Aeginetia

Aeginetia
Ilustracja
Aeginetia indica
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

astropodobne

Rząd

jasnotowce

Rodzina

zarazowate

Rodzaj

Aeginetia

Nazwa systematyczna
Aeginetia Linnaeus
Sp. Pl. 632. 1 Mai 1753[3]
Typ nomenklatoryczny

A. indica Linnaeus[3]

Aeginetia – rodzaj roślin z rodziny zarazowatych (Orobanchaceae). Obejmuje 6 gatunków[4] występujących w Azji południowo-wschodniej i wschodniej. Są to pasożyty różnych gatunków jednoliściennych, zwykle traw. A. indica jest szkodnikiem w uprawach cukrowca lekarskiego (trzciny cukrowej) – powoduje rozkładanie sacharozy do cukrów prostych[5].

Są to rośliny zielne o zredukowanej łodydze. Nad powierzchnię ziemi wyrastają pojedyncze kwiaty na długiej szypułce. Kwiaty mają okazały i barwny kielich okrywający koronę. W torebkach powstaje do 70 tysięcy nasion[6].

Systematyka

Pozycja według APweb (aktualizowany system APG IV z 2016)

Rodzaj z rodziny zarazowatych (Orobanchaceae) należącej do rzędu jasnotowców reprezentującego dwuliścienne właściwe[2].

Wykaz gatunków[4]
  • Aeginetia indica L.
  • Aeginetia mirabilis (Blume) Bakh.
  • Aeginetia pedunculata Wall.
  • Aeginetia selebica Bakh.
  • Aeginetia sessilis Shivam. & Rajanna
  • Aeginetia sinensis Beck

Przypisy

  1. ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. 1 2 Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2013-10-17] (ang.).
  3. 1 2 Index Nominum Genericorum (ING). Smithsonian Institution. [dostęp 2013-10-14].
  4. 1 2 Aeginetia. [w:] The Plant List [on-line]. [dostęp 2013-10-17].
  5. ↑ David J. Mabberley: The Plant-book: A Portable Dictionary of the Vascular Plants. Cambridge University Press, 1997, s. 13. ISBN 0-521-41421-0.
  6. ↑ Henning S. Heide-Jørgensen, Parasitic Flowering Plants, Brill 2008, s. 204.