, s. 19.
- ↑ Jakuboszczak 2019 ↓, s. 18.
- ↑ Izabela Borańska-Chmielewska 2018 ↓, s. 53.
- ↑ Izabela Borańska-Chmielewska 2020 ↓, s. 16–17.
- ↑ „Bull Run” po raz ósmy. pzevo.azurewebsites.net. [dostęp 2024-04-22].
- ↑ Jakuboszczak 2021 ↓, s. 170.
- ↑ Jakuboszczak 2021 ↓, s. 19.
- ↑ Izabela Borańska-Chmielewska 2021 ↓, s. 20.
- 1 2 Podsumowanie minionego roku. wojsko-polskie.pl. [dostęp 2024-04-21].
- 1 2 Pożegnanie zastępcy. wojsko-polskie.pl. [dostęp 2024-04-21].
- ↑ Kolejne jednostki w strukturze 1 Dywizji. polska-zbrojna.pl. [dostęp 2025-08-06].
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Nr:581/12 z dnia 21 listopada 2012 r., leg. nr 609-2012-94.
- ↑ Nagrody dla laueratów „Buzdyganów” 2019. portal-mundurowy.pl. [dostęp 2024-04-21].
Bibliografia
- Kronika Wojska Polskiego 2020. Piotr Jakuboszczak (red.). Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2021, s. 19; 76. ISSN 1734-2317.
- Kronika Wojska Polskiego 2018. Piotr Jakuboszczak (red.). Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2019, s. 30; 76. ISSN 1734-2317.
- Kronika Wojska Polskiego 2014. Grzegorz Jasiński (red.). Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2015, s. 7; 17; 20. ISSN 1734-2317.
- Polska Zbrojna 2021. Izabela Borańska-Chmielewska (red.). Warszawa: Wojskowy Instytut Wydawniczy, 2021, s. 20. ISSN 0867-4523.
- Polska Zbrojna 2020. Izabela Borańska-Chmielewska (red.). Warszawa: Wojskowy Instytut Wydawniczy, 2020, s. 16–17. ISSN 0867-4523.
- Polska Zbrojna 2018. Izabela Borańska-Chmielewska (red.). Warszawa: Wojskowy Instytut Wydawniczy, 2018, s. 53. ISSN 0867-4523.
