Adstrat językowy

Adstrat językowy – warstwa wpływów w danym języku wynikających z jego kontaktu z językiem sąsiednim^[1]. Zazwyczaj na obszarze pogranicznym tworzy się spora populacja dwu- lub wielojęzyczna, co sprzyja stosunkowo szerokim rozpowszechnianiu się zapożyczeń (leksykalnych, frazeologicznych czy semantycznych)^[2].

W odniesieniu do języka polskiego za adstraty uznaje się języki: niemiecki, czeski, słowacki, białoruski, ukraiński, rosyjski, litewski. Na Półwyspie Iberyjskim za adstrat może być uważany język baskijski, który wchodził w kontakt z łaciną. Na Wyspach Brytyjskich języki celtyckie są rozpatrywane jako adstrat w stosunku do języka angielskiego^[2].

Ze zjawiskiem adstratu jest związany proces konwergencji, który może doprowadzić do powstania grupy arealnej (ligi językowej)^[1].

Zobacz też

Przypisy

1 2 DavidD. Crystal DavidD., A Dictionary of Linguistics and Phonetics, wyd. 6, Malden: Blackwell Publishing, 2008, s. 13–14, DOI: 10.1002/9781444302776, ISBN 978-1-4051-5296-9, ISBN 978-1-4443-0277-6, OCLC 873604136 (ang.).
1 2 Krzysztof T.K.T. Witczak Krzysztof T.K.T., Andrzej P.A.P. Kowalski Andrzej P.A.P., Nostratyka. Wspólnota językowa indoeuropejska, [w:] StanisławS. Tabaczyński i inni red., Przeszłość społeczna. Próba konceptualizacji, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2012, s. 826–837, ISBN 978-83-7177-791-2, OCLC 827712664 [dostęp 2025-12-01] , patrz s. 836.

[Dict-1] 1 2 DavidD. Crystal DavidD., A Dictionary of Linguistics and Phonetics, wyd. 6, Malden: Blackwell Publishing, 2008, s. 13–14, DOI: 10.1002/9781444302776, ISBN 978-1-4051-5296-9, ISBN 978-1-4443-0277-6, OCLC 873604136 (ang.).

[nostr-2] 1 2 Krzysztof T.K.T. Witczak Krzysztof T.K.T., Andrzej P.A.P. Kowalski Andrzej P.A.P., Nostratyka. Wspólnota językowa indoeuropejska, [w:] StanisławS. Tabaczyński i inni red., Przeszłość społeczna. Próba konceptualizacji, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2012, s. 826–837, ISBN 978-83-7177-791-2, OCLC 827712664 [dostęp 2025-12-01] , patrz s. 836.

[1]

[2]