Adolf Doliński

Adolf Doliński ps. „A. Dol”[1] (ur. 10 grudnia 1891 w Warszawie[2], zm. 1940[1]) – polski aktor[3], reżyser, pisarz i żołnierz Legionów Polskich.

Życiorys

Syn Józefa[2]. Od 3 czerwca 1916, podczas I wojny światowej, walczył w szeregach 6 Pułku Piechoty Legionów Polskich. 27 sierpnia 1917 w Lublinie został uznany za inwalidę zdolnego do służby w pospolitym ruszeniu bez broni[3]. Wraz z żoną Ireną zorganizował teatr żołnierski w Płocku, będąc podoficerem Legionów Polskich. Uczestniczył w walkach w 1920 (wojna polsko-bolszewicka)[4]. Miał stopień starszego sierżanta[2].

Był w 1924 kierownikiem artystycznym i reżyserem teatru żołnierskiego Centralnej Szkoły Podoficerów Zawodowych Piechoty nr 1 w Chełmnie, powstałego w 1923 roku[5]. W Grodnie zreorganizował teatr Domu Żołnierza, który mieścił się w Domu Podoficera. Zespół wystawiał odtąd bardziej ambitny repertuar, taki jak np. Betlejem polskie Lucjana Rydla, w miejsce wcześniejszych skeczy i komedii[4].

W latach 1938–1939 napisał pięć opowiadań kryminalnych pod pseudonimem A. Dol., poza tym był autorem wodewilu żołnierskiego Na manewrach (1935). Opowiadania kryminalne zostały wznowione w 2015 r. w serii „Kryminały przedwojennej Warszawy”[1].

Ordery i odznaczenia

Publikacje

  • Na manewrach: wodewil żołnierski w dwóch aktach / w przeróbce i inscenizacji A. Dolińskiego (1935)[1]
  • Blondynka czy brunetka, 1938, wyd. Republika, Łódź[1]; wznowione 2015
  • Inscenizacje i obrazki sceniczne, 1939 (współautorstwo z Ludwikiem Pągowskim), wyd. Salezjańska Szkoła Rzemiosł, Warszawa
  • Zaklinacz wężów, 1939, wyd. Republika, Łódź[1]; wznowione 2015
  • O 5-ej w hotelu, 1939, wyd. Republika, Łódź[1]; wznowione 2015
  • Morfina i miłość, 1939, wyd. Republika, Łódź[1]; wznowione 2015
  • Amerykański spadek, 1939, wyd. Republika, Łódź[1]; wznowione 2015
  • Opowiadania kryminalne, Wyd. CM, Warszawa, 2015 (cz. 1 z opowiadaniami: Zaklinacz wężów, O 5-ej w hotelu, Morfina i miłość; cz. 2 z opowiadaniami Blondynka czy brunetka i Amerykański spadek)[7][1]

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Katalog Biblioteki Narodowej.
  2. 1 2 3 Detale rekordu Doliński Adolf. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-11-20].
  3. 1 2 Doliński Adolf – Żołnierze Niepodległości [online], zolnierze-niepodleglosci.pl [dostęp 2020-09-10].
  4. 1 2 Antoni Nawrocki, Zbigniew Moszumański (red.), Nad Wilią i Niemnem Wileńszczyzna w dziejach militarnych Polski XX wieku (wybrane zagadnienia), 2004, s. 98.
  5. ↑ Z działalności teatru żołnierskiego Centr. szkoły podof. zawod. piech. Nr. 1 w Chełmnie. „Żołnierz Polski”. 14 (398) (6 kwietnia 1924). s. 10.
  6. ↑ M.P. z 1933 r. Nr 292, poz. 318 (ISAP).
  7. ↑ Strona wydawnictwa CM .

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.