Aerugit
 okaz z Saksonii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Ni8.5(AsO4)2As5+O8[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4[1] |
| Łupliwość |
brak[1] |
| Pokrój kryształu |
drobnoziarnisty, masywny[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
5,85 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
ciemnozielona, niebieskozielona, bladobrązowa[1] |
| Rysa |
bladozielona, bladoniebieskozielona[1] |
| Połysk |
półdiamentowy, półszklisty, żywiczny[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.BC.15[1] |
Aerugit – bardzo rzadki minerał z gromady arsenianów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie trygonalnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju drobnoziarnistym i masywnym[1]. Występuje w formie skorup[1]. Jest minerałem przezroczystym oraz kruchym[1]. Posiada bladozieloną bądź bladoniebieskozieloną rysę i półdiamentowy, półszklisty bądź żywiczny połysk[1].
Występowanie
Jest minerałem wtórnym występującym w hydrotermalnych złożach niklu, uranu i bizmutu[1]. Towarzyszą mu głównie bunsenit, bizmut rodzimy, ksantiosyt, petewilliamsyt, niasit, johanngeorgenstadtyt oraz paganoit[1]. Spotykany jedynie w Niemczech (Saksonia), Anglii i Rumunii (Okręg Marmarosz)[1].