Adam Macura

Adam Macura

Data i miejsce urodzenia	22 sierpnia 1848 Dzięgielów
Data i miejsce śmierci	20 stycznia 1913 Końska
Miejsce spoczynku	Cmentarz ewangelicki w Cieszynie
Zawód, zajęcie	nauczyciel, redaktor

Adam Macura (ur. 22 sierpnia 1848 w Dzięgielowie^[1], zm. 20 stycznia 1913 w Końskiej^[2]) – polski nauczyciel i redaktor „Posła Ewangelickiego”.

Uczęszczał do szkoły ludowej w Puńcowie, po ukończeniu której rodzice wysłali go, wraz z trzema braćmi, do Cieszyna, gdzie po opuszczeniu gimnazjum ewangelickiego wstąpił do seminarium nauczycielskiego, które ukończył w 1867 roku. Nie chcąc przyjąć posady młodszego nauczyciela w gminie Kowale, przez rok pracował w kancelarii adwokackiej Ludwika Kluckiego. Później znalazł zatrudnienie w wyuczonym zawodzie. Przez dwa lata był nauczycielem w Ustroniu Polanie.

Po przeniesieniu się w grudniu roku 1870, z rekomendacji pastora Leopolda Otto, do Końskiej koło Trzyńca został kierownikiem miejscowej szkoły^[3]. W 1877 roku Śląski Landtag, na podstawie wniesionej przez Macurę sprawy, w związku z przekształceniem szkoły ewangelickiej w publiczną^[4], uznał go za uprawnionego do obliczania dodatku za wysługę lat, które spędził w prywatnej szkole protestanckiej^[5]. Kiedy w 1879 roku, w ramach nasilającej się polityki germanizacyjnej, Towarzystwo Nauczycieli, którego był członkiem, zostało przekształcone w proniemiecki Związek Nauczycieli Wiejskich (Landlehrerverein), przeciw kierunkowi zmian zaprotestowało dwóch jego członków: Macura i znany polski działacz narodowy Jan Kubisz^[6]. Jako jedyni zamiast po niemiecku, na oficjalnych zebraniach Związku zabierali głos po polsku. Wyrazem uznania dla pozycji Macury był między innymi jego udział w zespole programowym zorganizowanej w 1891 roku konferencji poświęconej nauczaniu religii^[7]. W swojej pracy pedagogicznej kierował się polskim patriotyzmem^[8].

Był współzałożycielem w 1881 roku i członkiem pierwszego zarządu Towarzystwa Ewangelickiego Oświaty Ludowej w Cieszynie^[9]. Prowadził w Końskiej agencję Towarzystwa wzajemnych ubezpieczeń w Krakowie^[10]. Był też prezbiterem cieszyńskiego zboru^[11]. Działał dla dobra swojej gminy, która zawdzięczała mu między innymi budowę czteroklasowej szkoły w 1903 roku i wygodną lokalizację mostu na Olzie^[3]. Po przejściu na emeryturę w roku 1907, od roku 1910 był pierwszym redaktorem „Posła Ewangelickiego”^[12].

Był żonaty z Zuzanną z Wojnarów, z którą miał córkę, której mężem został nauczyciel z Dzięgielowa Jerzy Obracaj, oraz syna Adama, którego synem z kolei był profesor Adam Macura.

Pochowany jest na Cmentarzu ewangelickim w Cieszynie^[13].