Administracja zespolona

Administracja zespolona – jeden z systemów organizacji terenowej administracji publlicznej, polegający na powiązaniu organizacyjnym organów administracji określonego szczebla wyróżnionych przedmiotem działania i należących do różnych działów administracji rządowej (tj. kierowników zespolonych służb, inspekcji i straży), pod kierownictwem jednego politycznego terenowego organu administracji o kompetencji ogólnej. Stanowiąc przeciwieństwo tzw. pionizacji opartej na zasadzie resortowości, ma na celu redukcję kosztów administracji, lepszą koordynację działań i unikanie dublowania kompetencji. W ramach zespolenia terenowy organ administracji o kompetencji ogólnej jest uprawniony m.in. do powoływania kierowników zespolonych służb, inspekcji i straży (wyjątkiem są komendanci jednostek Policji i Państwowej Straż Pożarnej), tworzenia i znoszenia jednostek organizacyjnych stanowiących ich aparat pomocniczy oraz zatwierdzania ich regulaminów. Co do zasady organy administracji zespolonej winny być skupione w jednym urzędzie i dysponować wspólnym budżetem, ale w praktyce zasada ta doznaje licznych wyjątków.

W Polsce administracja zespolona występuje na szczeblu województwa (pod kierownictwem wojewody) oraz powiatu (pod kierownictwem starosty lub prezydenta miasta na prawach powiatu).

Organy rządowej administracji zespolonej w województwie

Wymienione organy dysponują aparatem pomocniczym w postaci wojewódzkich komend, inspektoratów, oddziałów i kuratoriów.

Zobacz też

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.