Adolf Maciejny

Adolf Maciejny
Data i miejsce urodzenia

12 sierpnia 1932
Koszarawa

Data i miejsce śmierci

4 lutego 2011
Katowice

Profesor nauk technicznych
Specjalność: nauka o materiałach
Alma Mater

Politechnika Śląska

Doktorat

1963

Habilitacja

1968

Profesura

1971

Polska Akademia Nauk
Status

członek korespondent

Doktor honoris causa
Politechnika Śląska – 1999
Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Politechnika Śląska

Okres zatrudn.

1956–2011

Prorektor ds. rozwoju i organizacji
Uczelnia

Politechnika Śląska

Okres spraw.

1972–1980

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal Komisji Edukacji Narodowej
Odznaka „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego”

Adolf Maciejny (ur. 12 sierpnia 1932 w Koszarawie, zm. 4 lutego 2011 w Katowicach[1]) – polski profesor zwyczajny, przez wiele lat związany z Politechniką Śląską, specjalizujący się w inżynierii materiałowej i nauce o materiałach.

Życiorys

W 1951 ukończył Liceum Ogólnokształcące w Żywcu, następnie rozpoczął studia na Politechnice Śląskiej, gdzie 1956 obronił pracę magisterską i został asystentem w Katedrze Metaloznawstwa w Gliwicach. W 1963 uzyskał stopień naukowy doktora, a w 1968 doktora habilitowanego. W tym okresie prowadził badania naukowe na jednym z pierwszych w Polsce transmisyjnym mikroskopie elektronowym. Od 1963 należał do PZPR[2].

W 1969 przeniósł się do Wydziału Metalurgii w Katowicach, gdzie był jednym z organizatorów Katedry Materiałoznawstwa i Technologii Materiałów (później przekształconą w Instytut Inżynierii Materiałowej). Pełnił funkcję zastępcy ds. nauki Dyrektora Instytutu, a w latach 1981–1991 kierował nim. W 1971 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1984 profesora zwyczajnego. W 1991 był twórcą Katedry Nauki o Materiałach (obecnie Instytut Inżynierii Materiałowej) i do 1997 był jej kierownikiem. Jednocześnie w latach 1972–1980 piastował stanowisko prorektora ds. rozwoju i organizacji Politechniki Śląskiej. Od 1985 był redaktorem naczelnym czasopisma „Inżynieria Materiałowa”.

W latach 90. XX wieku zainicjował utworzenie Polskiego Towarzystwa Materiałoznawczego (był również jego pierwszym prezesem), a później wprowadził je do Europejskiej Federacji Towarzystw Materiałoznawczych (EMRS).

W 1998 został członkiem korespondencyjnym Polskiej Akademii Nauk, następnie wiceprezesem Oddziału PAN w Katowicach (2003–2006 i od 2007) oraz przewodniczącym Komitetu Nauki o Materiałach PAN (1999–2006). Od 1995 był członkiem Akademii Inżynierskiej, a od 1998 Słowackiej Akademii Nauk.

W czasie swej kariery naukowej i akademickiej wypromował 21 doktorów nauk technicznych, opracował 89 recenzji rozpraw doktorskich i 37 habilitacyjnych, opiniował i recenzował kilkadziesiąt wniosków w postępowaniu kwalifikacyjnym do tytułu profesora. Był również współtwórcą 20 patentów i wynalazków. Jego dorobek naukowy to 220 pozycji, w tym 150 opracowań opartych na wynikach własnych badań materiałoznawczych.

Zmarł w Katowicach, pochowany na cmentarzu komunalnym przy ul. Murckowskiej (sektor 5-9-17)[3].

Wybrane publikacje

  • Atlas mikrostruktur stali – mikroskop elektronowy (red. F. Staub, 1970).
  • Kruchość metali (1973).
  • Żarowytrzymałe stopy metali (współautor A. Hernas), Wyd. Oddziału PAN w Katowicach, Ossolineum-Wrocław 1989.
  • High Temperature Fracture, Mechanisms and Mechanics, rozdział Creep-Fracture Models and their Image In Microfractography (1990).

Ordery i odznaczenia

Źródło:[2].

Nagrody i wyróżnienia

  • Nagroda Ministra Szkolnictwa Wyższego indywidualna stopnia III (1965)[8]
  • Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego indywidualna stopnia III w dziedzinie nauki (1969)[6]
  • Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki zespołowa stopnia I za szczególnie ważne i twórcze osiągnięcia (1974)[5]
  • Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki zespołowa II stopnia za osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych (1978)[9]
  • Nagroda Ministra Edukacji Narodowej zespołowa II stopnia (1989)[10]
  • tytuł doktora honoris causa Politechniki Śląskiej (1999)[11]

Przypisy

  1. ↑ Polska Akademia Nauk – Odeszli od nas.
  2. 1 2 Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 5. ISBN 83-223-2073-6.
  3. ↑ Cmentarze Komunalne w Katowicach – wyszukiwarka osób pochowanych [online], katowice.grobonet.com [dostęp 2026-05-24].
  4. ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1972/73–1973/74. Gliwice: Politechnika Śląska, 1974, s. 6. [dostęp 2026-08-08].
  5. 1 2 Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1974–1975. Gliwice: Politechnika Śląska, 1975, s. 9–10. [dostęp 2026-08-10].
  6. 1 2 3 Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1970–1971. Gliwice: Politechnika Śląska, 1971, s. 412, 415, 418. [dostęp 2026-08-08].
  7. ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1977–1978. Gliwice: Politechnika Śląska, 1978, s. 329. [dostęp 2026-08-17].
  8. ↑ Inauguracja nowego roku akademickiego. „Trybuna Robotnicza”. Nr 234 (6743), s. 2, 2–3 października 1965. Śląskie Wydawnictwo Prasowe RSW „Prasa”. [dostęp 2026-08-11].
  9. ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1978/79–1979/80. Gliwice: Politechnika Śląska, 1980, s. 362. [dostęp 2026-08-19].
  10. ↑ Odznaczenia, nagrody. „Diariusz Politechniki Śląskiej”. Nr 1 (12), s. 6, październik 1989. Gliwice: Politechnika Śląska. ISSN 1734-9605. [dostęp 2026-05-24].
  11. ↑ Doktorzy honoris causa PŚ. polsl.pl. [dostęp 2011-02-23].

Bibliografia

  • Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, s. 773.

Linki zewnętrzne