Adolf von Bonin
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia |
11 listopada 1803 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1821-1872 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
Szef Korpusu Jeździeckiego Żandarmerii Wojskowej |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Albert Ferdinand Adolf Karl Friedrich von Bonin (ur. 11 listopada 1803 w Heeren, zm. 16 kwietnia 1872 w Berlinie)[1] – generał piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny prusko-francuskiej, szef Korpusu Jeździeckiego Żandarmerii Wojskowej, gubernator generalny Lotaryngii.
Życiorys
W 1821 roku rozpoczął służbę w 2, Pułku Piechoty Gwardii w stopniu podporucznika (niem. Secondelieutnant)[2]. W 1830 roku przeniesiony do dowództwa Korpusu Gwardii[3], a w 1833 roku został adiutantem księcia Adalberta Hohenzollerna, twórcy pruskiej marynarki wojennej[4]. Od 1838 roku pełnił funkcję adiutanta trzech kolejnych pruskich królów: Fryderyka Wilhelma III, Fryderyka Wilhelma IV i Wilhelma I[1]. W 1863 roku, już w stopniu generała piechoty objął stanowisko dowódcy I Koprusu Armijnego[5], którym dowodził w trakcie wojny prusko-austriackiej. Jego nieumiejętne dowodzenie jednostką przyczyniło się do porażki wojsk pruskich w bitwie pod Trutnovem[1]. Po zakończeniu wojny został gubernatorem wojskowym Drezna. W 1870 roku tymczasowo pełnił obowiązki gubernatora Berlina oraz gubernatora prowincji Brandenburgia. Rok później objął funkcję generała-gubernatora w okupowanej Lotaryngii[1]. Jeszcze w tym samym roku został mianowany szefem Korpusu Jeździeckiego Żandarmerii Wojskowej (niem. Reitendes Feldjägercorps)[6]. Do śmierci był szefem 41. Pułku Piechoty[6].
Odznaczenia
Odznaczenia gen. von Bonina to między innymi[6]:
- Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego z liśćmi dębu
- Order Królewski Korony I klasy z mieczami
- Komtur Orderu Hohenzollernów
- Krzyż Żelazny II klasy
- Order Świętego Jana
- Komandor Orderu Lwa Zeryngeńskiego z gwiazdą (Badenia)
- Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia)
- Komandor II klasy Orderu Henryka Lwa (Brunszwik)
- Kawaler Orderu Danebroga (Dania)
- Komandor II klasy Orderu Gwelfów (Hanower)
- Komandor II klasy Orderu Wilhelma (Hesja)
- Komandor II klasy Orderu Ludwika (Hesja)
- Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Włochy)
- Komandor Orderu Leopolda (Austro-Węgry)
- Kawaler Orderu Korony Żelaznej II klasy (Austro-Węgry)
- Komandor Orderu Wieży i Miecza (Portugalia)
- Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie)
- Order Świętego Włodzimierza III klasy (Imperium Rosyjskie)
- Order Świętej Anny I klasy z koroną i brylantami (Imperium Rosyjskie)
- Krzyż Wielki Orderu Alberta z brylantami (Saksonia)
- Komandor II klasy Orderu Zasługi (Saksonia)
- Krzyż Wielki Orderu Ernestyńskiego (Saksonia)
- Komandor Krzyża Wielkiego Orderu Miecza z brylantami (Szwecja)
- Krzyż Wielki Orderu Świętego Józefa (Toskania)
Przypisy
- 1 2 3 4 Spehr 1876 ↓, s. 128.
- ↑ Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1824. digitale-sammlungen.de. s. 50. [dostęp 2025-06-25]. (niem.).
- ↑ Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1831. digitale-sammlungen.de. s. 28. [dostęp 2025-06-25]. (niem.).
- ↑ Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1834. digitale-sammlungen.de. s. 22. [dostęp 2025-06-25]. (niem.).
- ↑ Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1864. digitale-sammlungen.de. s. 61. [dostęp 2025-06-25]. (niem.).
- 1 2 3 Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1870/71. digitale-sammlungen.de. s. 36. [dostęp 2025-06-25]. (niem.).
Bibliografia
- Bonin, Adolf von. W: Ludwig Ferdinand Spehr: Allgemeine Deutsche Biographie 3. 1876. (niem.).
