Adam Nowaczyk

Adam Nowaczyk (ur. 30 listopada 1936 w Kobylinie[1]) – polski filozof, działacz opozycji w PRL.

Życiorys

W 1959 ukończył studia filozoficzne na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1961 pracował w Katedrze Logiki na Uniwersytecie Łódzkim. W 1967 obronił na Uniwersytecie Warszawskim pracę doktorską Pojęcie zdania analitycznego a niektóre zagadnienia teorii poznania i semantyki pisaną pod kierunkiem Kazimierza Ajdukiewicza, a po śmierci pierwszego promotora, pod kierunkiem Mariana Przełęckiego[1]. Podczas wydarzeń Marca 1968 wsparł aktywnie protesty studenckie w Łodzi[2]. Utrzymywał także kontakt ze studentami strajkującymi w Warszawie[3]. Za rozpowszechnianie dokumentów niezależnego ruchu studenckiego został razem z Magdaleną Gadzinowską w dniu 28 czerwca 1968 aresztowany i skazany następnie na karę 9 miesięcy pozbawienia wolności (jej wykonanie zawieszono w II instancji na okres trzech lat). W areszcie spędził 102 dni. Stracił pracę na UŁ i otrzymał zakaz pracy na uczelni wyższej. W latach 1969-1970 pracował w Instytucie Medycyny Społecznej Akademii Medycznej w Łodzi, następnie w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk[1][4]. Tam w 1987 otrzymał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Logiczne podstawy nauk ścisłych[1].

Był sygnatariuszem Listu 101 w proteście przeciwko zmianom w Konstytucji PRL (1976). W 1982 razem z żoną, Magdaleną Kępczyńską-Nowaczyk był jednym z inicjatorów wydawanego w drugim obiegu Biuletynu Uniwersytetu Łódzkiego. W latach 1982-1985 w jego mieszkaniu odbywały się zebrania redakcyjne, drukowano też część nakładu[5][4].

Już w 1981 Senat UŁ wyraził ubolewanie z powodu jego zwolnienia z przyczyn politycznych[6]. Do pracy na UŁ powrócił w 1990[1]. W latach 1991-2001 kierował na UŁ Zakładem Filozofii Języka, w latach 2001-2007 Katedrą Filozofii Analitycznej[7]. W 1996 uzyskał tytuł profesora[1]. W 2007 przeszedł na emeryturę[1].

Opublikował książki Logiczne podstawy języka (z Barbarą Stanosz) (1976), Logiczne podstawy nauk ścisłych (1985), Wprowadzenie do logiki nauk ścisłych (1990), Poławianie sensu w filozoficznej głębi (2006) i Filozofia analityczna (2008).

W 2011 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[8].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Wywiad z Profesorem Adamem Nowaczykiem
  2. ↑ Józef Śreniowski Łódzcy wichrzyciele z marca 1968 roku
  3. ↑ Jerzy Eisler Polski rok 1968, wyd. IPN, Warszawa 2006, s. 274
  4. 1 2 Noty biograficzne łodzian zasłużonych w działaniach opozycji antykomunistycznej w latach 1976–89: Adam Nowaczyk
  5. ↑ Leszek Olejnik Dekada Solidarności. Łódź w latach 1980-1989, wyd. Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2020, s. 112
  6. ↑ Wiesław Puś Zarys historii Uniwersytetu Łódzkiego 1945-2015, wyd. Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2015, s. 112
  7. ↑ Analiza i Egzystencja. Czasopismo Filozoficzne, nr 23/2013, s. 5 (nota biograficzna)
  8. ↑ M.P. z 2011 r. Nr 109, poz. 1103 (ISAP).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.