Adolf von Bonin

Adolf von Bonin
Ilustracja
General der Infanterie General der Infanterie
Data i miejsce urodzenia

11 listopada 1803
Heeren

Data i miejsce śmierci

16 kwietnia 1872
Berlin

Przebieg służby
Lata służby

1821-1872

Siły zbrojne

Armia Cesarstwa Niemieckiego

Jednostki

41. Pułku Piechoty

Stanowiska

Szef Korpusu Jeździeckiego Żandarmerii Wojskowej

Główne wojny i bitwy

Wojna prusko-austriacka
Wojna prusko-francuska

Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Order Królewski Korony (Prusy) Order Domowy Hohenzollernów Krzyż Żelazny (1813) II Klasy Order Świętego Jana (Prusy) Order Lwa Zeryngeńskiego (Badenia) Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia) Order Henryka Lwa (Brunszwik) Kawaler Orderu Danebroga (Dania) Order Gwelfów (Hanower) Order Wilhelma (Hesja) Order Ludwika (Hesja) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch) Komandor Orderu Leopolda (Austria) Order Korony Żelaznej II klasy (Austro-Węgry) Komandor Orderu Wieży i Miecza (Portugalia) Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie) Order Alberta (Saksonia) Order Zasługi Cywilnej (Saksonia) Order Ernestyński (Saksonia) Komandor Krzyża Wielkiego Orderu Miecza (Szwecja) Krzyż Wielki Orderu Świętego Józefa (Toskania)

Albert Ferdinand Adolf Karl Friedrich von Bonin (ur. 11 listopada 1803 w Heeren, zm. 16 kwietnia 1872 w Berlinie)[1] – generał piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny prusko-francuskiej, szef Korpusu Jeździeckiego Żandarmerii Wojskowej, gubernator generalny Lotaryngii.

Życiorys

W 1821 roku rozpoczął służbę w 2, Pułku Piechoty Gwardii w stopniu podporucznika (niem. Secondelieutnant)[2]. W 1830 roku przeniesiony do dowództwa Korpusu Gwardii[3], a w 1833 roku został adiutantem księcia Adalberta Hohenzollerna, twórcy pruskiej marynarki wojennej[4]. Od 1838 roku pełnił funkcję adiutanta trzech kolejnych pruskich królów: Fryderyka Wilhelma III, Fryderyka Wilhelma IV i Wilhelma I[1]. W 1863 roku, już w stopniu generała piechoty objął stanowisko dowódcy I Koprusu Armijnego[5], którym dowodził w trakcie wojny prusko-austriackiej. Jego nieumiejętne dowodzenie jednostką przyczyniło się do porażki wojsk pruskich w bitwie pod Trutnovem[1]. Po zakończeniu wojny został gubernatorem wojskowym Drezna. W 1870 roku tymczasowo pełnił obowiązki gubernatora Berlina oraz gubernatora prowincji Brandenburgia. Rok później objął funkcję generała-gubernatora w okupowanej Lotaryngii[1]. Jeszcze w tym samym roku został mianowany szefem Korpusu Jeździeckiego Żandarmerii Wojskowej (niem. Reitendes Feldjägercorps)[6]. Do śmierci był szefem 41. Pułku Piechoty[6].

Odznaczenia

Odznaczenia gen. von Bonina to między innymi[6]:

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Spehr 1876 ↓, s. 128.
  2. ↑ Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1824. digitale-sammlungen.de. s. 50. [dostęp 2025-06-25]. (niem.).
  3. ↑ Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1831. digitale-sammlungen.de. s. 28. [dostęp 2025-06-25]. (niem.).
  4. ↑ Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1834. digitale-sammlungen.de. s. 22. [dostęp 2025-06-25]. (niem.).
  5. ↑ Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1864. digitale-sammlungen.de. s. 61. [dostęp 2025-06-25]. (niem.).
  6. 1 2 3 Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1870/71. digitale-sammlungen.de. s. 36. [dostęp 2025-06-25]. (niem.).

Bibliografia